18/01/2026
Ik hoor het vaak rondom mij.... vrouwen die zeggen dat mannen het toch gemakkelijk hebben. Want zij hebben geen maandstonden, geen menopauze, en ze piekeren minder.
Over dat laatste ben ik trouwens niet zo zeker maar soit.
Hoewel het zeer hard nodig is dat er meer aandacht voor moet komen in de maatschappij, moeten we stoppen met onszelf als slachtoffer te zien van ons vrouw-zijn.
Zolang we gaan geloven dat alle schommelingen waar we wij als vrouwen mee te maken krijgen ons minder in staat stellen om goed te functioneren in de maatschappij, laten wij de maatstaf nog altijd bepalen door een vrij eenzijdige mannelijk gerichte cultuur die prestatie heel erg voorop stelt.
Lange tijd heb ik mij laten vertellen dat discipline, structuur en doorzettingsvermogen de sleutels waren tot succes. Maar ik liep daar zelf altijd op vast. Ik verloor daarin het contact met mijn eigen essentie.
En ik ben moeten vallen. Mijn vrouwelijke lijf was gebroken omdat ik te lang niet geluisterd had, niet zacht genoeg was.
Zachtheid, intuïtie, emotionaliteit worden in onze maatschappij dikwijls nog bekeken als iets minderwaardig.
En net daarin hebben wij als vrouw een belangrijke taak.
Dat wij zelf gaan vertrouwen op die kracht in ons. En hoe meer belichaamd dat we dat doen, hoe sterker onze creatiekracht is, hoe authieker wij kunnen staan in onze vrouwelijkheid, en dit ervaren als kracht in plaats van zwakte.
Zonder de man te willen veranderen. Gewoon kiezen om zelf onze vrouwelijkheid te erkennen en verantwoordelijkheid te nemen voor onszelf en anderen. En dat is net nodig voor de heling van onze cultuur. Dat gaat net een man uitnodigen om ook gestimuleerd te worden op een gezondere manier in zijn mannelijkheid te komen.
Wij vrouwen, we zijn geen slachtoffer van de maatschappij. We ondergaan groeipijnen, die leiden naar een evenwichtiger leven voor toekomstige generaties, zowel voor mannen als vrouwen, en we dienen onze verantwoordelijkheid daarin te nemen, in de eerste plaats voor onszelf, en daarna voor anderen. Niet vanuit meer presteren, maar vanuit rust onze innerlijke wijsheid aan te boren en van daaruit laten ontstaan wat er mag geboren worden.
Met liefde, Vicky
