19/10/2025
Mensen stellen mij vaak de vraag. Is een "gewone" sporter ook welkom bij u?
Mijn antwoord "Natuurlijk!"
En ik zal mss ook even schetsen waarom ik elke sporter, op wel niveau dan ook benader vanuit het standpunt alsof ze topsporter zijn.
Je herkend het wel, je heb een haat/liefde gevoel met een bepaalde sport. Je bent ervan gaan houden in je jeugdjaren, je zou het in je oudere leven ook willen blijven doen, al was het maar op een veel lager niveau, maar je liefde voor jou sport is er nog steeds.
Je puzzelt zodanig in je agenda om er toch wat tijd voor te vinden. Tussen je werk, sociale leven, kinderen en die kinderen hun sport-agenda. Gewoon, omdat je het graag doet, het je hoofdje leegmaakt, of je gewoon even doet dromen van de mooie momenten die je sport je heeft gegeven. Een bepaalde uitdaging die je nog voor jezelf hebt gesteld.
Net die mensen moeten beseffen dat ze ook aan een vorm van topsport doen. Niks ergers om een kleine blessure op te lopen of hinder te ondervinden waardoor het genieten van jou "dingetje" in het leven niet kan.
Die groep mensen behandel ik met het hetzelfde respect als een sporter die het geluk heeft gehad er zijn beroep van te maken.
Waarom?
De profsporter heeft tijd om te herstellen, te rusten, en het trainingseffect in te laten zinken in zijn lichaam. Momenten waar een hobbysporter gewoon weer iets om handen heeft en die rust niet kent.
Je lichaam daar helpen een balans te vinden geeft mij de grootste voldoening die er bestaat!
En om dan tijdens weekenden soortgelijke berichten te krijgen weet ik dat ik voor mijn patient op dat moment heb kunnen meewerken een voldaan gevoel te krijgen van een prestatie. Heerlijk gevoel!
Dus ja, iedereen, op welk niveau dan ook is een sporter om respect voor te hebben. Het respect dat ik heb voor elk van hen.
Dus, keep pushing and dreaming!
🫶🏻
In bijlage patient die vandaag zijn eerste marathon liep en enkele weken geleden vol twijfels en pijntjes binnen kwam gewandeld.
Klasse! 🤜🏻🤛🏻
