26/02/2026
Frozen shoulder… ik droeg mijn papa letterlijk te lang op mijn schouders zonder het te beseffen.
Ik probeerde eerst alles wat we meestal doen: kinesist, stretchen, sterker worden, doorzetten. Maar niets hielp echt.
Tot ik begon te beseffen dat er iets dieper liggends riep. Ik probeerde te luisteren naar wat mijn lichaam eigenlijk wou vertellen.
In mijn borst en schouders zat verdriet dat ik nooit volledig had doorvoeld. De plotse achteruitgang van mijn papa, Alzheimer, Parkinson en zijn zicht dat hij verloor, woog veel zwaarder op mij dan ik mezelf had toegestaan te voelen. Sinds mijn 19de (sinds de scheiding van mijn ouders) droeg ik hem al, altijd sterk blijven, altijd zorgen, altijd doorgaan, naast m’n gezin, bedrijf…
Mijn lichaam had dat jarenlang stil gedragen. Tot het niet meer ging.
Vanuit mijn holistische opleidingen wist ik dat schouders en borst vaak een plek worden waar we emotioneel blijven dragen wat eigenlijk beweging nodig heeft. Niet door harder te werken, maar door zachter te worden.
Dieper innerlijk werk, leren voelen zonder mezelf weg te geven, ademwerk en somatische oefeningen hebben mijn schouder stap voor stap laten herstellen. Deze oefening was er één die ik heel vaak deed om opnieuw ruimte en veiligheid te brengen in mijn lichaam.
Misschien herken je dit?
Misschien draag jij ook meer dan alleen fysieke spanning?
Wil je hier meer van ervaren?
🌸Zet ‘HELEN’ 👇hieronder en ik stuur je mijn gratis sessie Zacht Somatisch Bewegen.