22/02/2026
Als baby komen we op de wereld met een bewustzijn waar we als volwassene vaak de verbinding mee kwijt zijn geraakt. Een bewustzijn dat we als volwassene vaak niet meer kennen. Niet omdat het er niet meer is, maar omdat er te veel ruis op de lijn is gekomen.
Het bewustzijn van een baby is groter, rijker, holistischer dan het bewustzijn waar wij mee vertrouwd zijn. Dit kan maken dat we baby'tjes niet (ten volle) begrijpen en dat baby's zich niet (ten volle) begrepen voelen.
Als je dit gevoel herkent, dan kan dit gevoel gewoon ook kloppen. Dan voel je dat als ouder waarschijnlijk goed aan. Dan is er niets mis met jou of met je baby. Dan heb je niet nog mรฉรฉr nodig van wat je al hebt gedaan. Niet nog meer medicalisering. Niet nog meer boeken. Niet nog meer ruis.
Als je dit gevoel herkent, dan mag je proberen om 'aanwezig' te blijven bij wat is. Dan mag je proberen jezelf en je baby te dragen en zachtjes te fluisteren 'dat je voelt dat er meer is, meer dan waar jij op dit moment bij kan, meer dan wat jij op dit moment kunt begrijpen. En dat dit er mag zijn.' Ook dat is verbinding.