Gloed:

Debbie Van Uytvange, Verliesconsulent en stervensbegeleiding. Samen geven we betekenis aan je verlies, ik help je verwerken, koesteren en weer opbouwen.

08/04/2026

Soms stap je op een vliegtuig…
en neem je iemand mee die er niet meer is.

Niet zichtbaar voor anderen,
maar voelbaar in alles.

De eerste vakantie na verlies
is niet gewoon “weer op reis gaan”.

Het is zoeken
tussen herinneringen die al bestaan
en nieuwe die nog geen plek hebben.

✈️
Je kijkt naar een zonsondergang
en denkt…

“Dit hadden we samen moeten zien.”

Je lacht misschien even
maar voelt tegelijk
hoe iemand ontbreekt.

En dat mag.

Je hoeft niet te kiezen
tussen genieten en missen.

Ze mogen naast elkaar bestaan.

Misschien is dat wel rouw op reis…
dat je leert
dat liefde gewoon meereist.

In stilte.
In kleine momenten.
In jou.

Voel jij dit ook een beetje?
Bewaar dit voor een moment waarop het raakt
of stuur het zachtjes door naar iemand die dit misschien nodig heeft.

Liefs, Debbie
-xx-

06/04/2026

Iedereen viert Pasen… maar jij mist iemand.

Iedereen heeft het over
samen zijn
licht
nieuw begin.

Maar wat als het voor jou gewoon… zwaar voelt?

Omdat iemand er niet meer is.
Omdat die lege plek zo voelbaar is.
Omdat je probeert mee te doen.

Terwijl het vanbinnen niet lukt
misschien lach je
en breekt er tegelijk iets vanbinnen
misschien zit je straks aan tafel
en denk je alleen maar:
hier klopt iets niet meer
en misschien vraag je je af…
“Waarom voel ik dit nog steeds?”

Maar rouw volgt geen kalender
geen feestdagen
geen seizoenen
dus als het vandaag moeilijk is
weet dan
dat er niets mis is met jou

Bewaar dit
of stuur het zachtjes door
naar iemand die dit misschien ook voelt
je hoeft het niet alleen te doen.
Liefs,
Debbie -xx-

01/04/2026

Soms lijkt het alsof je stuk bent…

omdat je blijft voelen
omdat het niet “overgaat”
omdat je niet terug wordt
wie je was.

Maar je bent niet stuk.

Je draagt iets
dat jouw leven heeft geraakt

en dat laat sporen na
zichtbaar en onzichtbaar.

Rouw is geen rechte weg
geen proces dat je “afrondt”

het beweegt
komt en gaat
en soms overspoelt het je weer

zelfs als je dacht
dat het beter ging.

En dat maakt het zo verwarrend.

Maar ook… zo menselijk.

Je hoeft het niet op te lossen.
Je hoeft het niet sneller te laten gaan.
Je mag leren dragen
wat er is
op jouw tempo.

Herken je jezelf hierin?

Bewaar deze post voor een moment waarop je het nodig hebt.
Of stuur hem zachtjes door naar iemand die dit mag voelen.

Voel je dat je dit niet alleen wil dragen…
je bent welkom in mijn praktijk Gloed.

Liefs, Debbie -xx-

30/03/2026

Ik hoor het zo vaak…
“ik moet hier toch eens doorheen geraken…”

Maar wat als dat niet hoeft?

Wat als rouw geen probleem is dat opgelost moet worden, maar iets wat je mag leren dragen… op jouw tempo?

In mijn praktijk is er geen stappenplan.
Geen druk om “verder te gaan”.

Wel ruimte.
Voor wat er is.
Voor wat gevoeld wil worden.

🤍
Herken je jezelf hierin?
Bewaar dit voor een moment waarop je het nodig hebt.

Of stuur me zachtjes een berichtje met “Gloed”
als je wil voelen of ik iets voor je kan betekenen.

Liefst, Debbie -xx-

27/03/2026

Herken je dit… ergens een beetje?

Dat je lichaam dingen doet die je niet meteen begrijpt.
Dat je moe bent… maar niet kan slapen.
Dat je hoofd vol zit… en tegelijk leeg aanvoelt.

Je bent niet de enige.
Echt niet.

Ik hoor dit zo vaak…
in mijn praktijk,
in gesprekken,
en ja… ook in mezelf.

Rouw zit niet alleen in je hart.
Het leeft in je hele lichaam.

En soms weet je gewoon niet:
waar begin ik hiermee…?

Misschien hoef je het ook niet alleen uit te zoeken.

Als je voelt dat je hier eens zacht naar wil kijken…
op jouw tempo,
zonder moeten,
dan mag je er gewoon zijn.

Stuur gerust een berichtje
of laat een 🤍 achter als dit iets in je raakt.

Of bewaar dit…
voor een moment waarop je het nodig hebt.

Liefs, Debbie -xx-

25/03/2026

Rouw doet iets met je…
niet alleen vanbinnen, maar ook in hoe je in het leven staat.

Je bent niet moeilijk.
Je bent aan het rouwen.

Maar zo voelt het niet altijd… toch?

Misschien herken je dit:
je zegt vaker nee.
je haakt sneller af.
Je hebt minder geduld voor dingen die vroeger “gewoon gingen”.

En ergens…
voelt het alsof je veranderd bent in iemand
waar anderen niet goed meer mee om kunnen.

Alsof jij plots “te veel” bent.
Of “niet meer zoals vroeger”.

Maar wat als dit geen probleem is…
maar een signaal?

Een signaal dat jouw draagkracht veranderd is.
Dat jouw systeem zegt: tot hier en niet verder.

🤍 Je trekt je niet terug omdat je moeilijk bent
🤍 Je zegt nee omdat je jezelf beschermt
🤍 Je voelt meer…omdat je door iets bent gegaan dat je heeft geraakt.

Rouw maakt je niet lastig.
Het maakt je eerlijk.

En ja… dat schuurt soms met de wereld rondom je.

Maar je hoeft jezelf niet aan te passen
om weer “gemakkelijk” te zijn.

Je mag trouw blijven aan wat jij voelt.
Ook als dat niet altijd begrepen wordt.

Voor wie dit leest en denkt: dit ben ik…
je bent niet alleen 🤍

Bewaar dit voor later.
Of stuur het zachtjes door naar iemand die dit moet voelen.

Liefs, Debbie -xx-

23/03/2026

Je hebt geleerd om sterk te zijn.
Maar niemand vroeg hoe het écht met je gaat.

Je gaat door.
Je regelt.
Je zorgt.

En voor de buitenwereld… lijkt alles oké.

Maar vanbinnen voelt het anders.

Alsof er iets blijft hangen.
Alsof je blijft doorgaan,
maar jezelf ergens onderweg bent kwijtgeraakt.

Misschien zeg je tegen jezelf:
“het valt wel mee”
“anderen hebben het erger”
“ik moet hier gewoon door”

En toch…
voel je dat het niet helemaal klopt.

Dat er iets vastzit.
Iets dat aandacht vraagt.
Zonder dat je precies weet waar te beginnen.

Rouw is niet altijd zichtbaar.
Soms zit het in wat je wegduwt,
in hoe hard je probeert sterk te zijn,
in het blijven doorgaan terwijl je eigenlijk moe bent vanbinnen.

En weet je…
je hoeft het niet alleen uit te zoeken.

Er mag ruimte komen.
Voor jouw verhaal.
Voor wat vastzit.
Voor alles wat er nog gevoeld wil worden.

Zacht.
Op jouw tempo.
Zonder oordeel.

Voel je dat dit over jou gaat?
Dan ben je welkom.

Liefs, Debbie -xx-

20/03/2026

Sommige plekken voelen anders…
zonder dat iemand het ziet.

Maar jij voelt het wel.

Een stoel die leeg blijft.
Een straat waar je ooit samen liep.
Een plek die voor anderen gewoon is,
maar voor jou… alles betekent.

Rouw zit niet alleen in het grote gemis.
Het zit in kleine momenten
die plots binnenkomen.

Onverwacht.
Zacht.
Of net heel intens.

En toch ga je verder.
Stap voor stap.
Met alles wat je meedraagt.

Misschien herken je dit.
Misschien draag jij ook zo’n plek met je mee 🤍

Soms helpt het
wanneer het even gedeeld mag worden.

Je hoeft het niet alleen te doen.

👉 Bewaar dit voor een moment waarop je het nodig hebt.
👉 Of deel met iemand die dit mag voelen.

Liefs, Debbie -xx-
Gloed – leef mee 🤍

18/03/2026

Soms vraagt rouw om terug te keren naar een plek
die veel herinneringen draagt.

Onlangs
mocht ik met een cliënt opnieuw naar het crematorium gaan
waar de uitvaart van zijn echtgenote plaatsvond.

We kregen de ruimte om de zaal nog eens binnen te gaan.
In alle rust. Zonder mensen. Zonder drukte.

Om opnieuw stil te staan bij wat daar gebeurde.
Bij de emoties.
Bij het moment waarop hij haar moest loslaten.

We hebben daar ook nog een stukje gewandeld.
En gesproken over wat deze plek nu voor hem betekent.

Soms kan het helpen
om een plek van afscheid opnieuw te bezoeken.

Niet om het verdriet groter te maken,
maar om het verhaal zachter te laten landen.

Ook hebben we haar aangemeld voor de herdenkingsboom.
Een plek waar haar naam mag blijven bestaan.

Voor altijd een plek.
Voor altijd een herinnering.

Rouw gaat vaak in kleine stappen.
En soms is één stap
simpelweg: nog eens terug durven gaan.

Misschien herken je jezelf in dit verhaal.
Weet dat je er niet alleen voor staat.

Liefs, Debbie 🤍

16/03/2026

In mijn praktijk hoor ik soms zinnen
die me blijven raken.

“Ik moet sterk blijven voor mijn gezin.”
“Ik praat er niet veel over… maar het zit er wel.”
“Op mijn werk verwacht niemand dat ik hiermee bezig ben.”

Veel vaders dragen hun verdriet
in stilte.

Omdat ze er willen zijn;
voor hun partner.
Voor hun kinderen.
Voor hun gezin.

Maar rouw laat zich niet wegduwen.

Ook vaders voelen het gemis.
De leegte.
De liefde die blijft bestaan.

Soms hoor ik ook partners zeggen:
"Hij praat er bijna nooit over…
maar ik zie dat het hem raakt."

Rouw kan zich op veel manieren tonen.
Soms in woorden.
Soms in stilte.

Papa’s rouwen ook.

Misschien herken je dit bij een vader in je omgeving.
Of misschien bij jezelf.

Soms helpt het al
wanneer het benoemd mag worden.

Misschien herken je dit bij een vader in je omgeving.
Je mag deze post gerust met hem delen. 🤍

Liefs, Debbie

13/03/2026

Soms denken mensen dat rouw iets is dat je moet verwerken en daarna achter je laten.

Maar zo werkt het niet.

Rouw gaat niet over loslaten.
Het gaat over leren leven met iemand die je zo diep mist.

Over momenten waarop het gemis plots weer opduikt.
In een herinnering.
Een geur.
Een liedje.
Een gewone dag.

Misschien herken je jezelf in deze woorden.

Misschien draag jij ook iets
dat weinig mensen echt zien.

Weet dan dat je daar niet alleen door hoeft te gaan.

In mijn praktijk Gloed begeleid ik mensen rond rouw en verlies, in zachtheid en op hun eigen tempo.

Voel je dat je hier niet alleen door wil gaan,
dan ben je welkom in mijn praktijk. 🤍

Liefs,
Debbie -xx-

11/03/2026

Soms begint rouw al in het eerste moment van de dag.

Nog voor je goed en wel wakker bent, voel je het alweer.

Het gemis.
De leegte.
Het besef dat de wereld anders is geworden.

Veel mensen vertellen dat ochtenden in rouw zwaar kunnen zijn.
Omdat de realiteit elke dag opnieuw binnenkomt.

Je wordt wakker in een leven dat je niet gekozen hebt.
Een wereld die plots anders voelt dan vroeger.

Rouw kan je overvallen.

In gedachten die blijven malen.
In een lichaam dat moe is.
In een hart dat pijn doet.

Soms voelt het alsof je gewoon moet doorgaan,
maar vanbinnen nog zoekende bent naar hoe je verder kan in een leven dat veranderd is.

En net daarom is het zo belangrijk dat er ruimte mag zijn voor rouw.

Ruimte om te voelen.
Ruimte om te spreken.
Ruimte om niet alles alleen te moeten dragen.

Misschien herken je jezelf wel in deze woorden.

Herken jij dat ochtenden soms het moeilijkst zijn?

Je mag gerust een 🤍 achterlaten als dit herkenbaar voelt.
Misschien helpt jouw reactie ook iemand anders om zich minder alleen te voelen.

Liefs, Debbie🤍

Adres

Weg Naar As 94
Oudsbergen
3660

Telefoon

+32491617173

Website

http://www.mijngloed.be/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Gloed: nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.