11/03/2026
EEN LEVEN NA DIT LEVEN EN TEKENS VAN GENE ZIJDE
Vandaag, tijdens een sessie voetreflexologie, kwam er met mijn cliënte een mooi, diepgaand gesprek op gang. Dit gesprek ging nog een tijdje door na de sessie. De vermelding dat ik een cursus spirituele stervensbegeleiding volg, maakte het vervolg aan het emotionele gesprek dat al gaande was nog interessanter. Er kwam meer opening om dingen te vertellen die mijn cliënte tegen niemand of amper iemand had verteld. ‘Geen mens die me zou geloven, ze zouden me gek verklaren’, zei ze. Ze voelde dat ze haar verhaal bij mij kwijt kon. Ze durfde vertellen wat ze zoveel jaren geleden beleefd had en dit omdat ik een tipje van de sluier had opgelicht. Ze voelde zich veilig en gehoord. Het gesprek mocht onderbroken worden met stiltes om haar emoties toe te laten.
Ze vertelde gedetailleerd hoe het levenseinde van haar man verlopen was, over haar bijna-doodservaring, dat ze aan het eind van een lange tunnel een prachtig licht had gezien en daarin ook haar overleden echtgenoot, dat ze naar hem toe wou maar er niet bij kon. ‘Is het vreemd dat ik elke avond tegen zijn foto ‘slaap wel’ zeg’, vroeg ze? ‘Helemaal niet’, zei ik. ‘Ik zeg elke ochtend tegen mijn moeder haar foto ‘goedemorgen moeke’. Hierdoor voelde ze zich gerustgesteld. Ze voelt soms nog zijn aanwezigheid en tekens van gene zijde. En zo ging het gesprek nog een tijdje door…
‘Dankjewel om naar mijn verhaal te luisteren!’, zei ze.
‘Dankjewel om jouw verhaal te delen!’, zei ik.
Met mijn boek ‘Na dit leven’ van Eben Alexander dat ik net gelezen had, ging ze tevreden en begrepen naar buiten.
Dit zijn sessies die zo verrijkend zijn, ver-rijkende sessies om dankbaar voor te zijn!