16/02/2026
'Ik huil eigenlijk nooit' zei ze in ons eerste gesprek.
'Vroeger huilde ik heel veel, maar nu... Nu ik er over nadenk, huil ik bijna nooit meer.
Het is niet dat ik dat onderdruk ofzo, ik heb gewoon geen nood om te huilen.'
Vaak hebben we niet door dat er iets VERANDERT. Het lijkt misschien iets onbenullig, maar kan wél aanzienlijke GEVOLGEN hebben.
Is er een BLOKKADE? Is er een nieuw PATROON ontstaan? Heeft het te maken met het ontbreken van een VEILIG gevoel?
Vaak is het er ONBEWUST ingeslopen, en werd het zo eigen gemaakt, dat we er ons niet eens BEWUST van zijn.
Het lijkt normaal. Maar is het dat wel? 🤔
Niet huilen is NIET zo ONSCHULDIG als het lijkt.
Huilen is ONTLADING, VERZACHTING, VERWERKING.
De tranen (on)bewust niet toelaten is VASTHOUDEN van dat wat wil BEWEGEN.
En dat voel je.
Misschien niet in tranen die willen komen, maar in spanning, prikkelbaarheid, vermoeidheid, of
‘er is iets maar ik weet niet wat’. 😶🌫️
👉Durf jij stil te staan bij je eigen patronen? Wanneer heb jij voor het laatst gehuild? En wat vertelt jouw lichaam je vandaag? 🤍
Bewustwording is de eerste stap.
Veel liefs,
Stef en Inge