08/02/2026
Soms word je neergezet als iemand die je
niet bent precies op het moment dat je stopt
met jezelf te verliezen in een situatie.
Er zijn situaties waarin verbinding
abrupt wordt afgesloten, zonder weerwoord,
zonder ruimte om aanwezig te zijn in je eigen
waarheid.
Zelfs wanneer er openheid was,
en woorden eindelijk werden uitgesproken,
kan het gebeuren dat er nadien toch een deur sluit.
Niet vanuit jouw intentie, maar vanuit krachten en loyaliteiten
die al veel langer spelen dan het moment zelf.
Zulke keuzes ontstaan niet altijd vanuit helderheid of vrijheid,
maar vanuit angst, afhankelijkheid
en dynamieken die al veel langer spelen dan het moment zelf.
Dit is een tijd van afwerpen wat niet meer klopt.
Van de huid die te klein werd.
En tegelijk een tijd van voorwaarts bewegen,
niet langer meedragen wat je vertraagt.
Dat raakt diep, zeker wanneer liefde en nabijheid
op het spel staan.
Toch blijft overeind: je hoeft jezelf niet te
verloochenen loyaal te blijven aan wie je bent.
Je waarheid leeft niet in verhalen,
maar in hoe jij blijft handelen.
Zonder weerwoord, met grenzen, integriteit
en een open hart.
Mijn papa koos voor definitieve afstand in een
periode van rouw, door verhalen die niet de mijne waren. Daardoor rouw ik veel vroeger dan de cyclus stopte. Het werd levend verlies.
Ik neem mijn tijd❤️
