25/09/2023
Onderstaande casus heb ik eerder gebruikt, maar is een goed voorbeeld van hoe bewegen helaas verkeerd geïnterpreteerd kan worden.
🤸🏻♀️ "Onlangs kwam er een mooi meisje uit groep 3 samen met haar ouders in de praktijk. "Weet je ook waarom je bij mij komt", vroeg ik haar. Ze knikte wat verlegen en zei zachtjes: "Omdat ik wiebel...".
De juf had de ouders aangesproken op het wiebelen van het meisje en duidelijk haar mening gegeven hoe ze over dit wiebelen dacht. Het is storend en afwijkend.....
Mijn hart brak toe ze me dit vertelde. 😥 Dat de juf niet tegen het wiebelen kan, zegt in mijn ogen meer over de juf dan over het meisje. En dat de juf het wiebelende meisje niet goed interpreteert, zie ik als een gemiste kans."
Kinderen ontwikkelen zich door beweging. Al in de baarmoeder, bijzonder hè. Eerst zijn die bewegingen reflexen, maar gaandeweg ontstaan er steeds meer bewuste bewegingen.
Zo doorloopt een kind in de 1ste 1 1/2 jaar de volgende motorische ontwikkelingsfases: liggen, rollen, tijgeren, zitten, kruipen, staan, lopen en rennen. En al deze reflexmatige en motorische bewegingen zorgen voor ontwikkeling van het brein.
Super belangrijk dus! Want, zoals Lenneke Gentle het zo mooi beschrijft: "beweging creëert een vruchtbare voedingsbodem om kinderen een lang, gelukkig en gezond leven te kunnen bieden. In connectie met zichzelf en anderen".
Natuurlijk kan het vervelend zijn als je iemand op bepaalde momenten steeds ziet bewegen, wiebelen of friemelen. Sommige kinderen gaan zelfs zomaar even staan. Zeker als je een pittige volle klas hebt, kan dit misschien voelen als nog meer onrust. Waar alleen aan voorbij gegaan wordt, is dat bewegen juíst kan helpen om te focussen en te concentreren. Wanneer deze kinderen dit niet doen, ontstaat er enorme (lichamelijke) onrust waardoor ze niets (of weinig) in zich opnemen.
"Zit eens stil", of "Let eens op", of "Ik wil dat je me aankijkt", maken het vaak alleen maar erger. Alle energie lekt dan naar het willen voldoen aan de eisen die juf stelt. "Ik moet juf aankijken, ik moet juf aankijken, ik moet juf aankijken, hé ze heeft blauwe oogschaduw op....." En hop, de aandacht is vervlogen. Of "Ik moet stilzitten, ik moet stilzitten, ik moet stilzitten..... ehm, op welke bladzijde moeten we beginnen......?"
Wanneer de kinderen mogen bewegen, en dat kan op verschillende manieren, zal de concentratie en de productiviteit omhoog gaan, wat waarschijnlijk ook terug te zien is in de resultaten.
🤸🏻♀️Er zijn verschillende manieren te bedenken om toch stiekem de energie kwijt te kunnen door beweging, terwijl een kind aan het werk of aan het luisteren is. Denk bijvoorbeeld aan:
- wiebel kussen
- skippy/fitnessbal
- tangle
- "krassen"/tekenen op een kladblaadje
- wiebelelastiek tussen de poten van de tafel
- foamkussen onder de voeten
- werken aan een statafel
- etc.
🤸🏻♀️ Maarrrrr, nog mooier zou het zijn als je beweging in je lessen integreert. Bewegend Leren is wat mij betreft inmiddels niet meer uit het huidige onderwijs weg te denken, en bewezen effectief. Inspiratie te over op internet.
Niet alleen gaan de leerresultaten omhoog, meer bewegen (en water drinken 😉) zorgt uiteindelijk ook voor meer rust en gezelligheid in de klas.
🌀 Onder lichamelijke onrust zitten vaak nog actieve of niet ontwikkelde (primaire) reflexen. Wanneer het een kind beperkt en het zélf als vervelend ervaart, zou een bezoek aan een MNRI reflexintegratie behandelaar een optie kunnen zijn. Je vindt mijn collega's via https://mnrigids.masgutovamethode.nl/
Meer lezen over reflexen en reflexintegratie kan ook via mijn website www.kienenkundig.nl
Margreet Leeflang-Wobbes
KIEN&KUNDIG