PowerSenses

14/02/2026

Welke band we ook hebben, vrienden, familie, collega, de vrouwen en mannen die ik mag begeleiden.

In elke ontmoeting zit iets van liefde.
Jij doet ertoe.
Misschien spreken we elkaar elke dag.
Misschien af en toe.
Misschien alleen op belangrijke momenten.
Maar elke ontmoeting laat iets achter.

Een inzicht.
Een lach.
Een spiegel.
Een stukje groei.

Vandaag wil ik gewoon even zeggen:
dankjewel dat jij deel uitmaakt van mijn leven.
Op jouw manier. In jouw vorm.
Liefde zit niet alleen in relaties.
Ze zit in verbinding.

01/02/2026

Soms wil je hoofd oplossen, fixen, begrijpen.
Maar je zenuwstelsel vraagt iets anders.

✨ De R.A.I.N.-methode helpt je vertragen, zonder jezelf te moeten veranderen.

R – Herkennen
Sta even stil.
Wat voel je nu?
Gejaagd, moe, leeg, verdrietig?
Je hoeft het niet weg te duwen. Alleen maar op te merken.

A – Toelaten
Laat het er zijn.
Niet oplossen. Niet wegduwen.
Gewoon… ruimte geven aan wat zich aandient.

I – Onderzoeken
Niet analyseren, maar zacht voelen.
Welke gedachte of welk verhaal speelt hier op de achtergrond?
Wat maakt dit zo zwaar voor mij?

N – Verzachten
Wat heb je nu nodig?
Een ademhaling.
Een hand op je hart.
Even naar buiten.
Of gewoon erkenning: het is oké dat dit er is.

💛 Dit is geen quick fix.
Het is een manier om weer contact te maken met jezelf.

Sla deze post op voor momenten waarop je hoofd te vol is en je lichaam vraagt om zachtheid.

27/01/2026

Ze noemen me soms 'druk'.
En ja, ik praat soms veel.

Met mijn handen, mijn mimiek, mijn woorden.
Maar voor mij is dat geen onrust.
Het is mijn manier om te ordenen wat ik voel,
om stoom af te laten.

Veel hooggevoelige vrouwen verwerken verbaal.
Door te spreken, zakt het in het lichaam.
Het hoofd wordt stiller.

Dus nee, ik ben niet te veel.
Ik ben bezig mezelf weer thuis te brengen.🩷

23/01/2026

Verdriet gaat niet alleen over het letterlijk verliezen van iemand.
Het kan ook gaan over wat veranderde, wat eindigde,
of over jezelf een beetje kwijtgeraakt zijn.
Soms zijn het geen grote woorden, maar wel diepe gevoelens.
Dingen die je meedraagt, terwijl het leven intussen doorgaat.
In een opstelling maken we zichtbaar
wat vaak onzichtbaar blijft
en geven we ruimte aan wat erkend wil worden.

✨ “De opstelling gaf mijn verdriet een plek
en maakte zichtbaar wat er in mij leefde.
Dat gaf rust en ruimte. ~ Lien”

We werken in een veilige setting,
afgestemd op jouw tempo.

Voel je herkenning?
Je bent welkom voor een individuele opstelling
👉 Meer info vind je op mijn website https://powersenses.be/pages/holistische-coaching of neem gerust contact op via een berichtje.

19/01/2026

Grenzen gaan niet over afstand creëren.
Ze gaan over bij jezelf blijven.
Over voelen waar jij eindigt
en waar iets te veel wordt.
Niet omdat je hard bent,
maar omdat je zorg draagt.
Veel vrouwen die gevoelig zijn,
voelen grenzen vaak pas achteraf.
Wanneer het lichaam al moe is.
Wanneer je leegloopt, geïrriteerd raakt
of jezelf kwijtraakt in het zorgen voor de ander.
Daarom hoeven grenzen niet groot of uitgesproken te zijn.

Soms begint het gewoon hier:
✨ Dit is mijn grens.
✨ Dit is wat ik nu nodig heb.

Zacht. In stilte. In contact met je lichaam.
Neem even een momentje voor jezelf.
Adem in en langzaam weer uit.
Voel je voeten.
En herinner jezelf:
je mag kiezen voor wat jou beschermt.
Grenzen zijn geen afwijzing.
Ze zijn een vorm van zelfzorg. 🌿

👉 Sla deze post op voor momenten waarop je het even vergeet.

12/01/2026

Vertragen voelt voor veel mensen als achteruitgaan of stilstaan.
Alsof je iets mist. Of tekortschiet.
Maar je lichaam weet beter.
Spanning ontstaat door te lang doorgaan.

Deze mini-oefening is geen trucje.
Het is een herinnering aan iets wat je al kunt:
zakken. verzachten. aanwezig zijn.

💗 Neem dit moment voor jezelf.
Je hoeft niets te forceren.

05/01/2026

Even niets hoeven.
Alleen zakken.
Je lichaam doet de rest.

Bewaar dit voor later 🌸

25/12/2025

23/12/2025

Wat niemand post in december
Niet iedereen voelt warmte in december.
Niet iedereen heeft volle tafels, drukke agenda’s of een huis vol geluid.
Sommigen van ons zijn veel alleen.
En ja — dat kan stil zijn.
Soms té stil.
En dat is soms moeilijker dan je zou willen toegeven.
December legt dingen bloot.
Gemis. Leegte. Gedachten die geen afleiding meer hebben.

En eerlijk?
Mijn lichaam wil dan vaak iets doen.
Vluchten. Verdoven. Eten. Scrollen.
Of net het tegenovergestelde.
Bevriezen.
Stilvallen.
Op de bank zitten en niets meer kunnen.
Alsof alles even pauze neemt —
niet uit rust, maar uit overbelasting.

Leegte verdwijnt niet door te vluchten.
En ook niet door jezelf te forceren om “iets te doen”.

Wat soms helpt, is klein. Heel klein.
– je voeten voelen op de grond
– een hand op je hart
– een rustige ademhaling
– jezelf toestaan om even niets te hoeven

Niet alles hoeft opgelost.
Niet alles hoeft gedragen.
Sommige leegte wil alleen erkend worden.

Denk deze dagen eens aan die buur, vriend(in) of kennis die deze feesten ook alleen zit.
Stuur een berichtje.
Een “ik denk aan je”.
Zonder verwachtingen.
Het gevoel niet vergeten te zijn
kan met kerst meer betekenen dan je denkt.
🤍

14/12/2025

✨ Spirit Sphere beurs – Theatercafé De Stegel in Molenbeersel ✨
Je bent welkom van 10.00 tot 17.00 uur.

Kom langs aan mijn stand en stel jouw eigen cadeaupakket samen:
🌸 Heerlijke biologische thee
🌸 Himalayazout voor (voeten)bad
🌸 Edelstenen
🌸 mijn intuïtieve inzichtkaarten
🌸 en mijn boek De golven van het leven

Een moment van rust, afgestemd op wat jij nu nodig hebt.
Voor jezelf of als liefdevol cadeau 🤍

www.powersenses.be

23/10/2025

De perfecte match 🤍🐾
Soms gebeuren er dingen die zo kloppen, dat je weet: dit is geen toeval.

Ik had al over haar gedroomd, nog voordat ze in mijn leven kwam. In die droom voelde ik haar energie — zacht, gevoelig, voorzichtig, maar ook vol vertrouwen. Toen ik haar uiteindelijk écht ontmoette, wist ik het meteen.
Dit is haar.
Liefde op het eerste gezicht.

Izzy en ik lijken meer op elkaar dan ik ooit had gedacht.
Allebei voelen we veel.
We checken eerst even de sfeer, wie er is, wat er leeft.
We observeren, voelen, en pas als het veilig aanvoelt, laten we onze ware aard zien.

Ze spiegelt me op een manier die me raakt.
Als zij onrustig is, voel ik dat er ook in mij iets speelt.
Als ze ontspant, zucht en zich dicht tegen me aanlegt, merk ik dat mijn lijf vanzelf meezacht wordt.

Ze leert me elke dag over vertrouwen, over zachtheid, over aanwezig zijn zonder haast.
En ik geef haar de rust en veiligheid die ze nodig heeft om te groeien, net zoals zij dat onbewust ook voor mij doet.

Het is bijzonder hoeveel liefde, steun en groei er kan ontstaan tussen twee zielen, zonder één woord te hoeven spreken.
Izzy laat me voelen dat verbinding niet altijd groots hoeft te zijn. Soms is het gewoon een blik, een ademhaling, of het ritme van twee harten die op elkaar afgestemd raken.

Twee gevoelige zielen, één stille taal.
Niet toevallig, maar precies zoals het bedoeld was. 💕🐾

19/10/2025

Je kent het vast wel.
Dat moment waarop je “gewoon even doorgaat”, terwijl je eigenlijk zou willen huilen.
Of waarop je je gevoelens wegduwt met een chocoladereep, een scroll op je telefoon, of een extra taak op je to-dolijst.

We doen het allemaal.

Maar wat als die gevoelens niet zomaar verdwijnen?
Wat als ze blijven hangen – in de stilte, in de nacht, of… in je lichaam?

Misschien herken je het:
* Dat sluimerende gevoel van vermoeidheid dat maar niet overgaat
* Spanning in je nek, rug of schouders
* Hoofdpijn zonder duidelijke reden
* Een beklemmend gevoel in je borst
* Moeite met ademhalen of ontspannen
* Hormonale disbalans
* Of gewoon: onrust die je nergens kan plaatsen

Soms zoeken we naar logische verklaringen: te weinig slaap, te veel stress, drukke dagen.
Maar wat als je klachten voortkomen uit iets wat je nooit helemaal hebt gevoeld?
Wat als je lichaam emoties draagt die jij allang vergeten bent?

Volgens sommige neurowetenschappers ebben emoties van nature weg binnen ongeveer 90 seconden – mits je ze volledig durft toe te laten.

👉 Maar hoe vaak geef jij jezelf echt 90 seconden om te voelen?
👉 Hoe vaak adem je door een emotie heen, in plaats van eromheen?

Als je zoals de meeste mensen bent, gebeurt dat zelden.
En dat is niet omdat je zwak bent.
Het is omdat voelen ruimte vraagt. Veiligheid. En soms ook: lef.

Wanneer je emoties herhaaldelijk wegduwt – uit gewoonte, bescherming of omdat het simpelweg niet veilig voelde – dan neemt je lichaam het over.

Je zenuwstelsel slaat de signalen op.
Je spieren spannen zich.
Je systeem blijft alert.

Je lichaam wordt als het ware een opslagplek voor onverwerkte emoties.
En als je die gevoelens te lang parkeert, komen ze terug – niet in woorden, maar in klachten.

Wat jij toen niet kon voelen,
gaat je lijf nu proberen te vertellen.

Als je dit herkent, weet dan:
Je bent niet kapot.
Je lichaam is niet je vijand.

Het is juist ongelofelijk wijs.
Het zegt: “Er is iets wat eindelijk gevoeld mag worden.”

🌿 Misschien iets wat je al jaren meedraagt.
🌿 Iets wat je toen niet kon dragen, maar nu – stap voor stap – wél.
🌿 Iets wat misschien maar 90 seconden nodig had om los te laten.

Lees mijn hele blog op: https://powersenses.be/blogs/blog/hoe-vaak-adem-je-door-een-emotie-heen-in-plaats-van-haar-weg-te-duwen-te-verdoven-of-te-negeren