Eigenwijs Lief

18/04/2026

De eigen wijze liefde spreekt uit deze moedige vrouw. Geschreven en gesproken woorden die gevoeld kunnen worden.
Laat je raken en inspireren...
💞

17/04/2026

Dichtbij mama.

Daar hoor je te zijn als kleine baby'tje.
Met een mama die connecteert met jou via haar stem en handen.
Met zachte aandacht en aanraking.
Haar lach en traan.
Ze deelt wat van haar is, wat mogelijks zwaar kan voelen of pijn kan doen.
Ze biedt de nodige erkenning, want ze is bewust dat jullie 1 zijn.
In de buik en daarbuiten.
Met een mama die zichzelf goed verzorgt, heling brengt in haar eigen lichaam, rust neemt en zich laat verzorgen in een steunende omgeving, zodat ze vanuit een eigen gereguleerd zenuwstelsel jou kan co-reguleren.
En zo jouw systeem mee tot rust brengt.
De warme verwelkoming al van bij de conceptie,
Laat de lagen die zich verder vormen tot volwassene, zich vullen met (zelf)vertrouwen, innerlijke veiligheid, zelfregulerend vermogen, geliefd en gezien zijn,
Leven.

Deze woorden kunnen iets in jou activeren.
Vanuit jouw (pre)geboorte-verhaal en/of die van je eigen kinderen.

Mogelijks verliep dit anders.
En werd in dit hele "ontstaansproces" heel veel gemist of tekortgedaan. Ook dit is Trauma.
Zonder schuld aan te wijzen.
Wel om licht op te schijnen.

Je kan heling brengen door je innerlijke baby'tjes deze ervaring van gezien en erkent worden alsnog te bieden. Of ze een onderbroken beweging alsnog te laten afmaken.

De patronen waar je blijft tegenaan lopen hebben daar vaak hun onstaan.
Ze herhalen zich tot ze écht gezien worden voor wat ze zijn.

Ik gun ons een maatschappij die het belang van dit prille begin erkent en heel zorgvuldig een warme en zachte "baarmoeder" creëert voor iedere aanstaande moeder waar ze in gedragen wordt.
Waar een welkomstlied uit het hart klinkt op het ritme van een zachte hartslag. Gevuld met liefde.

We mogen beginnen bij onszelf.
Die plek in onszelf laten bestaan.
In verbinding met elkaar.
Ontmoet ik je daar?

Dit beeld van een lammetje, kwispelend met z'n staartje, met poepje omhoog, drinkend bij de mama, 🥰
Kleefde aan mijn netvlies onderweg naar de opleiding.
Ik nam dit mee als hulpbron.
Voor mijn babydelen die dit ook mogen ervaren.

Wat zegt jouw lichaam bij het zien van deze foto?
Voel maar even, wat neem je waar? Welke sensatie voel je?
Wees open en nieuwsgierig.

💞

08/04/2026

03/04/2026

Hoe zou het zijn als het beschermdeel die je onzichtbaar wil houden zich gezien en erkent voelt?

Op een plek waar kwetsbaarheid zacht verwelkomd wordt.
Waar puur kan gedeeld worden. In het uitgesprokene en het gevoelde.
Waar wat niet gezegd wordt, gehoord wordt.
Waar de aandacht op gepaste afstand blijft, zodat ruimte is voor nabijheid bij jezelf.
Waar delen met elkaar connecteren op diepe lagen,
Van de ander en jou.
Waar de ander gevoeld en gezien kan worden.
Van waaruit jij dit beschermdeel in jezelf dieper ontmoet.

Dit contact laat het deel een stap opzij zetten,
zodat je zichtbaar wordt vanuit veiligheid in jezelf.
En je kan blijven.

Eens samen op deze laag, verdwijnt alle ruis.
Kan een verbinding gevoeld worden op een heel zuivere laag. Waar ik en jij, 1 is.
Puur contact die helend is,
Binnen en buiten.

Dit mocht ik zelf ook terug ervaren met een nieuwe intervisiegroep, elkaar nog maar 1 weekend gezien, en dit mocht alweer ontstaan.

🙏💞

29/03/2026

28/02/2026

Een andere ervaring

Nabijheid is onveilig.
Opgeslaan in het lichaam en brein.
Lichaam zet zich schrap om te overleven.
Om te vechten, vluchten/verdwijnen,
Te bevriezen of te pleasen.
Fight-flight-freeze-fawn.

We laten het zenuwstelsel weten dat het nu
veilig is.
In de ervaring. Door het écht te voelen.
Een opstellen van delen die zich laten zien.
En een deel die zich al lang niet meer liet zien.
Een deel dat zich vrij voelt.

Waar nabijheid en kleine, zachte aanraking
Een nieuwe ervaring bracht.
Niet langer alleen.
Niet langer afsluiten.
Een ervaring van samen
zenuwstelsel reguleren.
waar mijn hand voelbare verzachting bracht binnenin.
Waar het hart opende,
In een heel veilige bedding.
Een beweging die diep voelbaar was.
Het liet haar letterlijk terug de wolken en de lucht
Zien.
Vrijer gevoel.
Een eigen kracht.
Een diep aanwezige kracht.

De beweging krijgt vorm op papier.
Met de doorvoelde woorden:
"Ik, ..., ben goed op mijn manier"

Een recht van bestaan.
In de materie brengen.

Als anker. Als daily reminder.
Waar het lichaam her-innert.
Van binnenuit.

💞

24/02/2026

Het moeten in onszelf ontmoeten.
(Deel 2)
De gelaagdheid.

Nog kort even een andere laag aangestipt.
Met een link naar mentale, fysieke, energetische en spirituele laag.
Zonder het zo te benoemen.
Voel zelf maar ...
Wat brengt het jou?

💞

24/02/2026

Van moeten naar ontmoeten...
💞

23/02/2026

Een berg wasgoed.

Een foto om mijn geliefde dochters toch even te laten stilstaan bij de veelheid "vuile" was. Mogelijks valt er hier en daar winst te halen in bewustzijn en minder was-werk.

Nadien bekeek ik de foto opnieuw.
Ik zie mijn binnenste daar liggen.
De veelheid, chaos, verwarring, vuil en proper dooreen, licht en donker samen (wel gesorteerd 😉), vele kreuken, vele delen...
Zoveel moois en zachts, verweven in grauw en hards, verstopt, ineen gepropt, geklemd, onherkenbaar, vervormd.

Ieder stuk deed en doet z'n dienst.
Behapbaar sorteer ik, geef ik mijn aandacht aan en laat ze heropfrissen, welkom zijn.

Zo ook in mij.
Wat gevoeld en gezien wil worden is welkom.
Sinds ik dit echt kan voelen,
wowie, zoveel jonge delen die zich laten zien.
Binnenin en buiten.

Heel zijn.
Alles mag er zijn.
En ja, soms is dat best intens.
En voelt het véél.

En ja, zo is dat ook.
Het mag hierin erkent worden.
Het mag even verwarrend zijn.
Niet-weten.

Ondertussen weet ik dat deze fase veel nieuws in zich draagt.
Benieuwd naar wat klaar ligt, ookal heb ik geen flauw benul over wat en hoe.
En is dit voor veel in mij lastig, want die delen willen controle en begrijpen.
En soms nemen delen over die zich boos, machteloos, soms radeloos voelen.

Ook dat is OK. ("Met de nodige zorg en oprechtheid , soms excuses, naar de ander toe" - dien ik van iets in mij aan toe te voegen)

Ondertussen is deze berg weggewerkt en kon ik hier en daar glimpjes zien van onderliggende delen die best enthousiast zijn om te shinen!
En een voelbaar diepe basis die vertrouwt en ziet dat het goed is.
Deze was ik even onder de berg verloren.
Tot ik er écht naar keek.
Ver voorbij het oppervlak.

🌟💞🌟