17/02/2026
Από την Κατάσταση του Νευρικού Συστήματος στην Ταυτότητα:
Η Καινοτομία της Νευροπνευματικής Αναδόμησης Ταυτότητας (NSIR)
Η τρέχουσα κατάσταση της νευροεπιστήμης καταδεικνύει ότι οι ανθρώπινες πράξεις προκύπτουν από καταστάσεις του νευρικού συστήματος και όχι από σκόπιμες νοητικές αποφάσεις. Το κοιλιακό πνευμονογαστρικό σύστημα, σύμφωνα με τη Polyvagal Theory(Stephen Porges), λειτουργεί ως το σύστημα που δημιουργεί συναισθήματα ασφάλειας. Σύμφωνα με τον LeDoux, τα κυκλώματα φόβου ξεκινούν τη λειτουργία τους πριν ο εγκέφαλος επεξεργαστεί πληροφορίες μέσω γνωστικών λειτουργιών. Η σωματική νευροεπιστήμη απέδειξε ότι το σώμα ξεκινά τις αντιδράσεις του πριν συμβεί η νοητική εμπλοκή στη διαδικασία.
Το βασικό πρόβλημα χρειαζόταν μια οριστική απάντηση για να λυθεί.
Πώς συνδέεται μια νευροβιολογική κατάσταση με την ίδια την αίσθηση της ταυτότητας;
Οι περισσότερες ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις έχουν επικεντρωθεί στη νόηση, τη μνήμη ή την συναισθηματική επεξεργασία. Ο ορισμός της ταυτότητας παραμένει ασαφής για μένα, επειδή υπάρχει ως λειτουργία του νευρικού συστήματος που εξαρτάται από βιολογικές συνθήκες και όχι ως μια σταθερή ψυχολογική οντότητα.
Η κεντρική μου θέση είναι σαφής:
Η κατάσταση(state) προηγείται των πάντων. Το νευρικό σύστημα λαμβάνει όλες τις αποφάσεις αντί για οποιοδήποτε άτομο.
Η αρχή με οδήγησε να αναπτύξω την Νευροπνευματική Αναδόμησης της ταυτότητας (NSIR), η οποία βασίζει την προσέγγιση παρέμβασης στη νευροβιολογική ρύθμιση αντί για μεθόδους που βασίζονται στη σκέψη. Η κατάσταση της ύπαρξης δεν καθορίζει πώς θα μεταμορφωθεί η συμπεριφορά, επειδή ολόκληρη η δομή του εαυτού υφίσταται έναν πλήρη μετασχηματισμό.
Στον πυρήνα της μεθόδου βρίσκεται το μοντέλο Φωνής Ταυτότητας έναντι Φωνής Τραύματος ως διπλή νευρωνική λειτουργία. Το κείμενο παρουσιάζει δύο λειτουργικά συστήματα αντί να χρησιμοποιεί μεταφορές ή αφηγηματικές μεθόδους.
Η Φωνή Ταυτότητας εμφανίζεται όταν το σύστημα λειτουργεί σε κοιλιακή ρύθμιση του πνευμονογαστρικού νεύρου, επειδή παράγει σταθερό τόνο και ελεγχόμενη αναπνοή και καθαρή ομιλία και επιτρέπει στους ανθρώπους να θέτουν όρια και να αναλαμβάνουν δράση.
Η Φωνή Τραύματος εμφανίζεται όταν ενεργοποιούνται οι αντιδράσεις παγώματος ή κατάρρευσης, επειδή προκαλούν διακοπές της αναπνοής και συστολή του λαιμού και οι άνθρωποι χρησιμοποιούν απολογητική γλώσσα και το σώμα τους καταρρέει. Η εσωτερική σύγκρουση υπάρχει ως μια φυσική εγκεφαλική διαδικασία που εναλλάσσεται μεταξύ διαφορετικών νευροβιολογικών καταστάσεων.
Σε αυτό το πλαίσιο, εισάγω την έννοια του παγώματος ως διακοπή της ταυτότητας.
Το πάγωμα λειτουργεί ως προστατευτικός μηχανισμός που εκτείνεται πέρα από τη βασική αμυντική του φύση. Αναδύεται η στιγμή που οι άνθρωποι χάνουν την ικανότητά τους να ελέγχουν την ταυτότητα τους.
Η γνώση μπορεί να παραμένει άθικτη, αλλά δεν είναι πλέον λειτουργική. Το άτομο καταλαβαίνει τι πρέπει να γίνει, αλλά δεν έχει την ικανότητα να αναλάβει δράση. Η κατάσταση δεν πηγάζει από έλλειψη αυτοελέγχου, επειδή οι άνθρωποι βιώνουν επί του παρόντος μια σύντομη απώλεια πρόσβασης στη Λειτουργία Ταυτότητας τους.
Ο μηχανισμός απαιτεί εξήγηση, μέσω της οποίας δημιούργησα ένα αιτιώδες μοντέλο για να τον περιγράψω.
Κατάσταση(State) → Φωνή → Σώμα → Ταυτότητα.
Η κατάσταση ρυθμίζει τη φωνή. Η λειτουργικότητα της Φωνής αποκαλύπτει την ενεργή λειτουργία στους χρήστες. Από εκεί, αναδύεται η ταυτότητα και λαμβάνονται αποφάσεις. Η φωνή χρησιμεύει ως ο αρχικός βιολογικός δείκτης που αποκαλύπτει την τρέχουσα κατάσταση ύπαρξης. Η ιστορία αλλάζει κατεύθυνση, ενώ η συναισθηματική ατμόσφαιρα της ιστορίας υφίσταται επίσης μετασχηματισμό. Το σώμα επεκτείνεται στο μέγιστο σημείο του μέσω αλλαγών στα πρότυπα εκπνοής. Η νευροβιολογική κατάσταση γίνεται άμεσα ορατή μέσω της παρατήρησης της φωνής, η οποία παρέχει την ταχύτερη διαθέσιμη εικόνα.
Ο Χάρτης Σωματικής Ταυτότητας δείχνει την εργασία μου για τη μετατροπή θεωρητικών εννοιών σε χρησιμοποιήσιμες ερευνητικές πρακτικές. Πρόκειται για μια συστηματική χαρτογράφηση του πού παράγεται ή μπλοκάρεται η ταυτότητα μέσα στο σώμα, διάφραγμα, λαιμός, στήθος, στέρνο.
Οι επιστήμονες μπορούν πλέον να μελετήσουν τη μετάβαση της ταυτότητας μέσω άμεσης παρατήρησης, επειδή αυτή η διαδικασία έχει εξελιχθεί από μια μη μετρήσιμη έννοια σε μια μετρήσιμη νευροσωματική διαδικασία.
Το Δομημένο Σύστημα Αναδόμησης Ταυτότητας 5 Μικρο-Πρωτοκόλλων λειτουργεί ως ένα πλαίσιο από κάτω προς τα πάνω που παρέχει μια πρακτική μέθοδο εφαρμογής μέσω των πέντε διαδοχικών βημάτων του.
Πρώτον, ρυθμίζω την κατάσταση. Προχωρώ στη διαφοροποίηση της φωνής. Ευθυγραμμίζω το σώμα. Διακόπτω το πάγωμα. Ολοκληρώνω τη διαδικασία μου δημιουργώντας ένα νέο μοτίβο ταυτότητας το οποίο επιτυγχάνω μέσω συνεχούς εμφάνισης και μικρών αλλαγών στη δομή του εγκεφάλου.
Το σύστημα NSIR παράγει την αξία του μέσω της διαδικασίας ενσωμάτωσης της υπάρχουσας νευροεπιστημονικής γνώσης σε ένα οργανωμένο μοντέλο ταυτότητας. Η ταυτότητα υπάρχει ως πραγματικότητα που υπερβαίνει τόσο τους εννοιολογικούς όσο και τους αφηγηματικούς ορισμούς. Είναι μια βιολογικά ρυθμιζόμενη λειτουργία.
Οι μεταμορφώσεις καταστάσεων οδηγούν σε αλλαγές που εμφανίζονται στις φωνητικές εκφράσεις.
Οι άνθρωποι θα αναγνωρίσουν διάφορες πτυχές της προσωπικότητας τους μέσω του τρόπου που ακούγεται η φωνή τους.
Ο εγκέφαλος αναπτύσσει την ικανότητα του να κατασκευάζει ταυτότητα κατά τη διάρκεια αυτής της συγκεκριμένης περιόδου ανάπτυξης.
Χρήστος Κουμαραδιός, PhD
Νευροπνευματική Σχολή Θεραπεία
