22/02/2026
Na het vechten,
Komt de shut-down.
Mijn lijf voelt zwaar.
Mijn keel snoert toe.
Mijn hart doet pijn.
Mijn borst voelt bedrukt.
Mijn adem houdt zich vast.
Mijn hoofd bonst.
Mijn lijf is moe.
Ruimte opent zich voor verdriet.
Een cellulaire wond van verraad opent zich,
Met een draad naar mijn basisangst: ‘Ik ben niet goed genoeg’.
Auw, dat doet pijn.
Vroeger merkte ik dit niet op.
Bleef ik maar doorgaan.
Bleef ik de pijn meedragen.
Verscheurde de pijn mijn lijf.
Zonder het te weten,
Te voelen.
-zijn-om-niet-te-moeten-voelen
Doorheen de tijd heb ik geleerd stil te staan.
Mijn lijf te doorvoelen.
Durven te luisteren naar wat het mij echt komt vertellen.
Durven de diepte in te gaan.
Begrijpen wat er in de diepte getriggerd wordt.
Beseffen welke wond er (opnieuw) geopend wordt.
Leren voelen waar ikzelf en mijn lijf nood aan hebben.
En bovenal, mezelf leren reguleren!
In het bijzonder mijn zenuwstelsel.
En vandaag was dat dicht bij mezelf blijven.
In mijn coconnetje kruipen.
Zacht zijn voor mezelf.
Zacht zijn voor mijn lijf.
De dorsale state van mijn zenuwstelsel respecteren.
Mijn lijf zachtjes losmaken van spanning dankzij
de-armoring & bewuste houdingen.
Vroeger wou ik zo snel mogelijk uit deze fase geraken.
Wou ik niet in de ‘donkerte’ zitten.
Moest ik er alles aan doen om mezelf te helen, te fixen.
En vooral zorgen dat dit niet meer gebeurde.
Guess what … this is life! Deal with it!
Ook al voelt het nu wat donker en zwaar.
Binnenkort schijnt de zon weer.
Komt mijn lijf zacht in beweging
Voelt mijn lijf lichter.
Lost de krop in mijn keel op.
Doet mijn hart geen pijn meer.
Verdwijnt de druk van mijn borst.
Adem ik vrij.
Klaart mijn hoofd uit.
Kom ik terug in flow.
Wetende dat er weerom een laagje van mezelf kon helen.
Voel jij wanneer jouw lijf spreekt?
Begrijp je de signalen van jouw lijf?
Durf jij te kijken wat dit écht betekent?
Weet je hoe jij jezelf en jouw zenuwstelsel kan leren reguleren?
Ik vertel het je graag ;-)
Binnenkort meer hierover 🤩🔥
Liefs
Muriel