30/07/2022
ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΓΟΝΕΙΣ ΚΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ.
Σύμφωνα με τον κ. Γιωσαφάτ, όλοι μας «ζούμε δύο είδη ζωής πάντα, όσο παράξενο κι αν φαίνεται αυτό. Τη συνειδητή, ενήλικη ζωή και την υπόγεια». Η δεύτερη, η ασυνείδητη ζωή μας, είναι μάλιστα εκείνη που μας καθορίζει σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό. Διότι, εκεί, κρυμμένες κάτω από το χαλί, βρίσκονται οι εσωτερικές συγκρούσεις που βιώσαμε τα πρώτα 5-6 χρόνια της ζωής μας. Το αν λάβαμε, για παράδειγμα, αγάπη και τρυφερότητα από τη μητέρα και τον πατέρα μας, αν νιώσαμε ασφάλεια, όλα αυτά που μας δυσκόλεψαν κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας βρίσκονται κρυμμένα κάτω από το χαλί, μέχρι τη στιγμή που μπαίνουμε σε μια σχέση. Και μένουν κρυμμένα εκεί γιατί ήταν πράγματι δύσκολα. Όμως σε μια σχέση και, ακόμα περισσότερο στο γάμο, βγαίνουν ξανά στην επιφάνεια, αναζωπυρώνονται, προκαλώντας μας ανάλογες συμπεριφορές και συναισθήματα. Όπως εξηγεί ο συγγραφέας, «εγώ, τώρα, είμαι ένας ενήλικας, ένας μεγάλος άνθρωπος που μιλάω, σκέφτομαι με τη λογική κ.λπ., αλλά μέσα μου υπάρχουν τα αισθήματα της παιδικής ηλικίας, τα οποία επεμβαίνουν στην καθημερινή ζωή, άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο. Όσο πιο ώριμοι είμαστε –και ωριμότητα είναι να έχει κανείς τη δυνατότητα να περάσει αυτά τα στάδια της παιδικής ηλικίας πιο ομαλά- τόσο λιγότερο επηρεαζόμαστε από την ασυνείδητη ζωή».
"Όταν έχουμε μια καλή μαμά και περάσουμε καλά, μαθαίνουμε να συγχωρούμε και τα ελαττώματά της, όπως ένας ώριμος άνθρωπος. Αποδεχόμαστε λοιπόν και τα ελαττώματα του συντρόφου μας και φτιάχνουμε μια καλή σχέση.
Αποδεχόμαστε, π.χ., ότι η μαμά έκανε κι άλλο παιδί. Ή ξέρω ως παιδί ότι μ” αγαπάει, αλλά ανακάλυψα ότι αγαπά και τον μπαμπά, αλλά κι εγώ αγαπάω τον μπαμπά, άρα όλοι αγαπιόμαστε! Οπότε θα κάνω κι εγώ το ίδιο όταν μεγαλώσω με το σύντροφό μου.
Αναζητώντας τη ρίζα του προβλήματος
-Οι περισσότεροι μεγαλώνουμε με μαμάδες που δεν είναι επαρκείς, με μαμάδες που δεν έχουν μάθει να προσφέρουν αγάπη, να καταλαβαίνουν τις ανάγκες του μωρού.
Στα ζευγάρια είναι πολύ έντονη αυτή η μεταβίβαση της πρώτης σχέσης, των πρώτων μη λεκτικών φόβων και συναισθημάτων. Γι” αυτό και τα ζευγάρια μαλώνουν, ιδιαίτερα αν ο πρώτος χρόνος δεν ήταν καλός, αν ήταν στερημένος από ζεστασιά, χάδια, αγκαλιές.Η επιλογή λοιπόν σε αυτές τις περιπτώσεις κουβαλά πάρα πολλά πράγματα που δεν έχουν λυθεί μέσα μας.
Στόχος η επιθυμητή μητέρα
Τα προβλήματα της πρώτης μας σχέσης με τη μητέρα δημιουργούν και τους προβληματικούς έρωτες. Περιμένεις τότε όχι μόνο να βρεις μια κανονική γυναίκα, έναν κανονικό άντρα, αλλά ένα σύντροφο που θα την αντικαταστήσει σε καλύτερη έκδοση, θέλεις την επιθυμητή μητέρα.
Σε αυτή την περίπτωση ψάχνουμε ένα ιδανικό που θα μας αγαπήσει, θα μας εκτιμήσει γι αυτό που είμαστε, όπως έπρεπε να το κάνει η μαμά. Κι όσο πιο πολύ περιμένει κανείς την επιθυμητή μητέρα, τόσο πιο πολύ την εξιδανικεύει. Είναι μια ναρκισσιστική ανάγκη την οποία δεν υπάρχει άνθρωπος που να μπορεί να ικανοποιήσει. Όταν ακούσετε: Μια μόνο γυναίκα με έχει καταλάβει, εσύ, οι άλλες ήταν όλες… να καταλάβετε ότι πρέπει να απομακρυνθείτε γρήγορα απ αυτόν τον άνθρωπο! Σας βάζει στοιχεία που πιθανώς δεν έχετε!".
Είμαστε όλοι καταδικασμένοι να επαναλαμβάνουμε το σενάριο των πρώτων ετών της ζωής μας. Αυτά που μας προσφέρει ο σύντροφος θα είναι πάντα λίγα, δεν θα φτάνουν ποτέ για να καλύψουν τις πληγές μας αλλά ακόμα και αν εκείνος προσπαθεί και δίνει εμείς δεν θα τα δούμε πότε, θα στεκόμαστε πάντα στα λάθη, σε αυτό που δεν δίνει, γιατί απλά αυτή είναι η ιστορία της ζωής μας.....
"Και τώρα τι κάνουμε;
-Μπορεί να ακούγονται λίγο απαισιόδοξα όλα αυτά, αλλά είναι η πραγματικότητα. Το πρώτο πράγμα που λέω είναι να βρεις μια καλή μαμά, με την ψυχοθεραπεία, ατομικά ή σε ομάδες, που βοηθούν πάρα πολύ τους ανθρώπους. Λέω επίσης κι έχω παρεξηγηθεί γι αυτό να μπορούν οι γυναίκες να είναι κοντά στο παιδί τους τον πρώτο χρόνο της ζωής του.
Ο πραγματικός έρωτας!
-Ο έρωτας κρατάει το πολύ ένα χρόνο. Ο ανακλητικός έρωτας, που δεν είναι τόσο έντονος αρχικά, ωριμάζει σιγά σιγά. Αρχίζει ο ένας να ερωτεύεται τον άλλο με το χρόνο που του αφιερώνει και τον γνωρίζει. Αυτόν λέω εγώ πραγματικό έρωτα. Αντιλαμβάνομαι ότι ο άλλος είναι κάτι εξαιρετικό για μένα, γιατί με έπεισε και τον έπεισα γι αυτό."
Ματθαίος Γιωσοφατ
Θέλω να προσθέσω ότι μπορεί να έχουν γραφτεί παρά πολλά για τη σχέση με τη μητέρα και πως αυτή επηρεάζει τις μετέπειτα σχέσεις μας, τα τελευταία χρόνια όμως δίνεται πολύ μεγάλη σημασία και στην σχέση με τον πατέρα. Αντίστοιχα αν η σχέση με τον πατέρα έχει κενά, απογοητεύσεις, ματαιώσεις, είμαστε στην ίδια ακριβώς κατάσταση.....
