Groeii

Groeii Contactgegevens, kaart en routebeschrijving, contactformulier, openingstijden, diensten, beoordelingen, foto's, video's en aankondigingen van Groeii, Antwerpse Steenweg 47, Sint-Niklaas.

Ik begeleid vrouwen die vastlopen in patronen naar meer rust, helderheid en ruimte om zichzelf te zijn.

💛 Individueel traject
🩷 Familieopstellingen
🧡 Online aanbod in ontwikkeling

Jezelf op de eerste plaats zetten, dat is mogelijks het moeilijkste wat je ooit deed. Het is mogelijks ook het mooiste d...
20/04/2026

Jezelf op de eerste plaats zetten, dat is mogelijks het moeilijkste wat je ooit deed. Het is mogelijks ook het mooiste dat je ooit zal doen. ❤️

20/04/2026

Er is een reden waarom “gewoon nee zeggen” niet zo eenvoudig voelt.

Voor veel vrouwen gaat het niet alleen over die ene vraag die iemand stelt. Het raakt iets diepers. Iets dat al oud is.

Dat automatische aanpassen is geen zwakte.
Het is wat jij leerde om aanvaard te worden.

Misschien omdat jij je verantwoordelijk bent gaan voelen voor de sfeer die er vroeger thuis heerste.
Omdat zorgen voor anderen vanzelfsprekender werd dan zorgen voor jezelf.
Omdat liefde, aandacht of rust afhingen van de taakjes die jij al dan niet naar behoren uitoefende.

Dus ja…
dan is het logisch dat je lichaam spanning voelt wanneer je plots iets anders wil doen.
Wanneer je niet meteen ja zegt.
En dan is het super eng om te bedenken dat je mogelijks iemand zal teleurstellen.

Dat schuldgevoel is immers een oud signaal dat zegt: blijf veilig, blijf aangepast zodat je verbonden kan blijven.

Maar vandaag klopt dat niet meer helemaal.

Vandaag mag je stilaan beginnen voelen:
wat wil ík eigenlijk?
- los van wat verwacht wordt.

En dat hoeft niet groots.
Niet ineens perfect.

Soms begint het gewoon met vertragen.
Met niet meteen antwoorden.
Met jezelf de ruimte geven om te voelen wat er écht leeft.

Dat is waar iets verschuift.
Niet in die perfecte ‘nee’.
Maar in het moment daarvoor.

Je hebt jezelf ooit kleiner gemaakt omdat dat werkte.Omdat het rust gaf. Omdat het gedoe verminderde. Omdat je voelde: z...
17/04/2026

Je hebt jezelf ooit kleiner gemaakt omdat dat werkte.
Omdat het rust gaf. Omdat het gedoe verminderde. Omdat je voelde: zo blijf ik verbonden. (Dat deed je overigens niet bewust, natuurlijk.)

Alleen ergens onderweg ben jij daar zelf wat in kwijtgeraakt.
En dat voelt niet altijd groots of dramatisch. (en soms echt ook wel!)

Het zit in die momenten waarop je jezelf inhoudt.
Waarop je voelt wat je eigenlijk wil zeggen, maar het toch laat passeren.
Waarop je meegaat, terwijl er iets in jou stilletjes nee zegt.

Dat schuurt.

En het is eigenlijk nog veel spannender om het anders te gaan doen.
Want wat gebeurt er als je wél je plek inneemt?
Als je niet meer automatisch inschikt, maar gewoon zou zeggen waar het op staat?

Dat is geen knop die je gewoon omzet.
Dat vraagt dat je gaat kijken naar waar je jezelf onderweg bent verloren.
En dat je jezelf daar stukje bij beetje terughaalt.

Klaar om te stoppen met jezelf klein houden?
Stuur me “GROTER” en ik denk met je mee 🤍

Je denkt misschien dat “jezelf terugvinden” een moment is?Iets dat plots helder wordt. Hét moment waarop je denkt: nu be...
15/04/2026

Je denkt misschien dat “jezelf terugvinden” een moment is?
Iets dat plots helder wordt. Hét moment waarop je denkt: nu ben ik er.

Je zal het misschien niet graag horen, maar meestal ziet het er helemaal niet zo uit.
Het is geen grote doorbraak. Het zijn kleine, stille verschuivingen:
👉 Een keer níét reageren zoals je altijd doet.
👉 Een moment blijven bij wat je voelt, in plaats van ervan weg te gaan.
👉 Een keertje luisteren naar je lichaam, ook al snapt je hoofd het niet.

En net daar haken veel vrouwen af.
Omdat het niet groots genoeg voelt.
Niet duidelijk genoeg. Het is niet "zeker".

Dus ga je weer zoeken.

Weer denken.
Weer proberen het te begrijpen.

Terwijl er eigenlijk al iets aan het bewegen is.

Je hebt niet de zoveelste tip of trick nodig.
Je hebt veiligheid nodig om te blijven bij wat er zich toont:
🌸 zodat je erop leert vertrouwen dat je die heftige emoties wél aankunt
🌸 zodat je erop leert vertrouwen dat er jou niets ernstigs zal overkomen als je wél die ene keuze voor jezelf maakt.
🌸 zodat je kan leren voelen dat 'het anders willen' helemaal niet ondankbaar of zwak is.

✨ Dàt is precies waar ik je in begeleid.
Niet sneller. Niet harder.
Wel warm, veilig en diepgaander. Met als doel dichterbij jezelf te komen.

💬 Voel je dat dit resoneert? Stuur me gerust een berichtje.
Er is momenteel ruimte om 1:1 samen aan de slag te gaan.

13/04/2026

Je denkt dat je pas mag bewegen als je zeker bent. Als je geen twijfels meer hebt, als het helder is, als je ‘er klaar voor bent’ en alles zeker goed overwogen hebt.

Maar zo werkt het niet.
Zekerheid komt vaak niet als eerste. En ondertussen blijf jij wachten, terwijl iets in jou allang weet dat het anders mag. Je hoeft het niet zeker te wéten. Je voelt het al.

💛 Sluit je ogen even en ade diep in en uit. Ga even na:
> Waar voel je spanning of rust in je lichaam?
> Welke kleine beweging voelt nu goed om te maken?
Dat is je startpunt om te merken wat je écht nodig hebt. Sla op om hier later op terug te komen. 📲

Je loopt er tegenaan, hebt al van alles geprobeerd, maar... het werkt niet:❌ trucjes van die vriendin (sorry, vriendin, ...
10/04/2026

Je loopt er tegenaan, hebt al van alles geprobeerd, maar... het werkt niet:

❌ trucjes van die vriendin (sorry, vriendin, ik weet dat je 't goed bedoeld!)
❌ de praatsessies
❌ het doorzetten
❌ nog beter je best doen

Je bent moe en boos.
Maar eigenlijk ben je teleurgesteld. Verdrietig.

Je regelt, geeft, staat klaar, houdt de ballen in de lucht.
En toch lijkt het niet goed genoeg.
Er is geen moment om te stoppen.
Als je rust, voel je je schuldig.

✋ Stop met zoeken.
Je bent niet zwak. Dit gaat niet over volhouden of beter je best doen.

Dit is jouw onderstroom die spreekt.

👆 Wat je ziet aan de oppervlakte: het druk zijn, het niet nee kunnen zeggen, het altijd 'aan' staan, dat is de bovenstroom. Jouw gedrag.

🌊 Maar daaronder? Daar leven de oude loyaliteiten aan mensen van wie je houdt. De onbewuste afspraken die je als kind gemaakt hebt. De angst om teleur te stellen, om weg te vallen, om niet genoeg te zijn.

Systemisch werk gaat niet over beter je best doen.
Het gaat over de kern zien en daar eindelijk vrij worden.

✨ Sla dit op als je dit herkent voor jezelf of iemand in je omgeving.

💬 Reageer met “onderstroom” als jij voelt dat er méér speelt dan alleen vermoeidheid. Dan kijk ik persoonlijk met je mee, zodat jij:
– helder krijgt wat er écht onder zit
– stopt met blijven doorgaan op automatische piloot
– leert luisteren naar wat jouw lichaam je probeert te vertellen
– weer ruimte voelt voor jezelf, zonder schuldgevoel
– kleine, maar kloppende stappen kan zetten richting rust en richting
Je hoeft het niet alleen uit te zoeken. 💛

Soms voel je dat je iets wilt veranderen, maar je durft de stap niet te zetten.Het is niet dat je niet wil (nee, je wil ...
08/04/2026

Soms voel je dat je iets wilt veranderen, maar je durft de stap niet te zetten.
Het is niet dat je niet wil (nee, je wil eigenlijk heel graag), maar omdat je voelt dat het iets van je vraagt.

Je zal iets gaan zien en je weet eigenlijk niet of je dat wel wil. Misschien denk je zelfs dat je dat niet aan kan? Oude patronen, loyaliteit aan je systeem, angst voor wat je tegenkomt…

En daar komt het spannende moment:
het besef dat verandering iets in beweging zet.
Iets dat je misschien nog niet helemaal durft te dragen.
En daar durf je dus niet voor te kiezen.
(Jouw innerlijke criticus is je waarschijnlijk alweer aan het tegenhouden 😉)

Het is precies daar, dat ik tevoorschijn kom: om je stap voor stap te begeleiden en ondersteunen. Om te laten zien dat je er niet alleen voor staat. En dat 'verandering' een keuze is die geleidelijk aan kan gaan. (Ja, tuurlijk gaat je partner of je mama je nog herkennen 🙌)

Wil je er meer over weten? Stuur me YES🔥 (geen robot-antwoord hoor, dan weet ik gewoon dat je even wil afstemmen)

👋 Lisa

Je zit niet vast in je situatie, je zit vast in de betekenis die je eraan geeft.Wat je jezelf vertelt, wordt je realitei...
06/04/2026

Je zit niet vast in je situatie, je zit vast in de betekenis die je eraan geeft.

Wat je jezelf vertelt, wordt je realiteit.
“Ik ben nu eenmaal zo.”
“Het ligt aan de ander.”
“Dit is gewoon hoe mijn leven loopt.”
“Ik kan hier niks aan doen.”

Maar eerlijk? Dat is vaak niet de waarheid. Het is een verhaal dat je jezelf hebt aangeleerd om de realiteit minder pijnlijk te maken. Want dat was wat je ooit nodig had.

Misschien is dat nu zo niet meer? Vaak is die manier van kijken naar jezelf vandaag net hetgeen dat jou tegenhoudt om dingen anders te kunnen doen.

Je durft niet te gaan kijken naar wat er in jouw onderstroom leeft omdat daar nu eenmaal ook de niet leuke dingen spelen en daar wil je jezelf onbewust voor beschermen. Logisch toch? Maar tegelijkertijd vragen sommige van die dingen in je onderstroom om écht aangezien te worden. Om te kunnen verzachten. Om andere keuzes te kunnen maken. Om een andere blik te kunnen werpen op de wereld, je relatie, je situatie,… En dát is precies wat ik met jou doe. Als jij daartoe bereid bent.

Echte verandering ontstaat wanneer je verantwoordelijkheid neemt voor je patroon, zonder jezelf te veroordelen. Dan pas komt er ruimte voor innerlijke rust.

Ben jij bereidt om in je onderstroom te duiken?

Je wil dat het verandert maar… je moet nog wachten op….🦄 dat ene diploma, 🦄 je baas die nog wat van je wil,🦄 de partner ...
02/04/2026

Je wil dat het verandert maar… je moet nog wachten op….
🦄 dat ene diploma,
🦄 je baas die nog wat van je wil,
🦄 de partner wil nog niet mee in het verhaal,
🦄 de kinderen zus of zo, …

Mag ik even die bubbel doorbreken?
Dit zijn allemaal excuses (en niet zo’n slechte hoor), maar wel excuses.

Onderliggend ben je bang. En dat wil je het liefste van al niet voelen. Dus stop je het weg (-onder die excuses dus).

En zo lang je niet wil voelen wat er te voelen valt. Blijf je waar je bent.

Wat ik jou bied is een veilige ruimte, een veilige bedding om te gaan voelen en te doorvoelen, zonder oordeel (alleszins niet van mijn kant 😏😉)

Je hoeft niet te kiezen tussen verbinding en jezelf.Maar als je heel eerlijk bent voor jezelf… voelt het vaak wél zo.Vee...
01/04/2026

Je hoeft niet te kiezen tussen verbinding en jezelf.
Maar als je heel eerlijk bent voor jezelf… voelt het vaak wél zo.

Veel vrouwen die bij mij komen, zijn hier zó goed in geworden:
aanvoelen, afstemmen, verzachten, dragen.

Tot het punt waarop ze zichzelf kwijt zijn.

En het moeilijke is:
de buitenwereld noemt dat vaak “liefdevol”, “zorgzaam”, “sterk”.
En dat zijn ab-so-luut mooie kwaliteiten!

Maar net zoals bij alles: als er teveel van is, dan is het niet meer gezond...
En vanbinnen voelen deze kwaliteiten vaak ... leeg.
Of vermoeiend. Of alsof je precies een rolletje speelt. Of het is zo'n gewoonte dat je het niet eens meer opmerkt dat je er misschien in doorgeslagen bent...

Wat je daar doet, is niet verkeerd.
Het is ooit ontstaan op een plek waar het nodig was.
Waar harmonie gelijk stond aan veiligheid.

Alleen… jouw leven vandaag vraagt iets anders. Jij WIL het anders.
Je wil geen hardheid. En ook geen egoïsme.
Maar wél aanwezigheid en verbinding.

En het liefste van al wil je dat ervaren in jezelf.

Je wil bij jezelf blijven, ook als het spannend wordt.
Je wil spreken, ook als je stem trilt.
Je wil voelen: “ik ben het waard."

✨ En net daar gaan we samen in bewegen.
Vandaag (1 april) start de RESETclub: een online community voor vrouwen waarin we 6 maanden lang werken rond grenzen, zelfzorg, kiezen voor jezelf en loskomen van oude patronen. Zodat je niet alleen begrijpt wat er speelt, maar het ook écht anders leert doen.

💬 Voel je dat dit voor jou is? Stuur me “RESET” of kijk via de link in bio. Stap vandaag nog in!

Liefs, Lisa

Het is ondertussen al zo’n zes jaar geleden…Ik was gescheiden, leerde die toffe nieuwe man kennen en … botste op van all...
30/03/2026

Het is ondertussen al zo’n zes jaar geleden…
Ik was gescheiden, leerde die toffe nieuwe man kennen en … botste op van alles en nog wat… ik vond het giga moeilijk als hij niet bij me was. Wat deed hij dan? Met wie? Zou hij wel terugkomen? Wat als dat niet zo zou zijn? Wat moest ik dan? Het is maar een fractie van waar ik tegenaan liep. (Hoewel ik in mezelf ook wist dat hij voor de volle 100% te vertrouwen was)
Het gevoel dat ik had was verscheurend.

Toen merkte ik op: ik kende dat gevoel. Dat was niet nieuw. Ik kende het vanuit andere contexten én het hoorde dus niet bij deze man. Nee, HET HOORDE BIJ MIJ 😱

Als ik dat toen niet beseft had, dan stond ik niet waar ik nu sta. Doordat ik besefte dat het bij MIJ hoorde en al veel ouder dan deze relatie was, wist ik dat ik er zélf mee aan de slag kon gaan (móést gaan, want dit zou ik niet lang volhouden - en mijn lijf gaf het ook op, op een bepaald moment).

En wat ben ik mezelf dankbaar dat ik dat deed! Want zo ontdekte ik dat de kern van dit hele gebeuren ging om mezelf graag zien, mezelf het waard vinden om graag gezien te worden en daar vertrouwen in te vinden (dat laatste komt dan vrij automatisch als aan de voorwaarden ervoor werd voldaan ✌️).

Het was een lange zoektocht, die sowieso nog aan de gang is, want zo gaat het leven nu eenmaal. Ups & downs en we zijn nooit ‘af’ - gelukkig maar.
En ook dat laatste was iets wat ik leer(de) aanvaarden: het is oké, waar ik ook sta, waar ik ook tegenaan loop. Ik hoef niet meer of beter te zijn. Ik mag bang of onzeker zijn. Ik mag boos worden. Dat hoort allemaal bij mij. Want ik ben een mens. Dit maakt mij mens.

Ik sta nu met meer vertrouwen dan ooit in de relatie tot mijn partner, kinderen, familieleden, vriendinnen, … Want ik heb helemaal niks te bewijzen en dát laat zoveel last van mijn schouders vallen. Ben ik daar elke dag overtuigd van? Nee. Maar het grootste deel van mijn leven wel. Het doet ook niets maar af van mijn eigenwaarde. En die dagen dat het wat minder gaat? Prima. 😌 Het wordt wel weer beter. 🤍

Iemand zei me ooit, zo'n tien jaar geleden, dat ik te ambitieus was.Dat raakte me zo diep.Het maakte me boos en verdriet...
27/03/2026

Iemand zei me ooit, zo'n tien jaar geleden, dat ik te ambitieus was.
Dat raakte me zo diep.
Het maakte me boos en verdrietig.

Ik deed dan maar wat minder.
Probeerde weer in 'het plaatje' te passen.
Doen wat er van me gevraagd werd. Niet meer. Ook niet minder.
Weeral... want ik kende dit al goed.
Masker op. 🎭

Mezelf klein maken.
Ik was een natuurtalent.
Maar tegelijkertijd voelde ik mijn vuurtje soms aanwakkeren, zeker in bepaalde projecten die echt bij me paste. En dàn kon ik soms echt gaan. 🚀

Het vuurtje doofde stilletjes. Ik luisterde niet meer.

Het heeft me veel gekost, mezelf klein houden.
Het kostte me mezelf.

Maar hell yeah, ik was ambitieus. Dat was goed opgemerkt!
Ik BEN ambitieus. Op vele vlakken. Mijn vuur brandt hard.
En ik laat het nooit meer doven voor de mening van een ander. 🔥
Ik leerde luisteren, naar mijn vuur, mijn noden, mijn grenzen.
En ik ben hemel normaal. 😜

Als systemisch coach voor vrouwen, zie ik dit ook terug in mijn praktijk.
Vrouwen die zich leerden aanpassen, die zichzelf snel 'teveel' vinden, die niet meer weten hoe alle balletjes in de lucht te houden. Ze verliezen zichzelf én hun vuur. Doodzonde.

Wil jij je vuur weer vinden? Net zoals ik deed?
Reageer met 🔥

Adres

Antwerpse Steenweg 47
Sint-Niklaas
9140

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Groeii nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact De Praktijk

Stuur een bericht naar Groeii:

Snelkoppelingen

Uitgelicht

Delen