23/04/2026
✨ Σάββατο απόγευμα. Κάθεσαι για λίγο στον καναπέ. Με το κινητό στο χέρι, όχι γιατί έχεις κάτι να δεις.
Αλλά γιατί θες λίγο να “χαθείς”.
Κάποιος δίπλα σου.
Ίδιος χώρος.
Ίδια στιγμή.
Αλλά… αλλού.
Τον κοιτάς για λίγο. Περιμένεις να γυρίσει.
Να σε ρωτήσει κάτι. Οτιδήποτε.
Δεν το κάνει.
Και τότε σου βγαίνει με παράπονο:
«Πάλι με το κινητό είσαι;»
Και αμέσως μετά, έρχεται αυτό:
«Τι άλλο θέλεις πια;
Τα έχεις όλα…
και πάλι γκρινιάζεις;»
Σιωπή. Δεν απαντάς. Τι να πεις άλλωστε;
Δεν σου λείπει κάτι “μεγάλο”.
Δεν σου λείπουν πράγματα.
Σου λείπει να σε νιώσουν!
Να σε δουν λίγο παραπάνω.
Να σε πλησιάσουν, να σε πάρουν μια αγκαλιά χωρίς να το ζητήσεις.
Και κάπου εκεί αρχίζεις να σκέφτεσαι:
μήπως είμαι υπερβολική;
Μήπως ζητάω πολλά;
Μήπως είμαι γκρινιάρα;
Αχάριστη ίσως;
Και έτσι, σιγά σιγά μαθαίνεις να σωπαίνεις.
Δεν ζητάς πολλά ψυχή μου.
Ούτε αχάριστη είσαι.
Απλά ζητάς να σε αγαπούν με τρόπο που να μπορείς να το νιώθεις.
Κι αυτό δεν είναι γκρίνια.
Είναι καρδιά που θέλει να χωρέσει…
γιατί δεν της φτάνει πια να μην την νιώθουν!
Να σε φροντίζεις ……🧡
Με σεβασμό
Άννα
*********************************
Κάποιοι θα το διαβάσουν… και θα καταλάβουν.
Για αυτούς το έγραψα 🤍
#ψυχολόγος #σχέσεις #αγάπη #γυναικα