10/01/2026
De aarde ligt stil onder een zachte deken van sneeuw. Alles lijkt te rusten, alsof de wereld even haar adem inhoudt.
De kou vertraagt het leven aan de oppervlakte, maar diep onder de witte laag gebeurt meer dan we kunnen zien.
In de donkere beschermende bodem bereiden zaden zich al voor op hun moment. Wortels verzamelen kracht, knoppen vormen zich in stilte.
De sneeuw is geen einde, maar een beschermende pauze waarin nieuw leven kan groeien zonder haast.
Ook voor mensen mag deze periode zo zijn. Een tijd waarin niets hoeft te bloeien of te presteren. Waar rust geen stilstand is, maar voorbereiding.
Onder de oppervlakte mogen gedachten rijpen, ideeën wortel schieten en plannen voorzichtig vorm krijgen.
Net als de aarde mogen wij vertrouwen op het ritme van de seizoenen. Want wanneer de lente komt, zal alles wat in stilte is gegroeid, klaar zijn om te ontspruiten.
Warme groet
Inge 🔥❄️🔥