23/12/2025
De feestdagen leggen voor velen een extra laag druk op het systeem.
Gemis, spanning, eenzaamheid, schuldgevoel, jaloezie, boosheid, verdriet...
Soms zet je die gevoelens “even uit” om het vol te houden, en soms komen ze net harder binnen omdat het overal over familie en (niet) samen zijn gaat.
Emoties onderdrukken is vaak een overlevingsstrategie: je zenuwstelsel kiest voor functioneren.
Alleen... wat je wegduwt, verdwijnt niet.
Het gaat ondergronds en komt later terug, soms als prikkelbaarheid, moeheid, hoofdpijn, huilbuien, kort lontje of dat bekende “ik trek het niet meer”.
Misschien is de vraag deze kerst niet: “Hoe hou ik het perfect?”, maar: “Hoe blijf ik zacht aanwezig bij mezelf?”
Een paar haalbare manieren om moeilijke emoties toe te laten, zonder kopje onder te gaan:
1. Geef het een naam.
“Dit is verdriet.”
“Dit is spanning.”
“Dit is boosheid die eigenlijk pijn beschermt.”
2. Doseer.
Je hoeft niet alles ineens te voelen.
Twee minuten is ook voelen.
Daarna mag je terug naar de tafel, de mensen, de film.
3. Kies één veilige plek.
Op het toilet, in de auto, een korte wandeling, even buiten staan. Adem in voor 4 tellen, uit voor 6.
Een kleine pauze is geen drama, het is zelfzorg.
4. Maak ruimte zonder verhaal.
Adem laag, voeten op de grond, hand op je borst. Je hoeft het niet op te lossen, alleen even te erkennen.
5. Maak een mini-belofte aan jezelf.
“Ik ga mezelf niet wegduwen.”
“Ik ga mild spreken in mijn hoofd.”
“Ik mag het moeilijk hebben en toch verdergaan.”
Als jij deze dagen vooral “doet wat nodig is”, dan is dat OK.
En als jij merkt dat er iets gevoeld wil worden, dan mag dat ook, op jouw tempo, op jouw maat.
Je hoeft het niet perfect te doen om waardevol aanwezig te zijn. Het is geen examen.
Je mag gewoon je menselijke, imperfecte zelf zijn.
🎄
Eva
