23/01/2026
Το τραίνο… Για κάποιους φευγιό, για άλλους νέα αρχή, μερικοί κοιτούν απ το παράθυρο..το σκοτάδι; Την αντανάκλαση των συλλογισμών τους; Δεν έχει ξημερώσει ακόμα…ίσως για κάποιους να μην ανατέλλει ο ήλιος το ίδιο. Ίσως για άλλους να είναι πάντα λαμπερός, ακόμα και όταν δίνει την σκυτάλη του στο φεγγάρι. Κάθε ψυχή για τον δικό της λόγο σ αυτή την διαδρομή…ένας θρηνεί έναν ατελέσφορο έρωτα, μια εργασία που τον έθαβε κάθε μέρα και από λίγο, ίσως και πολύ, ποιός ξέρει…σε άλλα πρόσωπα ένα χαμόγελο φωτίζει την σκοτεινιά του χειμωνιάτικου πρωινού, μια καμπύλη γεμάτη ενθουσιασμό ή και προσμονή για τον προορισμό ή και για το ταξίδι το ίδιο. Άλλοι πάλι το πήραν διαδικαστικά, απλά να φτάσουν, να τακτοποιήσουν τις δουλειές τους και να γυρίσουν πίσω…καθένας τον καημό του, την χαρά, τον ενθουσιασμό, την προσμονή του…καμιά φορά συναντιούνται τα βλέμματα φευγαλέα, κάπου ίσως και οι καρδιές, τα πνεύματα… όπως και να έχει, όλοι τόσο διαφορετικοί και τόσο ίδιοι…
Πρωινός στοχασμός, αναστοχασμός ή έπεα πτερόεντα…χαζομάρες για μερικούς, γραφικότητες για άλλους…τι σημασία έχει;
Ένας τα διάβασε μέχρι το τέλος και σ ευχαριστώ που άκουσες τις ασυναρτησίες μου…
Λίγες ώρες πριν το νέο μου ταξίδι γύρω από τον Ήλιο, ίσως και λίγο σοφότερη από την ζωή και τους ανθρώπους, λίγες ώρες πριν βουτήξω ολόκληρη σε εκείνα που αγαπώ, την διδασκαλία, τον συντονισμό Συστημικών Αναπαραστάσεων, την υπηρεσία στο Όλον… χαώδεις οι σκέψεις, πολλά τα συναισθήματα…τι θα φέρει άραγε το πεδίο μεθαύριο; Καλώς τα δέχομαι πια, χωρίς επικρίσεις, χωρίς να αρνούμαι να κοιτάξω…όχι μόνο, να δω κιόλας, έχει διαφορά!
Καλή αντάμωση άνθρωποί μου
Καλημέρα ✨
Αργυρώ Τ.