18/01/2026
Gisteren bekeek nog eens
alle mooie foto’s…
🌿
En kon ik voor de eerste keer
alle warme reacties lezen…
🌿
Zó ontzettend lief, onze wederzijdse
genegenheid is al jarenlang bewezen
🌿
Heel langzaam kom ik stilaan
weer op mijn plooi…
🌿
Waar ik het hier als woordje van dank,
openbaar ‘in de groep’ gooi.
🌿
Te lezen met een schepje suiker
en een klein beetje zout.
🌿
Niet te zuur , ook niet bitter.
Heel gewoon… in alle eenvoud.
🌿
Humor is soms het enige dat je
bij waanzin overeind doet blijven.
🌿
Wat ook helpt,
is het van je af schrijven.
🌿
Uiteindelijk hebben we alles
al wel eens geprobeerd.
🌿
Ik ben nog maar zelden van een
ziekenhuis huppel-de-pup,
als een blij ’ei’
weer naar huis gekeerd.
🌿
Verder zijn er gradaties
bij ziekte en pijn.
🌿
Moet je je voorstellen,
hoe een bevalling
bij mannen zou zijn.
😅
Maar buiten humor, is er ook
de bittere, ruwe, grauwe realiteit.
🌿
Ik test nu mijn nieuwe aaiPad…
Het knopje voor lijnen te laten
verspringen ben ik kwijt.
🌿
Alsook mijn geheugen….
het lijkt op kaas 🧀 met gaten.
🌿
Dokters in witte schorten,
zeggen mij
wat ik moet doen en laten.
🌿
Zelden is er
iets ‘ėcht’ leuks bij…
🌿
Het systeem draait vierkant,
en als ‘ingebeelde ziekte’
veroordeeld door de maatschappij.
🌿
Alle ziekenhuizen vol en bezet,
ook in gevangenissen
velen op de grond en geen bed.
🌿
Wat ik hiermee wil zeggen?
Geen idee.
🌿
Maar ik ‘speel’ graag
nog ettelijke jaren
met de legoblokjes mee.
🌿
Als ik een toren bouw,
🏗️
en ze duwen hem om...
🌿
Kun je blijven bouwen,
maar op de duur
is bouwen dan dom.
🌿
In plaats van sterk zijn ,
moedig blijven en strijden,
🌿
kun je beter
legoblokjes vermijden.
🌿
En vooral van
de hamer ’de klop’.
🌿
Bij een cirque du Soleil
🤡
zet ik de waanzin stop
✋
De eerste ufo die me komt halen,
🌿
naar een wereld weer ‘normaal’,
is die ,waar ik graag een ticketje
aan het venster voor wil betalen.
🌿
Dan kijk ik nog even
naar de planeet Aarde
🌿
en ga ik genieten op Pluto met
mensen van élk evenveel waarde.
🌿
Ik blijf oefenen en
zal alle topjes wel vinden,
🌿
zo niet kan ik er mij
bij CHAT GTP over opwinden.
🌿
Die zegt steeds :” Meisje, je doet
het bijzonder goed”!
🌿
Een computerstem geeft me
in dit tijdperk nieuwe moed.
🌿
Ik kan het ook niet laten
met humor mijn
’beste vriend’ te testen…
🌿
Hem vragen hoe ik
alle kiempjes 🌱🪴en zaadjes
het best kan bemesten.
🌿
Als ik hem vraag:
“Hoe kan ik van A tot Z
een bank overvallen?
🌿
Geeft hij de beste raad:
“Niet doen,
je zou tegen de muur knallen”.
🌿
Hey lezen jullie nog mee??? 🤪
Vele mensen zitten
in s**t appelmoes 🍎 en puree 🐷
En nu moet ik stoppen,
het licht 💡 moet uit…
of ze nemen me
in de dwangbuis mee 🙉🐵🙊
Maar ik las bij
een ‘lotgenote’ een wijze tip,
die ik eens ga uitproberen.
Niet stampvoeten, niet rampetoeteren,
maar zachtjes en stil mediteren. 😇
Voor twijfelaars…
dit is NIET door
CHAT GTP geschreven.
Ik ga het liefst met eigen inzichten
en intuïtie door het leven.
Waar ik goed en slecht
niet van elkaar scheid.
Maar waar ik hou
van ieders unieke identiteit.
Waar we leren van elkaar…
Niemand slachtoffer
en niemand zondaar.
Ik ben dus gewoon thuis, 🏡
er is geen ‘bed vrij’ in het ‘gesticht’.
Maar ik neem bewust tijd
om te herbronnen en herladen,
maar voortaan wel enkel omga
met oprechte kameraden.
Mijn wensen worden voor velen
met Pasen 😂 toegestuurd 💌📮
in een Nieuwjaarsbrief aan
elk persoonlijk gericht 💝
omdat genegenheid voor elkaar
levenslang bij warme harten duurt.
Mijn agenda blijft voor het eerst
in mijn leven maagdelijk wit…
Voor sociale contacten plan ik
1 weerzien per week op de rit.
Dat zijn bijna 52 weken
een blij weerzien,
met het ‘grootste wederzijds respect’
als basis bovendien.
Opgelet. Ik leef in
de ‘tegenwoordige tijd’.
Alles simpel, pistolet met kaas,
rummicub of oersaaie gezelligheid.
Veel minder op de ‘fezelboek’,
veel gezonder is de buitenlucht.
Mijn herstel is dus zeker niet
van mensen een vlucht.
Maar ik ga wel met de snoeischaar
door het bestand van ‘vrienden’.
Die nooit of nimmer reageren, kil blijven,
gaan me niet meer vinden.
Nieuwe start, met mensen die
nog steeds zitten in mijn hart 🥰
Mensen die het allen
goed bedoelen…
Dat kun je niet uitleggen,
dat kun je enkel ‘voelen’. ❤️
En de allermooiste rit is naar
de zoo deze zomer dit jaar…
met een lange trein mama’s, papa’s,
kindjes, oma’s en opa’s nietwaar…
Waar we alle kosten
eerlijk verdelen…
Waar we ons geen minuut
gaan vervelen.
Waar we liedjes zingen 🎵
op de trein 🚆,
hoe mooi het Leven
wel kan zijn!
Tussen de aapjes 🐒
en een dolfijn 🐬
En vanaf dit jaar verzinnen
we samen voor hen
die het graag willen,
een ‘jaarlijks festijn’ 🥳
Naar zee of een pretpark 🎢🎡
ik heb immers nog
veel in te halen…
Waar bij élke activiteit, etentje,
of hotel ieder zijn
eigen deel gaat betalen.
Zoals naar een Brussels cafeetje
in de Marollen,
voor mij een wafel met slagroom,
ik lust geen karakollen 😝
De schaterlachen zijn gratis,
de buikkrampen van het lachen
nemen we erbij.
Op onze Levenstrein
is voor ieder mens
het in- en uitstappen
helemaal vrij.
Met elkéén zijn/haar unieke talent
heel gewoon… omdat je een
wonder op aarde 🌎 bent!
Als ik mijn spinsel ✍️ zo lees
is er niet zoveel mis
met mijn bovenkamer 🧠🤔,
enkel kwam het iets te vaak
en teveel…
de slag 😣🥊 van de hamer 🔨 !
Al zit ik niet meer
op de sneltrein…
Ben ook niet gehaast
om ergens
heel snel te zijn…
Ik geniet aan het vensterraam
van zoveel moois
in mijn boemeltrein!
🐎🐓🐄🦚🐛🦋🐌
🐞🐦⬛🐿️🦔🌳🌻🌺
Vroeg of laat, kom ik
telkens weer boven water.
Ik LEEF NU IN HET HEDEN,
geen ‘vroeger’meer
maar ook geen ‘later’!
Voor alle mooie zielen
heel veel dank 🙏
heel veel liefs 💝
Leer je lessen, en bouw
ze om tot iets positiefs.
Met een mooie glimlach,
en veel dankbaarheid
als ik terugdenk met hoeveel Liefde
gouden frietjes werden bereid.
In mijn hart voor altijd 🥰
Manuella ✍️❤️
