Vasiliki Giakoumatou Psychologist, Athens (2026)

15/03/2026

Η σκέψη «θέλω να πάρω τα βουνά» δεν αφορά πάντα τον τόπο. Συχνά είναι ο τρόπος του νευρικού συστήματος να δημιουργήσει απόσταση από ένταση, πίεση ή συναισθήματα που μοιάζουν δύσκολα να επεξεργαστούμε.

Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θέλουμε να εγκαταλείψουμε τη ζωή μας. Πολλές φορές σημαίνει ότι κάτι μέσα μας ζητά χώρο, προσοχή και επανασύνδεση.

Μια μικρή αρχή είναι να σταματήσουμε για λίγο και να ρωτήσουμε τον εαυτό μας:
από τι προσπαθώ να απομακρυνθώ αυτή τη στιγμή;

Μερικές φορές δεν χρειάζεται να πάρουμε τα βουνά.
Χρειάζεται απλώς να ξαναβρούμε λίγο χώρο μέσα στη ζωή που ήδη έχουμε.

#ψυχολογία
#αυτογνωσία
#συναισθήματα
#ψυχικήυγεία
#προσωπικήανάπτυξη

25/02/2026

Οι σχέσεις συχνά περιγράφονται με όρους συναισθήματος: αγάπη, πάθος, χημεία.
Σπάνια τις περιγράφουμε ως αυτό που επίσης είναι: συστήματα.

Ένα σύστημα δεν λειτουργεί με καλή πρόθεση, αλλά με αλληλεπιδράσεις.
Μοτίβα. Ρόλους. Αντιδράσεις που επαναλαμβάνονται μέχρι να γίνουν η “λογική” της σχέσης.

Η κατανόηση αυτής της λογικής δεν σημαίνει ότι όλα διορθώνονται.
Σημαίνει ότι μπορούμε να δούμε καθαρότερα:

• πού υπάρχει δυνατότητα αναδιοργάνωσης
• πού χρειάζεται αλλαγή στρατηγικής
• και πού το κόστος υπερβαίνει τη λειτουργικότητα

Δεν είναι όλες οι σχέσεις γρίφοι που περιμένουν λύση.
Αλλά καμία δεν γίνεται κατανοητή χωρίς επίγνωση.

Και η επίγνωση είναι πάντα πιο ισχυρή από την παρόρμηση.

📚Saberi, F., & Ghazanfari, A. (2024). The effectiveness of cognitive-behavioral couple therapy on marital intimacy and marital satisfaction. KMAN Counseling and Psychology Nexus, 2(1), 216–223.

Salehi, M., Nikoo Abkenar, B., & Rashidi, T. (2024). The effectiveness of Gottman’s systemic cognitive couple therapy on marital conflicts, communication patterns, and alexithymia in couples with marital conflict. Journal of Assessment and Research in Applied Counseling, 6(3)

#Σχέσεις
#ΣυστημικήΣκέψη
#ΓνωσιακήΣυμπεριφορικήΘεραπεία
#ΜοτίβαΣχέσεων
#ΨυχολογίαΣχέσεων

21/02/2026

Το «θα έπρεπε» είναι συχνά η πιο ήσυχη μορφή θυμού.

Δεν φωνάζει.
Δεν κατηγορεί ανοιχτά.
Αλλά κουβαλά μια απαίτηση που δεν ειπώθηκε ποτέ.

Στις σχέσεις — φιλικές, οικογενειακές, ερωτικές — συχνά θεωρούμε αυτονόητο ότι ο άλλος «μας ξέρει».
Ότι επειδή κάνουμε παρέα χρόνια, επειδή είμαστε μαζί, επειδή μεγαλώσαμε μαζί, έχει πρόσβαση σε όσα δεν λέμε.

Δεν έχει.

Η ανθρώπινη επικοινωνία δεν βασίζεται σε τηλεπάθεια αλλά σε διατύπωση.
Η έρευνα δείχνει ότι υπερεκτιμούμε το πόσο εμφανή είναι τα συναισθήματά μας στους άλλους — το φαινόμενο της «illusion of transparency» (Thomas Gilovich et al., 1998).

Το να ζητήσεις δεν μειώνει την αξία σου.
Δίνει στον άλλον το δικαίωμα και την ευκαιρία να σε γνωρίσει.

Γιατί το μόνο αυτονόητο είναι ότι τίποτα δεν είναι αυτονόητο.

⸻

Gilovich, T., Savitsky, K., & Medvec, V. H. (1998). The illusion of transparency. Journal of Personality and Social Psychology.

#σχέσεις #επικοινωνία #ψυχολογία #όρια

14/02/2026

Εσύ πόσες αγκαλιές έκανες σήμερα; Έχω λόγο που σε ρωτάω.

Η έρευνα δείχνει ότι η υποστηρικτική σωματική επαφή συνδέεται με πιο ήπια αντίδραση του οργανισμού όταν εκτίθεται σε ιό. Όχι επειδή η αγκαλιά είναι «θεραπεία», αλλά επειδή μειώνει το στρες.

Και το χρόνιο στρες δεν είναι απλώς ψυχολογική εμπειρία. Είναι φυσιολογική ενεργοποίηση. Αυξάνει την κορτιζόλη και επηρεάζει τη λειτουργία του ανοσοποιητικού.

Όταν όμως λαμβάνουμε σήματα ασφάλειας — όπως η ασφαλής σωματική επαφή — το σώμα ρυθμίζεται διαφορετικά. Δεν λειτουργεί σε μόνιμο συναγερμό. Και αυτό αλλάζει τον τρόπο που ανταποκρίνεται.

Δεν είναι όμως για όλους εύκολο. Για κάποιους, η σωματική επαφή συνδέεται με άγχος ή παλιές εμπειρίες. Η αγκαλιά έχει νόημα μόνο όταν είναι επιθυμητή και ασφαλής. Ο οργανισμός ρυθμίζεται από την ασφάλεια — όχι από την πίεση.

Ο ανθρώπινος οργανισμός δεν είναι φτιαγμένος για απομόνωση. Είναι φτιαγμένος για σύνδεση.

Άρα ναι. Η ερώτηση δεν ήταν τυχαία.

📚 Βιβλιογραφία
Cohen, S., Janicki-Deverts, D., Turner, R. B., & Doyle, W. J. (2015). Does hugging provide stress-buffering social support? A study of susceptibility to upper respiratory infection and illness. Psychological Science, 26(2), 135–147. https://doi.org/10.1177/0956797614559284

#ψυχολογία #στρες #ανοσοποιητικό #σωματικήεπαφή #επιστήμη

11/02/2026

Δεν είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που η τεχνολογία άλλαξε τον τρόπο που ερωτευόμαστε.

Αλλά είναι ίσως η πρώτη φορά που άλλαξε τόσο δραστικά
τον τρόπο που αξιολογούμε ανθρώπους.

Όταν η επιλογή γίνεται άπειρη,
η απόφαση γίνεται δυσκολότερη.
Όταν η πρόσβαση γίνεται άμεση,
η επένδυση γίνεται αργή.

Και όταν η επιβεβαίωση είναι πάντα ένα swipe μακριά,
η δέσμευση αρχίζει να μοιάζει… ρίσκο.

Δεν είναι θέμα ρομαντισμού.
Είναι θέμα αρχιτεκτονικής περιβάλλοντος.

Τα συστήματα μέσα στα οποία γνωριζόμαστε
διαμορφώνουν τον τρόπο που συνδεόμαστε.

Και ίσως τελικά το πιο σημαντικό ερώτημα δεν είναι:
«Μπορείς να βρεις σχέση στα dating apps;»

Αλλά:
Τι είδους συμπεριφορά εκπαιδεύεσαι να έχεις όσο τα χρησιμοποιείς;

📚
Finkel, E. J., Eastwick, P. W., Karney, B. R., Reis, H. T., & Sprecher, S. (2012).
Online dating: A critical analysis from the perspective of psychological science. Psychological Science in the Public Interest, 13(1), 3–66.

Pew Research Center. (2020).
The Virtues and Downsides of Online Dating.

Schwartz, B. (2004).
The Paradox of Choice: Why More Is Less. HarperCollins.

#σχεσεις

#ψυχολογια
#δεσμευση
#σύγχρονεςσχεσεις

04/02/2026

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου, αυτό το post είναι μια υπενθύμιση της σημασίας της ψυχολογικής υποστήριξης στους ανθρώπους με καρκίνο.

Στη θεωρία δεσμού, ο ασφαλής δεσμός λειτουργεί ως βάση ασφάλειας:
ένα σημείο από το οποίο ο άνθρωπος μπορεί να αντέξει την απειλή, να ρυθμίσει το συναίσθημα και να οργανώσει το βίωμά του.

Σε ογκολογικό πλαίσιο, η ασθένεια, η απομόνωση και η αβεβαιότητα ενεργοποιούν βαθιά σχήματα φόβου και προσκόλλησης.
Η ψυχολογική υποστήριξη, τότε, δεν αφορά τη «θετικότητα» ούτε τη διόρθωση συναισθημάτων.

Αφορά τη δημιουργία ασφάλειας μέσα στη σχέση.
Έναν δεσμό όπου ο άνθρωπος μπορεί να υπάρξει όπως είναι:
θυμωμένος, φοβισμένος, αγχωμένος, λυπημένος, κουρασμένος — και να παραμείνει αποδεκτός.

Εκεί, ο δεσμός παύει να είναι θεωρία.
Γίνεται ρυθμιστικός μηχανισμός.

(Ιστορία βασισμένη σε κλινική εμπειρία, με αλλαγμένα στοιχεία.)

📚
• Bowlby, J. (1988). A Secure Base: Parent-Child Attachment and Healthy Human Development. Routledge.
• Mikulincer, M., & Shaver, P. R. (2016). Attachment in Adulthood: Structure, Dynamics, and Change (2nd ed.). Guilford Press.
• Holland, J. C., Breitbart, W. S., & Weiss, T. R. (2015). Psycho-Oncology (3rd ed.). Oxford University Press.
• Mehnert, A., et al. (2018). Psychological distress in cancer patients. Journal of Clinical Oncology, 36(9), 886–894.
• Greer, J. A., et al. (2020). Early palliative care and psychological outcomes in oncology. The New England Journal of Medicine, 383, 733–742.

#ΠαγκόσμιαΗμέραΚατάΤουΚαρκίνου
#θεωρίαδεσμού
#ασφαλήςδεσμός
#ψυχολογία
#ογκολογία
ψυχοθεραπεία

psychooncology

01/02/2026

Αυτό που διαβάζεις είναι μια μικρή σκιαγράφηση της αποδιοργανωμένης προσκόλλησης.

Η αποδιοργανωμένη προσκόλληση περιγράφει έναν τρόπο δεσίματος όπου το σύστημα προσκόλλησης ενεργοποιείται χωρίς σταθερή στρατηγική ρύθμισης. Η εγγύτητα δεν βιώνεται ως ασφαλής, αλλά ούτε και η απόσταση ως ανακουφιστική. Έτσι, η ανάγκη για σύνδεση και η ανάγκη για αυτοπροστασία συνυπάρχουν και συγκρούονται την ίδια στιγμή.

Στην ενήλικη ζωή αυτό συχνά εκδηλώνεται ως έντονη εσωτερική σύγχυση: το άτομο επιθυμεί τη σχέση, αλλά δυσκολεύεται να αντέξει όσα ενεργοποιούνται μέσα του όταν η σχέση αποκτά βάθος. Δεν πρόκειται για ασυνέπεια χαρακτήρα ή «μπέρδεμα», αλλά για ένα μοτίβο προσκόλλησης που διαμορφώθηκε σε πρώιμα, αντιφατικά περιβάλλοντα και μπορεί να μεταβληθεί μέσα από ασφαλείς σχέσεις και θεραπευτική εργασία.

Θεωρείται ο πιο κλινικά απαιτητικός τύπος προσκόλλησης, όχι λόγω «έντασης», αλλά λόγω της έλλειψης σταθερής στρατηγικής ρύθμισης και της ταυτόχρονης ενεργοποίησης αντικρουόμενων αναγκών.

📚• Main, M., & Solomon, J. (1990). Procedures for identifying infants as disorganized/disoriented during the Ainsworth Strange Situation.
• Lyons-Ruth, K., & Jacobvitz, D. (2016). Attachment disorganization from infancy to adulthood. In J. Cassidy & P. R. Shaver (Eds.), Handbook of Attachment (3rd ed.).
• Hesse, E., & Main, M. (2006). Frightened, threatening, and dissociative parental behavior.
• Mikulincer, M., & Shaver, P. R. (2019). Attachment in Adulthood (2nd ed.).

#προσκόλληση
#συναισθηματικόςδεσμός
#ψυχοεκπαίδευση
#ψυχοθεραπεία
#σχέσεις

19/01/2026

Στο γνωσιακό-συμπεριφορικό μοντέλο, η αγχώδης προσκόλληση κατανοείται ως ένας φαύλος κύκλος που διατηρείται όχι από τα ίδια τα γεγονότα, αλλά από τον τρόπο με τον οποίο ερμηνεύονται. Ουδέτερα ή ασαφή ερεθίσματα στις σχέσεις ενεργοποιούν αυτόματες σκέψεις απώλειας, οι οποίες πυροδοτούν έντονο άγχος και σωματική ενεργοποίηση. Οι συμπεριφορές αναζήτησης επιβεβαίωσης μειώνουν το άγχος προσωρινά, αλλά ταυτόχρονα ενισχύουν την πεποίθηση ότι η ασφάλεια δεν μπορεί να διατηρηθεί χωρίς συνεχή έλεγχο.

Η CBT δεν στοχεύει στη μείωση της ανάγκης για σύνδεση, αλλά στη σταδιακή εσωτερίκευση ασφάλειας: στη διάκριση μεταξύ γεγονότος και ερμηνείας, στην αύξηση ανοχής στην αβεβαιότητα και στη μείωση των συμπεριφορών που ανακουφίζουν βραχυπρόθεσμα αλλά συντηρούν το μοτίβο μακροπρόθεσμα. Με αυτόν τον τρόπο, ο φαύλος κύκλος μπορεί να τροποποιηθεί και ο δεσμός να βιωθεί με περισσότερη σταθερότητα και λιγότερη εγρήγορση.

📚
Mikulincer, M., & Shaver, P. R. (2016). Attachment in Adulthood (2nd ed.).
Beck, J. S. (2021). Cognitive Behavior Therapy: Basics and Beyond (3rd ed.).
Farrell, D. P., Waters, T. E. A., & Young, E. S. (2022). Attachment, emotion regulation, and CBT processes. Clinical Psychology Review.
Cassidy, J., Jones, J. D., & Shaver, P. R. (2013/updated reviews). Contributions of attachment theory to psychotherapy. Journal of Clinical Psychology.

#γνωσιακήσυμπεριφορική
#αγχώδηςπροσκόλληση
#φαύλοςκύκλος
#ψυχοθεραπεία
#σχέσεις

18/01/2026

Σύγχρονα μοντέλα της θεωρίας προσκόλλησης δείχνουν ότι ο αγχώδης τύπος δεσμού δεν αφορά απλώς τον φόβο εγκατάλειψης, αλλά μια δυσκολία του νευρικού συστήματος να προβλέψει τη σταθερότητα της σχέσης. Όταν οι πρώιμες εμπειρίες φροντίδας χαρακτηρίζονται από ασυνέπεια στην ανταπόκριση, το άτομο μαθαίνει να παραμένει σε αυξημένη εγρήγορση απέναντι στα σήματα του άλλου, ακόμη και σε συνθήκες σχετικής ασφάλειας. Στην ενήλικη ζωή, αυτό εκφράζεται ως ανάγκη για επιβεβαίωση και έντονη ευαισθησία στην απόσταση, όχι επειδή «ζητά περισσότερη αγάπη», αλλά επειδή δυσκολεύεται να διατηρήσει εσωτερικά την αίσθηση του δεσμού όταν δεν υπάρχει άμεση ανατροφοδότηση.

Η αγχώδης προσκόλληση, με αυτή την έννοια, δεν είναι χαρακτηριστικό προσωπικότητας, αλλά ένα λειτουργικό μοτίβο ρύθμισης της σχέσης, το οποίο μπορεί να τροποποιηθεί μέσα από ασφαλείς σχέσεις και θεραπευτική δουλειά.

📚• Mikulincer, M., & Shaver, P. R. (2016). Attachment in Adulthood: Structure, Dynamics, and Change (2nd ed.). Guilford Press.
• Pietromonaco, P. R., & Beck, L. A. (2019). Attachment processes in adult relationships. Current Directions in Psychological Science, 28(2), 129–135.
• Simpson, J. A., & Rholes, W. S. (2017). Adult attachment, stress, and romantic relationships. Current Opinion in Psychology, 13, 19–24.
• Vrtička, P., & Vuilleumier, P. (2012/2016 update work). Neuroscience of human social interactions and attachment. Frontiers in Human Neuroscience.
• Mikulincer, M., Shaver, P. R., & Berant, E. (2013/2018 clinical extensions). Attachment-related dynamics in psychotherapy. Journal of Clinical Psychology.

#αγχώδηςπροσκόλληση
#θεωρίαπροσκόλλησης
#συναισθηματικήασφάλεια
#ψυχοθεραπεία
#σύγχρονηψυχολογία

15/01/2026

Ο αποφευκτικός τύπος προσκόλλησης δεν αφορά την «αδυναμία για σχέσεις»,
αλλά έναν συγκεκριμένο τρόπο ρύθμισης της εγγύτητας που μαθαίνεται νωρίς.

Η έρευνα στην προσκόλληση δείχνει ότι όταν η συναισθηματική ανάγκη του παιδιού
δεν συναντάται με σταθερή συν-ρύθμιση, το σύστημα προσκόλλησης δεν απενεργοποιείται.
Αναδιοργανώνεται.

Η απόσταση γίνεται στρατηγική ασφάλειας.
Η αυτάρκεια λειτουργεί προστατευτικά.
Η εγγύτητα ενεργοποιεί δυσφορία, όχι γιατί είναι «επικίνδυνη»,
αλλά γιατί δεν έχει συνδεθεί με ανακούφιση.

Στην ενήλικη ζωή, αυτό το μοτίβο διατηρείται μέσα από:
– επιλογές σχέσεων που δεν απαιτούν έκθεση ανάγκης
– αποστασιοποίηση όταν η οικειότητα αυξάνεται
– προσωρινή ανακούφιση μέσω απόσυρσης

Στο πλαίσιο της CBT, ο αποφευκτικός τύπος προσκόλλησης
κατανοείται ως μαθημένο μοτίβο ρύθμισης, όχι ως σταθερό χαρακτηριστικό.
Και ό,τι έχει μαθευτεί μέσα σε σχέσεις,
μπορεί να τροποποιηθεί μέσα σε νέες, επαναλαμβανόμενες εμπειρίες ασφάλειας.

Bowlby, J. (1988). A Secure Base: Parent-Child Attachment and Healthy Human Development.
Ainsworth, M. D. S. et al. (1978). Patterns of Attachment.
Mikulincer, M., & Shaver, P. R. (2016). Attachment in Adulthood (2nd ed.).
Cassidy, J., & Shaver, P. R. (2018). Handbook of Attachment (3rd ed.).

#συναισθηματικόςδεσμός
#προσκόλληση
#σχέσεις
#γνωσιακήσυμπεριφορική
#ψυχοεκπαίδευση

11/01/2026

Σε ορισμένους ανθρώπους, η συναισθηματική εγγύτητα ενεργοποιεί το σύστημα απειλής αντί για το σύστημα ασφάλειας.

Όταν στο παρελθόν το δέσιμο συνδέθηκε με απώλεια, απόρριψη ή συναισθηματική αστάθεια, το νευρικό σύστημα μαθαίνει να αντιμετωπίζει την εγγύτητα ως ρίσκο.
Όχι σε επίπεδο σκέψης, αλλά σε επίπεδο σώματος.

Γι’ αυτό και μπορεί να εμφανιστεί σφίξιμο στο στομάχι, ένταση ή δυσφορία μετά από μια όμορφη εμπειρία εγγύτητας.
Το σώμα αντιδρά προληπτικά, προσπαθώντας να προστατευτεί από έναν πιθανό μελλοντικό πόνο.

Αυτή η αντίδραση δεν σημαίνει έλλειψη συναισθημάτων ή αδυναμία για σχέση.
Σημαίνει ότι η εγγύτητα έχει συνδεθεί νευροβιολογικά με απειλή και όχι με ασφάλεια.

Η απομάκρυνση, σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν είναι αδιαφορία.
Είναι στρατηγική ρύθμισης.

#συναισθηματικόςδεσμός
#σχέσεις
#εγγύτητα
#νευρικόσύστημα
#ψυχολογία

08/01/2026

Κάποιες αποστάσεις δεν είναι από αδιαφορία… #σχεσεις #ψυχολογια

Vasiliki Giakoumatou Psychologist

15/03/2026

25/02/2026

21/02/2026

14/02/2026

11/02/2026

04/02/2026

01/02/2026

19/01/2026

18/01/2026

15/01/2026

11/01/2026

08/01/2026

Address

Website

Alerts

Contact The Practice

Shortcuts

Featured

Share

Category