Ψυχολόγος στην Λευκωσία - Ψυχαναλύτρια Γεωργία Ναθαναήλ

12/07/2021

Dear friends I am excited to announce the launch of my newly designed website. Kindly visit!
Αγαπητοί φίλοι με χαρά σας παρουσιάζω τη νέα μου ιστοσελίδα. Επισκεφτείτε την!

Γεωργία Ναθαναήλ Ψυχολόγος | Ψυχαναλύτρια στην Λευκωσία Ψυχολόγος | Ψυχαναλύτρια στην Λευκωσία Το βασικότερο μάθημα της ψυχανάλυσης είναι ότι η ανθρώπινη ζωή δεν ....

09/11/2020

Πανδημία και Παιδί
Η κόρνα είναι η φωνή σου όταν παίζεις συγκρουόμενα.

Το καλό επίπεδο των σχολικών και διανοητικών επιδόσεων ενός παιδιού ή ενός εφήβου -δεν θα πάψουμε ποτέ να το λέμε- δεν είναι ποτέ κριτήριο για τη συναισθηματική, μήτε για τη διανοητική ή ηθική υγεία.Η σχολική καθυστέρηση ενός παιδιού ψυχικά υγιούς, επιδέξιου στα χέρια και που τα καταφέρνει στην κοινωνία, είναι λιγότερο επικίνδυνη γι’ αυτό και για τη συνέχεια της ανάπτυξής του από ότι η σχολική επιτυχία ενός παιδιού αγχώδους, φοβικού, αμφίρροπου, ανίκανου για αυτονομία και κοινωνική ζωή, έξω από το προστατευτικό περιβάλλον της οικογένειας ή του οικοτροφείου. Παράρτημα από το βιβλίο Η περίπτωση ντομινίκ, Φρανζουάζ Ντολτό 1971Η πολιτεία της Κύπρου ανακοινώνει προ τριών ημερών την απαγόρευση στα παιδιά της Λεμεσού και της Πάφου τη συμμετοχή σε δραστηριότητες τέχνης και αθλητισμού που πραγματοποιούνται οργανωμένα εκτός σχολείου.Αναρωτιέμαι αν αυτά τα μέτρα είναι ακριβώς συνεπή ως προς την απουσία κρατικής πολιτικής για το παιδί και συνεπή ως προς το γενικότερο μονοπώλιο των νόμων της ελεύθερης αγοράς στη χάραξη πολιτικών στρατηγικών του τόπου. Με σιγουριά μπορώ να πω, ότι είναι ενάντια σε κάθε υπεύθυνη στάση υποστήριξης από την πολιτεία της ψυχικής και ηθικής υγείας των παιδιών. Και αυτό γιατί τόσο οι τέχνες, όσο και ο αθλητισμός είναι ζωτικοί φορείς εξευγενισμού, εκδημοκρατισμού, αυτονομίας και υπευθυνότητας. Βασικές οδοί για το άνοιγμα του νέου ανθρώπου προς τον κόσμο. Είναι κοινωνικά και πολιτικά δυσοίωνο να μην μπορούν να προταθούν άλλοι τρόποι αντιμετώπισης και πρόληψης της πανδημίας στα παιδιά, αλλά να χάνονται ευκαιρίες συνεύρεσης και αλληλεπίδρασης στα συγκεκριμένα πλαίσια πολιτισμού.Ως εκ τούτου, αποτυγχάνουμε όλοι μπροστά στην αποδοχή μιας τέτοιας προσωρινής κανονικότητας, η οποία είναι επίσης σημαντικά αδιάφορη απέναντι στον υποκειμενικό χρόνο του παιδιού, και στην αναπτυξιακή του πορεία, και η οποία θέτει στο επίκεντρό της τη φοβικότητα, το άγχος, την ενικότητα. Αδυνατούμε ως κοινωνία να βρούμε και να προτείνουμε αντισταθμιστικές καιευφάνταστες λύσεις και έτσι καταλήγουμε να τραγικοποιούμε και να διαρρηγνύουμε τον κοινωνικόιστό. Πάραυτα, οφείλουμε σε προσωπικό πια επίπεδο να εξηγήσουμε στα παιδιά για πιο λόγο καλούνται να στερηθούν δραστηριότητες μεγάλης ικανοποίησης και χαράς και να δούμε με βάση τις εκάστοτε οικογενειακές συνθήκες πως θα φροντίσουμε για την κοινωνικότητα του παιδιού, αλλά και για την ψυχική του ηρεμία μέσα στο σπίτι. Προτείνω: 1. Οι μητέρες να έρθουν κοντά και να αλληλοστηριχθούν αναλαμβάνοντας εκ περιτροπής την φύλαξη των παιδιών. (Η κοινωνικότητα του παιδιού ξεκινά από την κοινωνικότητα της μητέρας, οπότε θα πρέπει να συναντηθούν για να παίξουν μαζί τα παιδιά τους.)2. Να αξιοποιηθούν όλα τα κοντινά και μακρινά πάρκα, αυλές, φάρμες, φυσικά μονοπάτια και κήποι για παιχνίδι, εξερευνήσεις και σωματική άσκηση.3. Τα παιδιά ηρεμούν όταν είναι μόνα με τον πατέρα, θα πρέπει λοιπόν να δοθεί χώρος και χρόνος σε αυτή τη σχέση τόσο από την μητέρα, όσο και από την γιαγιά που συχνά στην Κύπρο αναλαμβάνει τη φροντίδα των νέων μελών της οικογένειας.

06/12/2019

Είμαι ξένη σ'αυτή τη χώρα,
Τη θαμμένη κάτω από τη βαριά θάλασσα.
Ο ήλιος ρίχνει το βλέμμα του με αχτίνες φίδια
Κι ο αγέρας περνάει μέσα από τα χέρια μου
Μου είπαν πως γεννήθηκα φυλακισμένη
Εδώ κανένα πρόσωπο δεν μου είναι γνώριμο
Ήμουν μια πέτρα που πέταξαν εδώ στον πάτο;
Ήμουν ένα φρούτο πολύ βαρύ για το κλαδί του;
Εδώ είμαι ξαπλωμένη
καιροφυλακτώντας στη ρίζα του δέντρου που βουίζει.
Πώς θα αναρριχηθώ στις λείες ρίζες;
Εκεί πάνω συναντιούνται οι κυματιστές κορυφές.
Εκεί θέλω να καθήσω και από μακριά να δω
τον καπνό από τις πατρίδας μου τις καμινάδες.

Έντιθ Σέντεργκραν

Την Τρίτη στις 7μμ στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, Αμφιθέατρο UNESCO, συναντιόμαστε για να μιλήσουμε για τη γυναίκα πρόσφυγα. Τη γυναίκα που προσφεύγει σε μια νέα χώρα, σε μια νέα πατρίδα μετακινώντας υπάρχοντα, φόβους και επιθυμίες.

28/09/2019

12/08/2019

Κυρία Μαρούλα Σταχτοπούτα (τα του τζακιού σημαίνοντα-στάχτες, κάρβουνα και σκόνη)

"Το ελληνικό παραμύθι της Σταχταρίτσας-Μαρίτσας είναι αρκετά διαφορετικό από αυτό της Σταχτοπούτας, παρά το ότι πρόκειται για το ίδιο παραμύθι.

Μια γριά είχε τρεις κόρες. Ένα βράδυ οι κόρες είπαν: “Θα πάρουμε μαλλί για να υφάνουμε και όποιας το μαλλί κόβεται, θα την σφάζουμε και θα την τρώμε”. Τα κορίτσια πήραν το καλό μαλλί και στη μάνα τους έδωσαν το σάπιο. Δυο φορές κόπηκε το μαλλί της μάνας τους και καμιά τους δεν αντέδρασε, Την τρίτη φορά όμως δεν της χαρίστηκαν. Όρμησαν απάνω της, την έσφαξαν και την έφαγαν. Η Σταχταρίτσα-Μαρίτσα όμως καθόταν κοντά στο τζάκι κι έκλαιγε κρυφά τη μάνα της. Μάζεψε τα κόκκαλά της και τα έβαλε σε ένα πυθάρι. Κάθε μέρα, για σαράντα μέρες, έκλαιγε τη μάνα της και λιβάνιζε κρυφά τα κόκκαλά της. Την τεσσαρακοστή μέρα τα κόκκαλα έγιναν χρυσά φορέματα και παπούτσια και χρυσό άλογο...
"Πηγή: Ημερήσια κουκουβάγια-λαογραφία-Άννα Αγγελοπούλου “Ελληνικά Παραμύθια, Τα αλληλοβόρα”

Σκεφτόμουν πρόσφατα πόσο αταίριαστο είναι το παραμύθι της Σταχτοπούτας, (όπως το γνωρίζουμε τουλάχιστο σήμερα από όταν ήμαστε παιδιά), της οποίας ο σκληρός βίος χτίστηκε πάνω στα κάρβουνα και στις στάχτες ενώ η ίδια επέμενε να συγχωρεί κρυφά τη μητριά μα και τις αδερφές της. Και αυτό με αφορμή την αληθινή ιστορία μιας κύπριας γυναίκας που μοχθεί να είναι δίπλα στα παιδιά της, να φροντίσει το σπίτι της, να είναι καλή επαγγελματίας και να μην ξεγελά το δημόσιο πόστος της και τώρα τελευταία να ψάξει λίγο παραπάνω τις σκονισμένες περιοχές της ψυχής της που επιμένουν μαζί με τους πόνους στις αρθρώσεις της.
........

Ο πατέρας της άφαντος, η μητέρα της ανέραστη και σκρόφα, να της αρνείται τα χατήρια και να της θυμώνει. Οι δύο αδερφές της τεμπέλες να την ζηλεύουν και να την παιδεύουν.
Όλη μέρα να μιλά με τα κάρβουνα και το βράδυ να κοιμάται μέσα στις στάχτες.

Ώσπου ένα βράδυ ένας αγαπημένος πρίγκιπας χορευταράς της αφιερώνει το ένα βαλς μετά το άλλο. Κι όμως δεν συγκρατεί το βλέμμα της, ούτε το άρωμα της, μα σαν τον χάνο γυρνάει από δω και από κει κρατώντας ένα νούμερο παπούτσι στο χέρι. Ευτυχώς χώρεσε η μικροκαμωμένη της πατουσίτσα, το είδε ο πρίγκιπας και της έκανε πρόταση γάμου.

Σε λίγο παντρεύοναι και το παραμύθι κλείνει.

Τί να κάνει άραγε η Μαρίτσα-Μαρουλού; Χαίρεται τη ζωή της τώρα πια; Πραγματώνει ότι αγαπά; Ξεκουράζεται; Απολαμβάνει;
Ποιός ξέρει αν ο πρίγκιπας βγήκε ζωνταντός από κείνο τον γάμο ή για να γλυτώσει έπρεπε να ελαφοκυνηγά κάθε τρεις και λίγο, να μάχεται σε πολυετείς πολέμους, να πέφτει πάνω σε δράκους και να επιστρέφει σπίτι μόνο για να βρει τρόπο να ξανα φύγει;
Αφού η Σταχτοπούτα του όλο θυμώνει με τους θησαυρούς που της δωρίζει από τα υπερπόντια ταξίδια του. Μάλλον τους θεωρεί άνθρακες. Αφού όσο κι αν την καλεί να πάνε μια βόλτα οι δύο τους και να χορέψουν όπως εκείνο το πρώτο βράδυ η κυρά του πάντα προφασίζεται τις πολλές δουλειές της γύρω από το τζάκι, λέει πως όλα γέμισαν στάχτες και σκόνες και του αρνείται τα χατήρια.

Και η νονά; Οι ευχές εξαντλήθηκαν κάπου ανάμεσα σε φουρό και άμαξα, πριν γυρίσει η μέρα;

14/03/2019

Έρωτας με το παιδι.

Ο ερωτικός λόγος (ως γλώσσα και συμπεριφορά), π.χ. κουβέντες όπως -"αυτό το παιδί είναι ο έρωτας της ζωής μου" ή πράξεις όπως- η μετακίνηση του αγοριού στο κρεβάτι του ζευγαριού για να κοιμηθεί στη θέση του πατέρα που λέιπει κάποιο βράδυ, δεν είναι o κατάλληλος για να εκφράζει ή για να δημιουργεί δεσμούς μεταξύ γονιών και παιδιών αλλά μεταξύ ερωτευμένων και εραστών. Είναι σημαντικό οι γονείς να είναι προσεκτικοί να μην τοποθετούν το παιδί στη θέση ενός ερωτικού αντικειμένου γιατί αυτή δεν είναι μία θέση που αρμόζει στα πλαίσια αυτής της σχέσης. Το παιδί θα χρειαστεί να περιμένει για να λάβει κάποιες απο τις απολαύσεις των ενηλίκων και να τις διαπραγματευτεί σε μια συνάντηση εκτός οικογένειας, και μέσα στον κόσμο. Εκεί θα λάβει χώρα μια συνάντηση με το άγνωστο, με το διαφορετικό και με καινούργιες πτυχές του εαυτού. Εκεί θα δημιουργήσει και θα αγαπήσει με τρόπο υπεύθυνο. Οι γονείς από την άλλη καλούνται να αποδεσμεύσουν το παιδί τους από αυτό το βάρος της συγχώνευσης, παραμένοντας πιστοί σε εσωτερικές ηθικές απαγορεύσεις, και δημιουργώντας απόσταση. Αυτή η απόσταση είναι μία "απόσταση ασφαλείας" για το παιδί...ικανή να διασφαλίσει βασικές προϋποθέσεις για την ψυχική του ηρεμία και ανάπτυξη δημιουργώντας όρια και χώρο για την προσωπική του επιθυμία, και επίσης ικανή να διασφαλίσει βασικές προϋποθέσεις ευθύνης μέσα από ερωτήματα που βρίσκουν πια τον τρόπο να αρθρωθούν- Είναι καλοί εραστές οι γονείς ο ένας για τον άλλο, έχουν μία ερωτική ζωή που τους δίνει χαρά και ικανοποίηση; Το φεγγαράκι σηματοδοτεί και κάτι ακόμα εκτός από το τέλος μιας δύσκολης μέρας;

Πόσο απλά και όμορφα μιλά η Ντολτό στον Ντομινίκ, εξηγώντας και εξανθρωπίζοντας. Κατευνάζοντας. Όταν αυτός λέει πως δεν θέλει να αγαπά παρά μόνο τους γονείς του:
"Κι όμως μπορείς να αγαπάς τους γονείς σου, σαν γονείς σου, αλλά δεν μπορείς να έχεις αισθηματάκι γι' αυτούς. Δεν είναι το ίδιο ν αγαπά κανείς τους γονείς του και ν αγαπά τους άλλους ή τις γυναίκες. Είναι ωραίο να έχει κανείς αισθηματάκια, αυτό δεν μειώνει την αγάπη για τους γονείς, δεν είναι το ίδιο. Και αργότερα, μετά από πολλά τέτοια αισθηματάκια, έρχεται ένα αίσθημα πιο δυνατό που σε κάνει να αρραβωνιάζεσαι, να παντρεύεσαι και να αποκτάς παιδιά.

24/02/2019

Η Ελπίδα ρωτάει τί θα πρέπει να κάνει τώρα που το παιδάκι της ετοιμάζεται για μια εγχείρηση; Με αφορμή τις συμβουλές που δίνει η Francoise Dolto προς τους Γάλλους γονείς μέσω ραδιοφωνικής εκπομπής το 1976: Πώς μπορούν οι γονείς να προετοιμάσουν το παιδί τους είναι νήπιο και έχει να κάνει μια επέμβαση χειρουργική και ίσως να νοσηλευτεί σε νοσοκομείο για κάποιο διάστημα. Αν η μητέρα δεν μπορεί να βρίσκεται εκεί δίπλα απο το παιδί της συνεχώς μπορεί να πρετοιμάσει για αυτό τέσσερις κούλες (μπορούν να το κάνουν παρέα αυτό). Δύο από αυτές θα της δώσει να της πάρει μαζί του στο νοσοκομείο ντύνοντας τη μια γιατρό και την αλλη νοσοκόμα/ο. Θα κάνει και με τις άλλες δύο το ίδιο, ντύνοντας τες με κοστούμια γιατρού και νοσοκόμας/ου αλλά θα της κρατήσει σπίτι. Είναι πολύ σημαντική η σύνδεση του ενός τόπου με τον άλλο μέσω αντικειμένων και λόγων. Είναι πολύ σημαντικό να διευκολυνθεί αυτή η σύνδεση. Γενικότερα, το να ντύνουμε με λόγια τις ενέργειες μας και τις ενέργειες των παιδιών, τις συμπεριφορές τους έχει τεράστια σημασία. Έχει σημασία καταπραϋντική και δημιουργική. Η Ελπίδα μπορεί να εξηγήσει με απλά λόγια και με ειλικρίνει τι θα γίνει στο νοσοκομείο, να της πει πως όσο θα είναι στο νοσοκομείο θα την σκέφτεται και ότι μετά την επέμβαση θα είναι ακόμα πιο χαρούμενη και υγιής. Να της πει πως θα την περιμένουν στο σπίτι μαζί με τις καινούργιες κούκλες. Οι ιστορίες αυτές είναι τόσο σημαντικές για τα παδιά. Συνδέουν τον χρόνο και τον χώρο τους και εντάσσουν την εμπειρία τους στον κόσμο.

28/10/2018

Από την εκπομπή του ΡΙΚ “Happy Hour”. Τους ευχαριστώ θερμά για το ενδιαφέρον τους ως προς την Ψυχανάλυση. Από τη μία είναι πολύ δύσκολο να μιλήσει κανείς για κάτι που συνιστά βίωμα και όχι θεωρητική περιγραφή από την άλλη δεν σταμάταμε ποτέ να το τολμάμε.

31/07/2018

Dear all,

On Thursday, the 2nd of August at 7:30pm, an interview will take place with Psychoanalyst Petros Patounas, with the subject "Η Πράξη που λέγεται Ψυχαναλυτής" - "The Act we call Psychoanalyst."

Some of the questions to be discussed:
-Who is a psychoanalyst?
-What makes a Psychoanalyst?
- When is Psychoanalysis possible?

Interlocutor: Georgia Nathanael, Psychoanalyst.

The Seminar will be conducted in Greek language.

The event will be held at the offices of Cyprus Society of the SFL (address: 18 Polygnostou Street, Santhemis Court 2, 1st Floor, 103, Limassol 3082).

Please confirm your attendance, as places are very limited. The interview will be recorded therefore you are advised to arrive before 7:00 pm.