07/12/2025
Dit artikel zoveel waarheid !!!!
Ook wij doen dit met hart en ziel en hopelijk nog heel veel jaren ❤️
The only way is up
Al jaren zijn wij vragende partij voor een nieuw financieringssysteem. Een systeem dat transparantie biedt en werkt ten voordele van de patiënt, de thuisverpleegkundige en de overheid.
Onze financiering is sinds mensenheugenis gebaseerd op prestaties. Kort door de bocht: hoe meer uitgevoerde prestaties, hoe hoger de verdienste. Een uitspraak die wel enige nuance vergt. De noodzakelijke uitleg wil ik jullie graag geven. Het bedrag dat wij krijgen voor een bepaalde prestatie, dekt de verplaatsing, de zorg en het administratieve luik.
Een schoolvoorbeeld van zo een prestatie: de intramusculaire inspuiting. Deze zorg start op doktersvoorschrift. Het voorschrift beschrijft welke zorg er dient te gebeuren, de juiste dosering, toedieningswijze, frequentie en duur. Tijdens het eerste huisbezoek voorziet het intakegesprek mij van alle nodige informatie om de zorg correct uit te voeren. Ik lever het materiaal (spuitje/optreknaald/IM naald/swab/kleefpleister) waarna ik het spuitje geef. Ik observeer of er geen complicaties zijn. Ik lees de identiteitskaart in als bewijs van het bezoek. Ik vul mijn observaties in het patiëntendossier aan en klaar is Kees.
Wij mogen deze spuit factureren aan de mutualiteit. Voor de spuit krijgen wij een bruto bedrag van 7,53 €. Na de facturatie krijgt de patiënt een transparante factuur waarop hij/zij de gefactureerde zorgen kan opvolgen ter inzage. Breng vadertje staat in mindering en je houdt ongeveer netto 3,8 € over voor een 15 minuten werk. Of te wel netto 15,2 € voor een uurtje werk als je 4 van deze inspuitingen kan doen.
Het loopt net dat tikkeltje anders als we een aanvraag krijgen om een patiënt te gaan wassen. Dit is beter bekend als het alom geprezen toiletbezoek. Op moment van intake schalen we de zorgbehoevendheid in aan de hand van de Katz-schaal. Hierbij scoren we de patiënt op enkele zorgitems zoals wassen, kleden, verplaatsen, toiletbezoek, incontinentie en eten. Ik geef een voorbeeld: we scoren voor wassen 4 (de patiënt wordt volledig gewassen), kleden 4 (volledig afhankelijk voor de hulp bij aankleden), verplaatsen 3 (want de patiënt stapt met een rollator maar dient te worden geholpen om uit bed/zetel te komen, toiletbezoek 1 (want de patiënt gaat nog zelf naar toilet), incontinentie 3 ( want de patiënt is incontinent voor urine, eten 1 (want de patiënt kan zelfstandig eten). Op dat moment werken we aan een forfaitair tarief . Je krijgt om deze persoon te wassen een vast bedrag per maand. Het bedrag voor een A-forfait bedraagt bruto 651,25€ per maand. Na aftrek belastingen is dit netto 325,63 €. Goed voor 30 verzorgingsdagen aan 10,9 € per dag.
Dat lijkt een leuk bedrag. En op zich is daar niks mis mee. Toch dienen we de volgende bedenking te formuleren. Voor dit bedrag komen we ook 's avonds langs om de patiënt te omkleden en in bed te leggen. We vullen de wekelijkse medicatiebox op, geven dagelijks de juiste medicatie, we controleren 2 x daags de bloeddruk op vraag van de huisarts en doen de oogdruppeltjes in omdat de familie dit wenst. Als we binnenkomen, nemen we vlotjes de krant mee naar binnen want we willen natuurlijk niet dat de patiënt valt op weg naar de brievenbus (lang leve valpreventie). We trekken de rolluiken op. Want als je je niet kan wassen of kleden, lijkt ons ook dit een moeilijke opgave. We geven advies omtrent incomateriaal, we doen 1x per week een dagcurve glycemie (ook op vraag van de huisarts) want we zetten ziektebeelden (bv: diabetes, hypertensie,..) in kaart, geven allerhande preventief advies, leggen contacten met gezins-en bejaardenhulp, we bellen naar de huisarts om medicatie voor te schrijven, regelen de pedicure-afspraak, we regelen een ziekenhuisbed, toiletstoel en toiletverhoger, zorgen voor maaltijden aan huis en bieden 24/24 permanentie gedurende 365 dagen per jaar. Als onze patiënt zich niet goed voelt, zijn het onze schouders die troost bieden. Is er een leuke gebeurtenis, dan maken we tijd om te luisteren en mee te vieren.
Een goede verpleegkundige gaat mee in het verhaal van de patiënt. Onze klanten en de bijhorende dienstverlening (klantenservice) zijn heilig want wij ‘verpleegkundigen’ zijn nu eenmaal enorme ‘pleasers’. Een zorg bestaat voor ons niet enkel uit het uitvoeren van een prestatie. Voor ons staat een patiënt van vlees en bloed met diverse noden op lichamelijk, psychisch en sociaal vlak. Met een strak woord bieden we holistisch zorg. En dat is ook de enige weg om te komen tot onze sterke vertrouwensband. Deze band effent vaak het pad om het verschil te maken in het leven van deze mensen. Wij zijn hun houvast in moeilijke omstandigheden. Naast zorgverlener nemen wij de taak op als advocaat, organisator, communicator, opvoeder, gesprekspartner, samenwerkende vennootschap en noem maar op . Wij dienen het maatschappelijke belang waar nodig. Steeds ons vizier gericht op onze patiënt.
En eigenlijk interesseert geld ons geen hol. Want we zijn met mensen bezig. Evenmin gaat onze interesse uit naar Katz-schalen en/of mottige scores. Het komt er ons op neer goede zorgen te kunnen aanbieden. En als het eventjes kan daar op een zo correct mogelijke manier te worden voor verloond. De appreciatie die we krijgen van zovele mensen, patiënten, artsen, families. Daar doen we het eigenlijk voor. Dat is voor ons onze brandstof. Laat ons alstublieft het kind niet weggooien met het badwater door wat er gebeurt is. Wees dankbaar als wij jullie pad kruisen. En laat ons doen waar we goed in zijn: zorgen voor mensen!
