27/02/2026
Het is iets dat ik zelf ook zeg tegen mijn coachees:
"Jij bent verantwoordelijk voor je leven en je keuzes, want nu ben je volwassen."
Toen ik dat zinnetje zelf een aantal jaren geleden voor het eerst hoorde in een familieopstelling, was het eerste dat ik dacht (en misschien wel luidop zei): 'Dat kan ik niet!'. Dat voelde echt als een zware last (nOg extra last om te dragen, arme ik!).
Naarmate de dagen, weken, maanden en jaren voorbij gingen, is dat zinnetje een reminder geworden. Niet de reminder voor een zware last. De reminder voor keuzes die ik elke dag opnieuw kan maken. Want ik ben volwassen nu. Dat kleine meisje in mij kon al die moeilijk beslissingen en verantwoordelijkheden niet dragen. Dat was nooit aan haar. Ik kan dat NU wel. En ik neem de verantwoordelijkheid voor mijn leven serieus. Dat doe ik voor dat kleine meisje van toen, ik doe het voor mezelf, ik doe het voor mijn kinderen.
Dat wil zeggen dat ik soms een balletje neerleg alvorens ik over mijn grens ga. Is dat mogelijks vervelend voor mijn omgeving? Ja, zeer waarschijnlijk.
Maar het is nog vervelender als ik dat niet doe, want dan zijn de consequenties groter.
Want dat gaat ten koste van mijn lichaam, mijn humeur, mentale welzijn, mijn draagkracht, veerkracht, enz enz.
x Lisa
👋 Hallo, ik ben Lisa. Ik begeleid vrouwen die vastlopen in patronen om opnieuw te kiezen voor wat klopt voor hen. Je kan bij mij terecht voor individuele trajecten en familieopstellingen - en binnenkort open ik de RESETclub. Dat wordt de gezelligste online club voor vrouwen!🤩
Meer info? >> www.groeii.be
