19/03/2026
Waarom lijken mensen met (trekken van) narcistische persoonlijkheidsstoornis zo moeilijk alleen te kunnen zijn? 🤔
Niet omdat ze “altijd gezelschap nodig hebben”.
Maar omdat alleen zijn iets triggert wat ze liever niet voelen.
Wanneer er niemand is, valt ook iets weg:
👉 geen bevestiging
👉 geen aandacht
👉 geen spiegel van buitenaf
En net die dingen gebruiken ze — vaak onbewust — om zichzelf stabiel te voelen.
Alleen zijn betekent dan:
stilte…
en in die stilte komt vaak naar boven wat ze proberen te vermijden:
– innerlijke leegte
– onzekerheid
– schaamte
Dat is meestal niet plots ontstaan.
Het heeft vaak wortels in vroegere ervaringen waarin:
– bevestiging niet vanzelfsprekend was
– eigenwaarde afhankelijk werd van prestaties of erkenning
– emoties niet veilig gedragen konden worden
Daardoor leren ze zichzelf niet vanbinnen te reguleren,
maar via de buitenwereld.
En dat is waarom alleen zijn zo ongemakkelijk kan voelen.
Niet omdat ze niet zonder mensen kunnen,
maar omdat ze dan zonder hun belangrijkste houvast vallen.
—
Maar als jij hiermee te maken hebt gehad,
dan is dit het stuk dat vaak vergeten wordt. 💭
Want wat bij hen speelt, laat ook iets achter in jou.
Misschien herken je dat je:
– begint te twijfelen aan jezelf
– bevestiging nodig hebt om je oké te voelen
– niet meer goed voelt wat van jou is
Dat is geen toeval.
Dat is wat er gebeurt wanneer je je lange tijd hebt afgestemd op iemand met (trekken van) NPS.
Veel mensen denken dat herstel vooral gaat over afstand nemen.
En ja — afstand kan nodig zijn.
Maar daar stopt het niet.
👉 Herstel begint pas echt wanneer je terugkeert naar jezelf
– je eigen gevoel weer leert vertrouwen
– je grenzen vanbinnen leert dragen
– rust vindt zonder afhankelijk te zijn van de ander
Je geneest niet alleen door weg te gaan,
maar door jezelf vanbinnen weer op te bouwen. ✨
Herkenbaar?