11/03/2026
Παρέμβαση του Π.Σ.Φ για την αλλαγή στον ΕΚΠΥ και τον περιορισμό στη συνταγογράφηση ειδικών κατηγοριών (ειδική αγωγή)
Την 25η Φεβρουαρίου 2026 ο Π.Σ.Φ απέστειλε επιστολή στη Δ/νση στρατηγικού σχεδιασμού του ΕΟΠΥΥ επισημαίνοντας ένα σοβαρό θέμα που έχει δημιουργηθεί σχετικά με τον περιορισμό στη συνταγογράφηση ειδικών κατηγοριών, που προκλήθηκε από την εφαρμογή στο νέο Ενιαίο Κανονισμό Παροχών Υγείας (ΕΚΠΥ), όπως αυτός αποτυπώνεται στο ΦΕΚ 386/Β/02.02.2026 (σελ. 19 και 25) «Προσθήκη Παραρτήματος στο άρθρο 42 της υπό στοιχεία ΕΑΛΕ/Γ.Π. 4091/24.04.2025 κοινής υπουργικής απόφασης (Β΄ 2106) με περιεχόμενο «Τροποποίηση και αντικατάσταση της υπό στοιχεία ΕΑΛΕ/Γ.Π.80157/1-11-2018 κοινής απόφασης των Αναπληρωτών Υπουργών Οικονομικών και Υγείας “Τροποποίηση και αντικατάσταση της υπό στοιχεία ΕΑΛΕ/Γ.Π. 46846/19.06.2018” (Β’ 2315) κοινής υπουργικής απόφασης με περιεχόμενο “Ενιαίος Κανονισμός Παροχών Υγείας (Ε.Κ.Π.Υ) του Εθνικού Οργανισμού Παροχών Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ)” (Β’ 4898)».
Στην επιστολή επισημαίνεται ότι:
Η νέα ρύθμιση ορίζει ότι οι κωδικοί:
P94.1 (Συγγενής υπερτονία) και
P94.2 (Συγγενής υποτονία)
δύνανται να συνταγογραφούνται για παροχή φυσικοθεραπείας μόνο μέχρι την ηλικία των 2 ετών, επιβάλλοντας στη συνέχεια την αντικατάστασή τους από άλλους κωδικούς.
Η συγκεκριμένη πρόβλεψη κρίνεται επιστημονικά ατεκμηρίωτη και κλινικά προβληματική για τους εξής λόγους:
1. Είναι σε πλήρη αντίθεση με τις Διεθνείς Οδηγίες ICD-10 (Κεφάλαιο 16): Παρόλο που οι κωδικοί της κατηγορίας P εντάσσονται στο κεφάλαιο των νοσημάτων με προέλευση την περιγεννητική περίοδο, οι επίσημες οδηγίες του ICD-10 διευκρινίζουν ότι οι κωδικοί αυτοί μπορούν να χρησιμοποιούνται καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του ασθενούς, εφόσον η πάθηση έχει την αφετηρία της στην περίοδο αυτή. Επισημαίνεται ρητά ότι η χρήση τους επιτρέπεται «ακόμη και αν η νοσηρότητα εκδηλώνεται αργότερα» (even if morbidity occurs later). Συνεπώς, ο ηλικιακός περιορισμός των 2 ετών στερείται επιστημονικής βάσης και έρχεται σε άμεση σύγκρουση με τη διεθνή κλινική κωδικοποίηση.
2. Υπάρχει ο κίνδυνος Λανθασμένης Διάγνωσης και Στιγματισμού: Εάν η πολιτική του ΕΟΠΥΥ ωθεί στην υποχρεωτική αντικατάσταση αυτών των κωδικών με τον κωδικό της Εγκεφαλικής Παράλυσης (G80) μετά το 2ο έτος, ελλοχεύει ο κίνδυνος απόδοσης μιας βαρύτατης διάγνωσης («labeling») σε παιδιά που εμφανίζουν ήπια κινητικά προβλήματα. Η συγγενής υποτονία ή υπερτονία συχνά οδηγεί σε ήπιες κινητικές διαταραχές που δεν εντάσσονται στον όρο της εγκεφαλικής παράλυσης, αλλά παρόλα αυτά περιορίζουν σημαντικά την κινητική επίδοση και τη λειτουργικότητα του παιδιού στην προσχολική και σχολική ηλικία.
3. Δημιουργείται ασάφεια Μετάβασης και Λειτουργικότητας: Το ΦΕΚ αναφέρει ότι μετά τα 2 έτη οι θεραπείες εντάσσονται σε «άλλο κωδικό», χωρίς να προσδιορίζει ποιοι κωδικοί προτείνονται που να δικαιολογούν επαρκή παροχή φυσικοθεραπείας. Η μετάβαση σε αναπτυξιακούς κωδικούς, όπως ο F82 (Ειδική αναπτυξιακή διαταραχή της κινητικής λειτουργίας), ενδέχεται να μην ανταποκρίνεται στο νευρολογικό υπόστρωμα της πάθησης ή να θέτει περιορισμούς στον αριθμό των συνεδριών που δεν καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες αποκατάστασης.
Έχοντας υπόψη τα παραπάνω και τη διασφάλιση της συνέχειας της φροντίδας καθώς η κινητική επίδοση και η κλινική εικόνα του παιδιού στην προσχολική ηλικία πρέπει να αποτελούν το βασικό κριτήριο έγκρισης θεραπειών, ανεξάρτητα από διοικητικά τεθέντα ηλικιακά ορόσημα, προτείνουμε:
Την εναρμόνιση του ΕΚΠΥ με τις διεθνείς οδηγίες του ICD-10, αίροντας τον ηλικιακό περιορισμό των 2 ετών για τους κωδικούς P94.1 και P94.2, εφόσον η συγγενής αιτιολογία παραμένει η κύρια διάγνωση.
Σαφής οδηγία αντιστοίχισης: Σε περίπτωση που η αλλαγή κωδικού κριθεί απαραίτητη, να προταθούν κωδικοί που εστιάζουν στα λειτουργικά ελλείμματα (π.χ. R62.9 - Απουσία αναμενόμενης φυσιολογικής ανάπτυξης) με διευρυμένο ηλικιακό όριο, αποφεύγοντας την υποχρεωτική διάγνωση εγκεφαλικής παράλυσης σε ήπιες περιπτώσεις.
Τέλος, επειδή όλες αυτές οι αλλαγές εξετάζονται, προτείνονται και εφαρμόζονται χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η επιστημονική άποψη του Πανελληνίου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών, για αυτό το λόγο προτείνουμε τη σύσταση Μόνιμης Επιτροπής στον ΕΟΠΥΥ για θέματα Ειδικής Αγωγής, με τη συμμετοχή εξειδικευμένου Φυσικοθεραπευτή-Ακαδημαϊκού, ώστε να διασφαλίζεται η επιστημονική εγκυρότητα των αποφάσεων που έχουν σχέση με την παροχή των φυσικοθεραπευτικών υπηρεσιών.
Επίσης ο Π.Σ.Φ απέστειλε επιστολή στην Ένωση Ασθενών για τη γνωστοποίηση του σοβαρού αυτού ζητήματος και ζητώντας την παρέμβαση της Ένωσης. https://www.psf.org.gr/psf-news-10087.htm
