27/03/2026
«Το θυμάσαι το σύννεφο;», με ρώτησε.
«Πάει, το κάναμε συννεφάκια, να λιώνουν να μυρίζει όμορφα ο χώρος» είπε.
Βρεθήκαμε στο δρόμο, πέντε λεπτά προλαβαίναμε, μια αγκαλιά, ήθελε να μου δώσει το δώρο που μου είχε μήνες ετοιμάσει.
Φυσικά θυμάμαι το σύννεφο. ‘Όταν τη γνώρισα ήταν εκείνη μέσα του. Σιγά σιγά εκείνη του έδωσε σχήμα, το μίκρυνε. Θυμάμαι το σχέδιο που έκανε μια μέρα με μολύβι: ένα σύννεφο δεμένο με σπάγγο κι ένα κορίτσι να το κρατά, όταν το χρειάζεται να μπορεί το τραβά κοντά της να τη σκεπάζει, και μετά να βγαίνει παλι στο φως.
Και τώρα, λίγα χρόνια μετά, το έκανε μόνη της μικρά σαπουνάκια.
‘Ανοιξα τα πακέτα όταν βρέθηκα μόνη. ‘Απλωσε στο χώρο ευωδία, φροντίδα, ομορφιά και μια γλυκεια συγκίνηση.
Με συγκινουν οι διαδρομές των ανθρώπων, ιδιαίτερα αν έχω την τύχη να τις συνοδεύω σε ένα μικρό μέρος τους.
Τα συννεφάκια λοιπόν ταξιδεύουν, και μπορείτε εσείς να τα βρείτε εδώ: .candles12
⭐️🌱❤️
, , , ,