10/02/2026
Eenmaal tot stilstand gekomen ontstaat ook de tijd om verder te komen…
Dat klinkt misschien wat gek, maar laat ik het wat meer uitleggen;
Vaak merk je al in je lijf, in je hoofd, dat het niet helemaal lekker aanvoelt. Misschien ben je wat meer prikkelbaar, kortaf, vergeetachtig, laag in energie of laag in je weerstand.
Het zijn feitelijk gezien signalen die je vertellen dat het niet helemaal goed gaat. De balans tussen kop en lijf is wat verstoord en het gevoel met jezelf wat minder of zelfs verdwenen.
En toch ga je door, er is nog van alles te doen, te regelen, je wordt overal verwacht en iedereen rekent op jou… Sterker nog, onbewust/bewust leunt de hele wereld op jou, je bent onmisbaar!!
En daar gaat het vaak mis. Door altijd maar door te gaan, alle signalen en rode vlaggen te missen of te negeren raakt de balans zoek, en je energie op. De signalen die je krijgt, de gevoelens die je ervaart, proberen je te vertellen, aan te geven, dat het anders mag zijn, mag gaan..
Ze vragen je om even stil te gaan staan. Na te gaan hoe de balans is. Eerder gemaakte keuzes te heroverwegen, want dat mag! Misschien een hulpvraag te stellen en een planning te hanteren die haalbaar is…
Kun jij hier wel wat hulp bij gebruiken?