Wat zijn de openingstijden?

Maandag 09:30 - 12:00 13:30 - 15:00 Dinsdag 09:30 - 12:00 13:30 - 15:00 Donderdag 09:30 - 12:00 13:30 - 15:00 Vrijdag 09:00 - 12:00 18:30 - 21:00

Wild Heart Wild Soul

Startpagina
België
Haaltert
Wild Heart Wild Soul

🜍 Voor vrouwen die willen zakken
in hun lichaam en hun waarheid
Aards • belichaamd • veilig
Ik loop naast je, niet voor je ✧
🜁 🜄 🜂 🜃

Mijn naam is Tina, een mama en een echtgenote. Ik ben ook holistisch healer, begeleider van vrouwen in hun awakening en organisator van maandelijkse Heart & Soul Moments. Ik weet hoe het is om door het leven te gaan met een rugzak vol bagage. Ik kom uit een gescheiden tienergezin en heb op jonge leeftijd zelfstandig moeten worden. Ik heb in een giftige relatie gezeten en heb foute keuzes gemaakt. Maar ik heb uiteindelijk het licht gezien en ben nu gelukkiger dan ooit. Ik geloof dat iedereen het licht kan zien, ongeacht het verleden. Daarom help ik met hart en ziel vrouwen om hun eigen authentieke licht te vinden.

27/01/2026

THUISKOMEN BIJ JE INNERLIJKE HAARD

Het valt mij meermaals op hoe we als vrouwen vaak zoeken naar verklaringen voor wat we voelen. We willen begrijpen waarom een spanning opkomt of wat een bepaald inzicht precies betekent voor onze toekomst. We zijn zo getraind om alles via het hoofd te filteren, dat we bijna vergeten hoe het voelt om een ervaring simpelweg in ons systeem te laten landen.

In de ruimte waarin ik werk met klank en stilte, zie ik wat er gebeurt wanneer die dwang om te begrijpen wegvalt. Wanneer de trilling de lagen van het denken passeert, ontstaat er een ingang die rechtstreeks naar het zenuwstelsel leidt. Het is een thuiskomen dat geen uitleg nodig heeft. Het is een terugkeren naar je eigen innerlijke haard.

Inzicht is vaak een lichamelijke gebeurtenis. Het is het moment waarop je schouders zakken en je adem eindelijk weer diep in je be**en landt. Dat is de werkelijke integratie. Het is de stilte na de beweging die het werk doet, waarin de trilling zich verankert in je cellen en je herinnert aan de veiligheid die altijd al in je aanwezig was.

Wanneer je voelt dat jouw systeem klaar is om de dwang van het begrijpen los te laten, sta ik voor je klaar. Of dit nu is via de geborgen zachtheid van een Soul Embrace of de diepe trilling van Inner Sound, je bent welkom in de stilte. Kijk via de link in mijn bio naar de beschikbare plekjes of stuur mij een berichtje als je even wilt afstemmen.

24/01/2026

🐺
Een week geleden kwam de Sisterhood Circle opnieuw samen.
De groep die ondertussen vast is, draagt een diepe vertrouwdheid in zich. Het is elke keer weer voelbaar wat er ontstaat wanneer vrouwen elkaar kennen, elkaar vertrouwen en elkaar ontmoeten voorbij het oppervlakkige.

Wat ik telkens zo bijzonder vind, is hoe de energie van de cirkel meebeweegt met wat nodig is. De intentie was eenvoudig en zacht. Geen cirkel van doen, maar van zijn. Een plek om te landen in wat er al was. En toch vond de energie haar eigen weg. Er werd losgelaten, er werd diep gevoeld. Er waren tranen en gelach. En boven alles werd er veel liefde gedeeld, niet omdat het moest, maar omdat het vanzelf ontstond.

Voor mij is dit de essentie van sisterhood. Dat niets geforceerd hoeft te worden. Dat alles welkom is zoals het zich toont. Dat er een veld ontstaat waarin vrouwen elkaar kunnen dragen, precies daar waar ze zijn. In zachtheid, in waarheid en in verbondenheid.

Naast deze vaste groep voel ik ook het verlangen om een tweede, (semi-)vaste cirkel te laten groeien. Wanneer vrouwen elkaar vaker ontmoeten, ontstaat er vertrouwdheid. Het lichaam zakt sneller. Maskers worden minder nodig. Diepgang hoeft niet gezocht te worden, maar mag vanzelf ontstaan.

Als je voelt dat dit iets is waar je deel van wil zijn, weet dan dat je welkom bent. Je hoeft niets te kunnen of te bewijzen. Alleen bereid te zijn om aanwezig te zijn, met jezelf en met elkaar.

Op 31 januari opent de cirkel opnieuw, net voor Imbolc.
Een moment om samen te vertragen, te zakken en te voelen wat onder de winter al warm blijft.

22/01/2026

🐺
De voorbije dagen viel mij op hoe vaak hetzelfde thema terug bleef komen.

Bijna elke vrouw die hier binnenkwam, droeg iets zwaars. Soms zichtbaar, soms stil, maar altijd duidelijk aanwezig in het lichaam.

Zo ging vanmorgen, iets voor tien, de bel. Daar stond de vrouw die vandaag een Embrace sessie had gepland. Nog voor ze binnen was, liepen de tranen al over haar wangen. Haar lichaam stond gespannen, omdat het dragen te zwaar was geworden. Er hoefde niets uitgelegd te worden. Het was er al. En het mocht er zijn.

Diezelfde beweging zag ik deze week ook in andere sessies. Zo was er een vrouw die zich zo overprikkeld voelde dat alles te veel leek. We zijn toen ook nergens naartoe gegaan. We hebben niets geanalyseerd. We hebben vertraagd door te ademen, door afgestemde klank en door aanwezig te blijven bij wat er al was. Woorden waren nauwelijks nodig. Ik zag haar lichaam langzaam zakken, haar systeem reguleren, alsof er weer ademruimte kwam op een plek die al lang gespannen stond. Achteraf was er rust. Niet als iets groots, maar wel voelbaar, met meer draagkracht en ruimte om er gewoon te zijn.

Wat me daarin raakt, is hoe vaak rouw zich toont wanneer veiligheid voelbaar wordt. Of het nu om rouw gaat die rauw is, of net heel stil. Of het nu rouw is om iemand, om een verlies, om iets wat moest worden losgelaten, ook al was het ooit zo dierbaar. Het is niet iets dat opgelost wil worden, maar iets dat eindelijk gedragen mag worden.

Mijn rol is daarin nooit om te duwen of te openen. Niet om iets los te maken. Ik hoef nergens aan te trekken. Ik hoef niets te fixen. Mijn rol is om aanwezig te blijven. Om ruimte te houden waarin het lichaam niets hoeft te verbergen. Waar emoties niet afgeremd hoeven te worden. Waar tranen mogen stromen zonder uitleg en zonder schaamte.

Wanneer een lichaam veiligheid voelt, kan het zakken.
En pas wanneer het zakt, kan er iets verzachten.

Dat vrouwen mij dat vertrouwen schenken, keer op keer, blijft voor mij iets heel kostbaars.

21/01/2026

🤍🐺🤍
Het valt mij vaak op dat vrouwen denken dat ze intensiteit nodig hebben om iets te mogen voelen. Dat er iets groots moet gebeuren, of dat emoties een bepaalde vorm moeten aannemen om ‘juist’ te zijn. In wat ik in mijn werk zie is het net omgekeerde.

Veiligheid ontstaat niet door te duwen.
Ze ontstaat wanneer niets hoeft.

Ik zie vrouwen die woede dragen en zich daar schuldig over voelen. Niet omdat die woede te groot is, maar omdat die woede nergens veilig mocht bestaan. Wanneer die niet hoeft ingehouden te worden of verklaard hoeft te worden, ontstaat er ruimte. En in die ruimte komt vaak rust.

Ik zie minstens evenveel vrouwen die al jaren in beweging blijven om niet te hoeven voelen voor wat zwaar en te intens voelde. Niet omdat ze niet willen rouwen, maar omdat ze bang zijn dat alles instort als ze stoppen met dragen. Ook daar is veiligheid geen proces, maar een tempo. Het lichaam bepaalt wanneer het kan zakken.

En soms is veiligheid heel eenvoudig. Een hand op het hart. Een zachte trilling. Een klank die niets vraagt. Dan mag elke emotie zich tonen zonder verhaal, zonder analyse. Gewoon omdat het eindelijk gedragen wordt.

Veiligheid in lichaamswerk betekent voor mij dat je niets hoeft te bereiken, je hoeft niet open te zijn op een manier die niet klopt en je hoeft niet te weten wat er gaat gebeuren. De ruimte kan ontstaan in stilte, in klank, in een één-op-één sessie of in een gedeelde ervaring met anderen. Alles gebeurt afgestemd op het tempo van het lichaam, en juist daarin schuilt de wijsheid.

Liefs
Tina

Waar zit jij nu mee?

19/01/2026

🐺
De afgelopen tijd is voor mij best intens geweest.
Er kwam veel naar boven, alsof losse eindjes die al lang aan het wachtten waren eindelijk gezien wilden worden. Mijn lichaam liet dat duidelijk voelen. Overprikkeling, onrust, minder slaap. Fysieke klachten van mijn fibromyalgie en endometriose die weer heel erg op speelden. Mijn be**en die protesteerde. Alsof alles tegelijk zei dat het te veel is.

Emotioneel was het niet anders. Ik heb met momenten heel veel gehuild. Momenten van rouw die geen duidelijke naam had. Het besef hoe weinig ik weet over mijn voorouders raakte iets dieps. Alsof er verhalen zijn die nooit verteld werden, omdat ze niet veilig voelden om te delen. Ook het loslaten van bepaalde verbindingen, omdat ze me leeg maakten, lieten een diepe wonde na.

Maar tegelijk was er iets anders aanwezig. De keuze om niet door te duwen. Om mezelf niet te forceren tot begrijpen of sterk zijn. Ik gaf mezelf ruimte om te landen. Om hulp toe te laten. Om opnieuw op de behandeltafel te gaan liggen, om gedragen te worden in plaats van te dragen. Dat bracht een zachte beweging in mijn lichaam en in mijn gevoel, een beweging die eerlijker en rustiger voelde.

Ik voel dat het nog niet helemaal voorbij is. Maar het zakt. Mijn lichaam, geest , ziel en zenuwstelsel bewegen terug richting meer ruimte. Alweer is het duidelijk dat veiligheid niet iets was dat van buitenaf moest komen. Ik kon het ook in mezelf vinden. Dat was misschien wel het belangrijkste.

Deze periode doet mij er nogmaals aan denken dat niet alles opgelost wil worden. Sommige lagen vragen alleen erkenning, aanwezigheid en een bedding waarin niets hoeft te worden uitgelegd.

Liefs
Tina 🤍✨🖤🌙🐺

16/01/2026

✨🐺✨
Q&A
Wat vrouwen vaak willen weten, maar zelden durven vragen.

Ik snap dat er heel wat vragen in je hoofd kunnen naar boven komen over de sessies. Vaak gevolgd door twijfels.

Daarom verzamelde ik de meest gestelde vragen en goot ik ze in een Q&A.
Swipe om ze te lezen.

Mocht jouw vraag er niet tussen staan laat die dan zeker even weten in de comments of via DM.

Ik ben hier en ik help je graag.

Liefs
Tina

15/01/2026

🐺✨
Je hoeft niets te forceren om te voelen dat dit moment vraagt om zachtheid. De winter doet dat niet. Zij nodigt uit, vertraagt, trekt zich terug. En precies daar, in die beweging naar binnen, ontstaat ruimte.

In mijn werk begeleid ik vrouwen die voelen dat hun lichaam geen nood heeft aan meer woorden, meer uitleg of meer doen. Vrouwen die merken dat hun systeem vraagt om rust, om bedding en om een plek waar ze even niets hoeven te dragen.

Er zijn verschillende vormen waarin dat veld kan ontstaan.

Individueel, waar je één-op-één mag zakken en ontvangen.

En in kleine groepen, waar stilte en klank samen een gedragen ruimte vormen.

Soul Embrace is er voor wie verlangt naar geborgenheid, regulatie en een diep gevoel van veiligheid in het lichaam. Een plek waar je mag vertragen, ademen en opnieuw contact maken met je innerlijke ritme, zonder iets te moeten verwerken of benoemen.

Inner Sound is een individuele klankervaring, voor wie minder woorden nodig heeft en voelt dat het lichaam via trilling en resonantie mag openen. Je hoeft niets uit te leggen. Je mag liggen, ademen en ontvangen, terwijl de klank zich afstemt op wat jouw systeem aankan.

Sound & Stillness is een zachte klankreis in groep. Voor wie moe is, overprikkeld, of simpelweg voelt dat zachtheid nu noodzakelijk is. Een traag ritme, veel ruimte en stilte, waarin het zenuwstelsel mag zakken en herstellen.

Deze vormen zijn geen oplossingen en geen trajecten.
Ze zijn een uitnodiging om even uit de stroom te stappen en te landen.
Om te luisteren naar wat onder de oppervlakte leeft, zonder het te moeten veranderen.

Als je voelt dat dit resoneert, ben je welkom.
Misschien is dit jouw moment om met de winter mee te bewegen.
Om rust niet te zien als pauze, maar als een natuurlijke staat van zijn.

14/01/2026

🐺
Je hoeft niets te forceren om te voelen dat dit moment vraagt om zachtheid. De winter doet dat niet. Zij nodigt uit, vertraagt, trekt zich terug. En precies daar, in die beweging naar binnen, ontstaat ruimte.
In mijn werk begeleid ik vrouwen die voelen dat hun lichaam geen nood heeft aan meer woorden, meer uitleg of meer doen. Vrouwen die merken dat hun systeem vraagt om rust, om bedding en om een plek waar ze even niets hoeven te dragen.

Er zijn verschillende vormen waarin dat veld kan ontstaan.
Individueel, waar je één-op-één mag zakken en ontvangen.
En in kleine groepen, waar stilte en klank samen een gedragen ruimte vormen.

Soul Embrace is er voor wie verlangt naar geborgenheid, regulatie en een diep gevoel van veiligheid in het lichaam. Een plek waar je mag vertragen, ademen en opnieuw contact maken met je innerlijke ritme, zonder iets te moeten verwerken of benoemen.

Inner Sound is een individuele klankervaring, voor wie minder woorden nodig heeft en voelt dat het lichaam via trilling en resonantie mag openen. Je hoeft niets uit te leggen. Je mag liggen, ademen en ontvangen, terwijl de klank zich afstemt op wat jouw systeem aankan.

Sound & Stillness is een zachte klankreis in groep. Voor wie moe is, overprikkeld, of simpelweg voelt dat zachtheid nu noodzakelijk is. Een traag ritme, veel ruimte en stilte, waarin het zenuwstelsel mag zakken en herstellen.

Deze vormen zijn geen oplossingen en geen trajecten.
Ze zijn een uitnodiging om even uit de stroom te stappen en te landen.
Om te luisteren naar wat onder de oppervlakte leeft, zonder het te moeten veranderen.

Als je voelt dat dit resoneert, ben je welkom.
Misschien is dit jouw moment om met de winter mee te bewegen.
Om rust niet te zien als pauze, maar als een natuurlijke staat van zijn.

12/01/2026

🐺
De winter heeft mij opnieuw iets geleerd wat ik eigenlijk al wist, maar wat pas voelbaar wordt wanneer je het toelaat.

Niet alles in ons vraagt om beweging, inzicht of doorbraak. Sommige lagen willen niet doorwerkt of benoemd worden, maar erkend. Ze vragen geen antwoord, maar aanwezigheid.

In mijn eigen proces merkte ik de voorbije tijd hoe mijn lichaam steeds minder vroeg om woorden en steeds meer om rust, ritme en stilte. Niet omdat praten geen waarde meer heeft, maar omdat dragen, uitleggen en begrijpen het systeem soms juist verder op spanning zetten.

Rouw en vervelling hebben mij dat opnieuw laten zien. Niet als iets groots, maar als een stille beweging naar binnen. Zoals de natuur zich terugtrekt in de winter, zo vroeg ook mijn lichaam om eenvoud en om een bedding waarin niets hoefde te worden opgelost.

Wat mij daarin raakte, is hoe herkenbaar dit is voor de vrouwen die hier komen. Vrouwen die veel hebben gedragen, voelen wat er speelt, maar merken dat hun lichaam niet meer mee wil in het tempo van moeten, verklaren of sterk zijn. Ze voelen dat er iets wil verschuiven, maar niet via forceren.

Die beweging naar zachtheid is geen stap terug. Het is een vorm van wijsheid die het lichaam al lang kent. Wanneer veiligheid toeneemt, ontstaat er ruimte, soms subtiel en stil, soms met diepe bewegingen en inzichten, altijd afgestemd op wat het systeem aankan.

Van daaruit is mijn werk de voorbije tijd ook zachter geworden, zonder zijn diepte te verliezen. Mijn rol is niet om processen te sturen, maar om een veld te creëren waarin het lichaam zichzelf weer durft te vertrouwen. Waar ontvangen even waardevol is als bewegen en niets hoeft te worden uitgelegd om echt te zijn.

Die bedding draag ik vandaag zowel in mijn individuele sessies als in de klankbelevingen die er nu bijkomen. Niet als vervanging, maar als een uitbreiding voor wie minder woorden nodig heeft en meer ruimte. Een andere ingang naar hetzelfde veld.

Misschien herken je dit. Dat je voelt dat je lichaam iets anders vraagt dan je hoofd, en dat zachtheid geen tekort is, ook wanneer de wereld alweer versnelt.

05/01/2026

Rouw is voor mij iest wat helemaal afgeronde kan zijn. Het vaak geen verhaal met een duidelijk begin en einde. Het beweegt mee met het leven en keert terug in verschillende gedaantes. Niet alleen als gemis om wat er is geweest, maar ook als rouw om wat nooit heeft kunnen ontstaan, om relaties die niet konden dragen wat ik er zo lang in heb gelegd, en om delen van mezelf die ik heb moeten loslaten om verder te kunnen leven.

Deze winter voel ik die rouw opnieuw dichterbij komen. Niet overweldigend, maar aanwezig, als een soort aanwezigheid die vraagt om aandacht. Alsof mijn lichaam uitnodigt om opnieuw te kijken naar wat niet meer klopt, ook al heb ik dat eerder al gedaan. Vervelling blijkt geen eenmalige beweging te zijn. Het voltrekt zich in lagen, in cycli, in momenten waarop je beseft dat een huid nog niet helemaal is losgelaten.

Wat mij daarin telkens weer raakt, is dat rouw geen antwoorden afdwingt. Het vraagt geen verklaringen en geen richting. Het nodigt uit tot blijven, tot aanwezig zijn bij wat zich toont, ook wanneer dat ongemakkelijk is of geen duidelijke vorm heeft. Dat vraagt vertrouwen, zeker in een wereld die graag vooruit wil en helderheid zoekt.

Vervelling brengt vaak onzekerheid met zich mee. Er ontstaat een ruimte waarin het oude zijn houvast verliest en het nieuwe zich nog niet heeft laten zien. Dat kan voelen als wankel terrein, maar ik heb geleerd dat dit precies de plek is waar iets wezenlijks kan verschuiven. Niet omdat je het stuurt, maar omdat je bereid bent te blijven.

In de natuur gebeurt dit zonder haast. Wat loslaat, doet dat op zijn eigen ritme. Wat rust, bereidt zich voor, ook al is dat niet zichtbaar. Die beweging probeer ik ook in mezelf toe te laten, telkens opnieuw, door niet te haasten naar betekenis of richting, maar door aanwezig te blijven bij wat er is.

Misschien is dit voor jou ook geen tijd om te zoeken naar antwoorden of om jezelf opnieuw te definiëren, maar een uitnodiging om ruimte te laten voor wat wil afronden en voor wat nog geen vorm heeft. Om te vertrouwen dat ook deze fase een eigen intelligentie draagt.

Niet omdat het eenvoudig is, maar omdat het klopt.

Adres

Haaltert

Openingstijden

Maandag	09:30 - 12:00
	13:30 - 15:00
Dinsdag	09:30 - 12:00
	13:30 - 15:00
Donderdag	09:30 - 12:00
	13:30 - 15:00
Vrijdag	09:00 - 12:00
	18:30 - 21:00

Website

http://www.wildheart-wildsoul.be/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Wild Heart Wild Soul nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.