07/04/2026
Ze voelde zoveel verdriet en onrust, maar had geen zin om er over te praten. Het was een hele creatieve meid en ze zag het wel zitten om te schilderen. 💗
We gingen eerst met een visualisatie/meditatie naar haar binnenwereld om te voelen wat daar nu echt aanwezig was.
Ze koos haar kleuren en begon in stilte haar canvasdoek te vullen. In die stilte werd haar verdriet zichtbaar in kleuren, golven, lichtpuntjes…
Geen vooraf bedacht beeld, geen ‘concrete’ beelden, wel het volgen van haar intuïtie die haar de weg wees naar de juiste kleuren, de beweging die bij haar gevoel hoorde, …
In volle overgave,
zonder oordeel, zonder verhaal…
Ze liet het allemaal toe.
En ze was verwonderd over wat ze gecreëerd had.
“Wauw, ik heb al zo dikwijls geschilderd, maar dan meer echt bestaande beelden. Maar op deze manier heb ik nog nooit geschilderd! En het is echt wel mooi geworden!”
Prachtig hoe jongeren de keuze maken om te voelen, en het proces aan te gaan! 💫