02/04/2026
Γονείς και αυτισμός....Εκεί που κάτι πρωτόγνωρο μπαίνει στη ζωή ενός ζευγαριού. Βιώνει ο κάθε γονέας ένα ταξίδι γεμάτο από όλων των ειδών συναισθήματα, θετικά και αρνητικά. Αυτή τη φορά δε θα σας μιλήσω για τα χαρακτηριστικά του φάσματος του αυτισμού που εξάλλου ανα παιδί διαφέρουν πέρα από κάποια στοιχεία. Θα σας μιλήσω για το πως το βιώνουν οι οικογένειες αυτών των παιδιών, του αγώνα που κάνουν ώστε το παιδί τους να είναι σε υψηλή λειτουργικότητα και να μπορεί σταδιακά να εντάσσεται στην κοινωνία. Γονείς, που είναι εκει φάρος παραγκωνίζωντας το πως νοιώθουν οι ίδιοι δίνοντας φως να προχωράνε προς την εξέλιξη τους αυτά τα άτομα.
Στην αρχή, ορολογίες διαγνώσεις διάφορες ειδικότητες εντάσσονται στη καθημερινότητα σας, και εκει ξεκινά ο δρόμος ενός ταξιδιού διαφορετικού, αλλόκοτου και μοναδικού.
Η γέννηση, η απόκτηση ενός παιδιού είναι από τις πιο σημαντικές, ξεχωριστές και ιδιαίτερες εμπειρίες που μπορεί να βιώσει ένας γονιός. Οι γονεϊκές προσδοκίες για ένα υγιές, έξυπνο, όμορφο, χαρισματικό, κοινωνικό, αυθόρμητο παιδί ως συνέχεια της δικής τους ύπαρξης και υπόστασης παίρνουν σάρκα και οστά με την απόκτηση του παιδιού και είναι αυτές οι ίδιες προσδοκίες, συνήθως, που με την πρώτη διάγνωση κλονίζονται για κάποιους γονείς παιρνόντας με μαθηματική ακρίβεια όλα τα στάδια πένθους ώστε να μπορέσουν να φτάσουν στην αποδοχή και να είναι από εκείνη τη στιγμή και έπειτα βράχος στη ζωή των παιδιών τους.
Ο δρόμος μέχρι την αποδοχή είναι δύσκολος, μακρύς , απαιτείται χρόνος και κυρίως δουλειά, γνώση, ενημέρωση και υποστήριξη των γονέων. Απαραίτητες λοιπόν οι θεραπευτικές συνεδρίες του παιδιού και το εξατομικευμένο πρόγραμμά του.
Ο γονιός που το παιδί του έχει αυτισμό είναι ένας γονιός που έχει βιώσει πληθώρα συναισθημάτων, εναλλαγών, αμφισβητήσεων και ρευστών καταστάσεων, αλλά είναι και ένας γονιός με απίστευτη εσωτερική δύναμη, ένας γονιός που συνεχώς ανακαλύπτει το παιδί του και άρα κομμάτια του εαυτού του, ένας γονιός που ξέρει να ευγνωμονεί για την ελάχιστα «μικρή» θετική αλλαγή του παιδιού του, που μόνο μικρή δεν είναι. Είναι ο γονιός που εκεί που απελπίζεται εκεί ξανασηκώνεται, εκεί που γελά εκεί μπορεί να αρχίσει να κλαίει, εκεί που θυμώνει με το Θεό, με τη ζωή, με τους ανθρώπους εκεί ευγνωμονεί για το παιδί που έχει και εκεί που νοιώθει ότι δεν ξέρει τίποτα εκεί συνειδητοποιεί πόσα νέα πράγματα έμαθε για το ίδιο του το παιδί, για τον εαυτό του, για τον κόσμο, για την ίδια τη ζωή!
Αλλά ταυτόχρονα είναι απαραίτητο να ενημερωθεί για το πώς λειτουργεί το παιδί του, να καταλάβει τις ανάγκες του, ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί αποτελεσματικά στις απαιτήσεις του. Θα πρέπει να μάθει με ποιόν τρόπο μπορεί να διδάξει σωστές συμπεριφορές στο παιδί του, τι έχει σημασία αυτή τη στιγμή και τι θα αντιμετωπίσει αργότερα, με ποιόν τρόπο μπορεί να επικοινωνεί μαζί του.
Οι γονείς είναι τα πιο σημαντικά άτομα στη ζωή του παιδιού. Το αυτιστικό παιδί χρειάζεται τη στήριξή τους για να μπορέσει να εξελιχθεί. Από αυτούς θα εισπράξει πρώτα από όλα την ενθάρρυνση για πρόοδο!
Οι γονείς είναι συν-θεραπευτές. Σε συνεργασία με τους κατάλληλους ανθρώπους και με την υλοποίηση των κατάλληλων στρατηγικών ή αλλιώς πρακτικών μπορούν να αποδείξουν πως ο αυτισμός δεν είναι ασθένεια, αλλά μία διαφορετική πρόσληψη του κόσμου.
Αυτό το άρθρο είναι αφιερωμένο στον Απρίλιο μήνα ευαισθητοποίησης ατόμων με αυτισμό, αλλά και σε όλα τα παιδιά που είχα την ευλογία να γνωρίσω,να παίξω, να γελάσω να χτίσω, να προσφέρω, να πορευτώ μαζί τους και με τους γονείς τους που χωρίς τη σχέση εμπιστοσύνης καμιά βελτίωση δεν θα επιτυγχανόταν και μπόρεσαν να με διδάξουν και να τους διδάξω, με συγκίνηση κάθε φορά που καταφέρναμε έστω και ένα μικρό στόχο που για αυτούς είναι τεράστιος.
Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΗ, ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ!
