07/03/2026
Κάποτε πίστευα πως η ελευθερία είναι να φεύγεις όποτε θέλεις.Να γυρνάς τα βράδια χωρίς να σε περιμένει κανείς.Να μην δίνεις λογαριασμό.
Αλλά αυτό δεν είναι ελευθερία.
Είναι απλώς απόσταση.
Η αληθινή φυλακή δεν έχει τοίχους.Έχει φόβους.Έχει σιωπές.Έχει δαίμονες που μένουν μέσα σου χρόνια.
Και μπορείς να περπατάς ελεύθερος στους δρόμους αλλά να είσαι δεμένος μέσα σου.
Η ελευθερία αρχίζει αλλού.
Τη στιγμή που σταματάς να τρέχεις από τον εαυτό σου.Τη στιγμή που κοιτάς το σκοτάδι σου και δεν φοβάσαι πια να το αναγνωρίσεις.
Γιατί τότε συμβαίνει κάτι παράξενο…
Ακόμα κι αν ο κόσμος γύρω σου είναι φυλακή,η ψυχή σου ανοίγει.
Και καταλαβαίνεις πως η ελευθερία δεν είναι να μην σε κρατά κανείς.
Είναι να μην σε κρατά πια ούτε ο ίδιος σου ο φόβος