Planets in Therapy

Planets in Therapy ･ Βιοθυμική Υπνοθεραπεία ･ Αναδρομική Θεραπεία ･ Πνευματικότητα ･ Καρμική και Εξελικτική Αστρολογία ･

Ονομάζομαι Φένια.

Είμαι σύμβουλος ψυχικής υγείας με συνθετική εκπαίδευση και κλινική υπνοθεραπεύτρια.

Έχω ειδικευτεί στη Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία, την πιο σύγχρονη εξέλιξη των Θεραπειών του Υποσυνειδήτου.

Έχω παρακολουθήσει σεμινάρια σωματικής προσέγγισης και θεραπείας μέσω τεχνών κι έχω ασχοληθεί με το σαμανισμό για την προσωπική μου εξέλιξη και θεραπεία.

Όσον αφορά την αστρολογία, σε αυτήν είδα ένα σπουδαίο οδηγό στο ταξίδι της ψυχής μου κι επειδή ως γνωστόν, για κάθε εσωτερικό ή εξωτερικό ταξίδι που κάνουμε, χρειαζόμαστε έναν οδηγό, πλέον το ασκώ και επαγγελματικά, παρέχοντας ατομικές συνεδρίες εξελικτικής και καρμικής αστρολογίας.

Έχουμε όλες και όλοι πέσει στην ίδια παγίδα.Περιμένουμε να επουλωθούν πλήρως οι πληγές μας προτού βγούμε έξω, στο φως.Η ...
05/03/2026

Έχουμε όλες και όλοι πέσει στην ίδια παγίδα.

Περιμένουμε να επουλωθούν πλήρως οι πληγές μας προτού βγούμε έξω, στο φως.

Η ζωή όμως - και ευτυχώς - δεν είναι ούτε βραβείο, ούτε έπαθλο για τους "αψεγάδιαστους". Είναι ένα μονοπάτι που βαδίζεται ακόμα και με πληγωμένα πόδια.

Μην περιμένεις να θεραπευτείς πλήρως για να επιτρέψεις στην καρδιά σου να ερωτευτεί.

Ο έρωτας δεν ψάχνει τέλειους ανθρώπους, αλλά ψυχές που τολμούν να συνδεθούν μέσα από τις ρωγμές τους.
Εκεί, στις χαραμάδες μας, είναι που εισέρχεται το φως.

Μην κρατάς άλλο σε αναμονή το σώμα ή την ψυχή σου.

Μην περιμένεις να ξεφορτωθείς κιλά ή να αλλάξεις κάτι επάνω σου, προκειμένου να φορέσεις εκείνο το ρούχο που τόσο λαχταράς.

Μη φυλάς τα ρούχα στην ντουλάπα σου για μια "καλή περίσταση". Στολίσου σήμερα και βγες έξω.
Κάθε ανάσα που παίρνεις είναι η πιο καλή περίσταση.

Το μέλλον είναι μια υπόσχεση που δε δόθηκε ποτέ.
Το μόνο που υπάρχει είναι το εδώ και τώρα.
Το σήμερα.

Πολύ συχνά, η θεραπεία ξεκινά από μια επιλογή.

Επιλέγω να ανθίσω, παρά τις αντιξοότητες. Επιλέγω να αφήσω κάτω τη μάσκα και τους ρόλους που κουβαλάω τόσα χρόνια. Επιλέγω να αναλάβω την ευθύνη του εαυτού μου.

Σήμερα, επιλέγω να κάνω στον εαυτό μου την αγκαλιά που δε μου έκανε ποτέ κανείς. Θυμάμαι πως είμαι η ενήλικη που ορίζει τη μοίρα της και διεκδικεί τη ζωή που της αξίζει.

Είμαι ήδη αρκετή.
Για να χαρώ, να αγαπηθώ, να υπάρξω.
Με όσα έχω. Με όσα είμαι.
Με αυτές τις πληγές.
Με αυτό το σώμα.
Με αυτά τα μυαλά.
Σήμερα.

Και η θεραπεία μου, ίσως τελικά ξεκινά τη στιγμή που σταματώ να την περιμένω.

🌙Φένια

Αρχικά το ποστ αυτό προοριζόταν για τη μεγάλη κόρη της οικογένειας.Όμως καθώς το έγραφα, άρχισα να νιώθω πως δεν έχει ση...
14/02/2026

Αρχικά το ποστ αυτό προοριζόταν για τη μεγάλη κόρη της οικογένειας.

Όμως καθώς το έγραφα, άρχισα να νιώθω πως δεν έχει σημασία αν είσαι η μεγάλη, η μεσαία ή η μικρή κόρη.

Οι δυναμικές μιας οικογένειας αλλάζουν συνεχώς.

Συνήθως ξεκινά με τη μεγάλη κόρη, μα συχνά, μόλις εκείνη απομακρυνθεί από το σπίτι, έρχεται η μικρή και αναλαμβάνει το ρόλο.

Γιατί η φωλιά δε μπορεί να μείνει ποτέ χωρίς φροντιστή.

Ή μήπως τελικά μπορεί;

😉

Στην κόρη λοιπόν.

Που κάπου στην πορεία έχασε το εαυτό της.

Αλλά είμαι σίγουρη πως κάποια στιγμή θα τον βρει ξανά.

Όταν θα είναι έτοιμη.

🌙Φένια

Ζούμε αναμφιβόλως δύσκολες εποχές. Πολλές/οί νιώθουμε μούδιασμα, θυμό, θλίψη ή ακόμα και ανάμεικτα συναισθήματα. Κι αυτό...
13/02/2026

Ζούμε αναμφιβόλως δύσκολες εποχές.
Πολλές/οί νιώθουμε μούδιασμα, θυμό, θλίψη ή ακόμα και ανάμεικτα συναισθήματα. Κι αυτό είναι φυσικό.

Πριν επιχειρήσουμε όμως να αλλάξουμε τον κόσμο, χρειάζεται να κοιτάξουμε για λίγο μέσα μας.

Δε μιλάω για ουδετερότητα ή παθητικότητα.
Μιλάω για συνειδητότητα.

As within, so without.

Το σκοτάδι υπάρχει εκεί έξω, όσο υπάρχει μέσα μας.
Και όσο πιο έντονα αρνούμαστε ότι το κουβαλάμε, έστω ένα κομμάτι του, τόσο περισσότερο κυριαρχεί εσωτερικά.

Το σκοτάδι άλλωστε, δεν είναι τίποτα άλλο από αποσύνδεση από τον εαυτό.

Αποσύνδεση από το σώμα, από το συναίσθημα, την ενσυναίσθηση, από την ίδια μας την ανθρωπιά.

Η Σκιά δεν επιβιώνει μόνο μέσα στο σκοτάδι.
Επιβιώνει και μέσα στην άρνηση.

"Αυτό δε θα συμβεί ποτέ σε μένα"
"Όλα αυτά συμβαίνουν μακριά μου, δε με αγγίζουν"
"Τέτοιου είδους σκάνδαλα αφορούν μόνο συγκεκριμένους ανθρώπους"

Κάθε φορά που αποφεύγουμε να δούμε την αλήθεια, ότι δηλαδή όλα αυτά υπάρχουν κυριολεκτικά δίπλα μας, με διαφορετική ίσως μορφή, ένταση ή έκταση, το σύστημά μας θεωρεί ότι μας προστατεύει.

Στην πραγματικότητα όμως, απλώς μας αποσυνδέει από τον εαυτό μας.

Η αληθινή εργασία με τη Σκιά δε γίνεται λέγοντας σε άλλους ότι είναι "κακοί".

Ξεκινά όταν αντέξουμε να αντικρίσουμε τις δικές μας πληγές, τις δικές μας άμυνες, τις δικές μας εσωτερικές ανάγκες για κυριαρχία και εξουσία, τη δική μας αποσύνδεση από το παιδί μέσα μας.

Ξεκινά όταν καταφέρουμε να κοιτάξουμε τον εαυτό μας χωρίς να χάσουμε την ανθρωπιά μας.

Η σύγκρουση ίσως είναι αναγκαία.
Η ρήξη επίσης.
Και όχι μόνο με το σύστημα.

Αλλά το να αφήσουμε τη Σκιά της εξουσίας να εγκατασταθεί μέσα μας - αυτό είναι το πιο βαθύ σκοτάδι.

Κι αυτό σίγουρα δεν αλλάζει τον κόσμο.

Αλλάζει απλώς τα χέρια που χειρίζονται την εξουσία.

Να συγκρουστώ, ναι.
Απλώς ας μη γίνω ίδια/ος με αυτό που πολεμάω.

Να εξεγερθώ, ναι.
Απλώς ας μη χάσω την ανθρωπιά σου στη διαδρομή.

Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη πρόκληση της εποχής μας.

Να παραμείνουμε συνδεδεμένοι με τον εαυτό μας, σε έναν κόσμο που συνεχώς μας σπρώχνει στην αποσύνδεση.

Γιατί εκεί γεννιέται το σκοτάδι.

Εκείνο που τελικά μας καταπίνει όλους.

🌙Φένια

Δεν τελειώνουν όλα τα πράγματα με τον τρόπο που έχουμε στο μυαλό μας.Κάποια κάνουν θόρυβο, άλλα ολοκληρώνονται σιωπηλά. ...
08/02/2026

Δεν τελειώνουν όλα τα πράγματα με τον τρόπο που έχουμε στο μυαλό μας.

Κάποια κάνουν θόρυβο, άλλα ολοκληρώνονται σιωπηλά.

Αυτός ο οδηγός δεν είναι λίστα υποχρεώσεων.
Είναι απλώς μια πρόσκληση να σταθείς δίπλα σε ό,τι τελειώνει τώρα, χωρίς να το πιέσεις να φύγει.

Πάρε το χρόνο σου.
Και δώσε χρόνο σε όλα τα κομμάτια σου.

Από όλα όσα θα διαβάσεις, κράτησε μόνο όσα μιλούν στην καρδιά σου. Τα υπόλοιπα άστα απλά να φύγουν.

Οι τελευταίοι πόνοι της γέννας κουβαλούν μεγάλο πόνο.
Η μαμά αφήνει πίσω την παλιά της ζωή.
Για πάντα.
Δε θα είναι ποτέ ξανά η ίδια γυναίκα.

Κι αυτό δε σημαίνει ότι μετά τη γέννα όλα είναι όμορφα ή εύκολα.

Σημαίνει απλώς ότι ξεπροβάλλει μπροστά μια νέα ζωή.

Με τα όλα της.

🌙Φένια

Η φράση αυτή δεν περιγράφει απλώς μια ψυχική κατάσταση, αλλά ίσως αποτυπώνει μια βαθιά ανθρώπινη αλήθεια.Το σκοτάδι, σε ...
29/01/2026

Η φράση αυτή δεν περιγράφει απλώς μια ψυχική κατάσταση, αλλά ίσως αποτυπώνει μια βαθιά ανθρώπινη αλήθεια.

Το σκοτάδι, σε συμβολικό επίπεδο, δεν είναι μόνο ο φόβος ή η απουσία φωτός. Είναι ο χώρος του ασυνειδήτου, εκεί όπου κατοικούν εκείνα τα κομμάτια μας που δεν έχουμε συναντήσει ακόμη.

Ο Καρλ Γιουνγκ υποστήριζε πως μέσα σε αυτό το σκοτάδι βρίσκονται τα αρχέτυπα, που συνοδεύουν τους ανθρώπους από πάντα. Ανάμεσά τους βρίσκεται και η ανάγκη για πίστη, όχι η θρησκευτική, αλλά η εσωτερική δύναμη να πιστεύει κανείς σε κάτι πέρα από το ορατό.

Σε ψυχολογικό επίπεδο, η πίστη μοιάζει με μια αθόρυβη απάντηση της ψυχής απέναντι στην αβεβαιότητα. Όταν χάνουμε τελείως τον έλεγχο, τότε είναι που αναδύεται η ανάγκη να ακουμπήσουμε σε κάτι. Η πίστη τότε, γίνεται μορφή ελπίδας. Μια εσωτερική άγκυρα που επιτρέπει να συνεχίσουμε τη διαδρομή μας, ακόμα κι αν το έδαφος μοιάζει ασταθές.

Σε μια δύσκολη φάση της ψυχοθεραπείας μου, όταν ήρθα αντιμέτωπη με το πυρηνικό τραύμα του θανάτου, βρέθηκα σε πυκνό σκοτάδι. Κρίσεις πανικού, δυσκολία στον ύπνο, σωματικά προβλήματα. Φοβόμουν συνεχώς ότι πεθαίνω.

Τότε, ένιωσα την ανάγκη να στραφώ στους προγόνους μου, μιας και οι θρησκείες δε μου ταίριαξαν ποτέ και σε κανένα επίπεδο.

Είχα ήδη δημιουργήσει στον τοίχο του σπιτιού μου ένα altar με φωτογραφίες τους. Μου φαινόταν πάντα πολύ γλυκό να τους έχω όλους συγκεντρωμένους σε ένα μέρος. Βυθισμένη λοιπόν στο σκοτάδι, άρχισα να τους μιλώ, ζητώντας βοήθεια και καθοδήγηση, ιδιαίτερα από τη γιαγιά μου, τη Φωτεινή, με την οποία μοιραζόμαστε το ίδιο όνομα.

Εκεί, γεννήθηκε μια μορφή πίστης.
Δεν ήμουν μόνη πια.
Ήμουν κομμάτι μιας αλυσίδας ανθρώπων, με τους οποίους μοιραζόμαστε το ίδιο αίμα, ακόμα κι αν κάποιους από αυτούς δε τους γνώρισα ποτέ.

Από τότε και μέχρι σήμερα, είναι οι παντοτινοί μου προστάτες.

Δεν αποτελώ εξαίρεση στον κανόνα. Σε συλλογικό επίπεδο, οι άνθρωποι στρεφόμαστε στην πίστη σε στιγμές κρίσεις.

Όταν όλα γύρω καταρρέουν, η ανάγκη για καθοδήγηση γίνεται εντονότερη. Σε τέτοιες περιόδους, πολλοί "δάσκαλοι", "θεραπευτές" ή ηγέτες υπόσχονται σιγουριά ή ευτυχία.

Γι' αυτό χρειάζεται προσοχή.

Η πίστη οφείλει να παραμένει προσωπική δύναμη.
Αν γίνει εξάρτηση, χάνει το νόημά της.

🌙Φένια

*εκεί που γράφω για τον Ρόμπιν Χουντ, εννοώ τον γνωστό σε όλες/ους μας ως Ρομπέν των Δασών.Έχω 15 σελίδες με σημειώσεις ...
26/01/2026

*εκεί που γράφω για τον Ρόμπιν Χουντ, εννοώ τον γνωστό σε όλες/ους μας ως Ρομπέν των Δασών.

Έχω 15 σελίδες με σημειώσεις για τον Ποσειδώνα, αλλά προσπάθησα να μιλήσω για τα πιο βασικά. Ίσως επανέλθω και με επόμενο.

Θα γράψω αυτό που έχω γράψει ξανά για να το εμπεδώσουμε όλες/οι.

Το μόνο που βοηθάει μέσα στο χάος, είναι το άφημα, η εμπιστοσύνη.

Μέσα στο χάος δεν υπάρχει τίποτα να καταλάβω, τίποτα να κατανοήσω, τίποτα να συνειδητοποιήσω.
Αυτά όλα γίνονται μετά.

Όχι με την έννοια της γραμμικότητας, ότι όλα δηλαδή οφείλουν να γίνουν σε μια συγκεκριμένη σειρά, αλλά με την έννοια ότι το χάος δεν υπάρχει πάντα για να μελετηθεί, αλλά για να βιωθεί.

Η μελέτη έρχεται μετά, εάν κι εφόσον τη λαχταρήσουμε.

Αν πιάνεις τον εαυτό σου ζορισμένο, πιεσμένο, αγχωμένο, ακούμπησε λίγο αυτή σου την πλευρά.

Τι υπάρχει εκεί που σε ζορίζει;
Είναι φόβος; Είναι πόνος;
Είναι ανασφάλεια; Είναι εξάντληση;
Είναι κάτι άλλο;

Τι έχεις ανάγκη;
Τι θα σε ανακούφιζε σήμερα;

Σταμάτα να τρέχεις.
Από τι τρέχεις;
Μήπως από εσένα την ίδια/τον ίδιο;

Μείνε λίγο και αφουγκράσου.
Νιώσε.
Βίωσε.
Μη φοβάσαι.

Εσύ είσαι.
Δεν είναι κάτι ξένο.

Αυτό που τόσο αποφεύγεις, σου υπόσχομαι ότι θα έρθει κάποια στιγμή να σε βρει. Προσπαθεί να σε θεραπεύσει κι εσύ συνεχώς το προσπερνάς.

Αλλά τότε, όταν τελικά σε βρει, δε θα είναι ήρεμο. Τότε θα είναι θυμωμένο, θα είναι οργισμένο. Θα έχει προσπαθήσει κι άλλες φορές να σε φτάσει. Αλλά εσύ όλο τρέχεις, τρέχεις, τρέχεις.

Ζήτησε βοήθεια αν δυσκολεύεσαι.
Κρύβεται τεράστια δύναμη μέσα στην παραδοχή της "αδυναμίας".

Συναντούμε τους κατάλληλους ανθρώπους, την κατάλληλη στιγμή.

Αν δε τους συναντήσουμε, είτε δεν ήταν οι κατάλληλοι, είτε εμείς δεν ήμασταν έτοιμοι για εκείνους.

Το σύμπαν στέλνει θεραπεία.
Σήμερα. Αύριο. Πάντα.

Είναι στο δικό σου χέρι όμως, το πότε τελικά θα τη λάβεις.

Στέλνω αγάπη ❤️

Βιώνουμε τρελές εποχές. Τρελές. Δεν έχω λόγια.

🌙Φένια

Στη θεραπεία λέμε συχνά πως τα ίδια θέματα επιστρέφουν ξανά και ξανά, μέχρι να υπάρξει αρκετός χώρος για να τα δούμε αλλ...
18/01/2026

Στη θεραπεία λέμε συχνά πως τα ίδια θέματα επιστρέφουν ξανά και ξανά, μέχρι να υπάρξει αρκετός χώρος για να τα δούμε αλλιώς.

Αυτό δε σημαίνει πως δεν εξελίχθηκαμε αρκετά ή ότι κάναμε κάτι λάθος.

Ίσως σημαίνει πως την προηγούμενη φορά το σώμα δεν άντεχε ακόμη, το νευρικό σύστημα δεν ένιωθε αρκετή ασφάλεια, το υποσυνείδητο δεν ήταν έτοιμο.

Έτσι, το εκάστοτε θέμα αποσύρεται προσωρινά και ο κύκλος κλείνει, μέχρι να υπάρξει περισσότερος χώρος.

Όταν επιστρέφει όμως λίγο αργότερα, κάτι μέσα μου έχει αλλάξει. Το σώμα τώρα αντέχει. Το νευρικό σύστημα ξέρει πώς να ανταποκριθεί. Το υποσυνείδητο γνωρίζει ότι τώρα είμαι έτοιμη/ος.

Τριγυρίζω γύρω από το ίδιο θέμα, αλλά πλέον είμαι διαφορετική/ός.

Εκείνο παρέμεινε ίδιο.
Αλλαξα όμως εγώ.

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τον αστρολογικό μας χάρτη. Τον ίδιο χάρτη μπορεί να τον μελετάς για χρόνια, αλλά κάποια σημεία του παραμένουν σιωπηλά.

Όχι γιατί δεν υπάρχουν.
Αλλά επειδή δεν είσαι ακόμη έτοιμη/ος να τα συναντήσεις.

Όπως στη θεραπεία, έτσι και στην αστρολογία, τα πάντα αποκαλύπτονται σε κύκλους και εμφανίζονται μόνο όταν υπάρχει ο απαραίτητος εσωτερικός τόπος για να τα χωρέσουμε.

Η ψυχή μας έχει το δικό της χρόνο.
Το δικό της μοναδικό timing.

Αν νιώθεις ότι θα ήθελες να μελετήσουμε παρέα τον αστρολογικό σου χάρτη ή να τον δούμε ξανά από διαφορετική οπτική, μπορείς να μου στείλεις μήνυμα.

Να θυμάσαι:
Η αλλαγή δεν έρχεται όταν απλώς δηλώνεις ότι τη θέλεις.

Έρχεται όταν είσαι συναισθηματικά έτοιμη/ος να τη διαχειριστείς.

🌙Φένια

Το Φίδι είναι εδώ ακόμη.Μην κάνεις πως δε το βλέπεις.Κάθισε για λίγο πλάι του.Έχει πολλά να σου διδάξει.Θα το ευγνωμονεί...
13/01/2026

Το Φίδι είναι εδώ ακόμη.

Μην κάνεις πως δε το βλέπεις.

Κάθισε για λίγο πλάι του.

Έχει πολλά να σου διδάξει.

Θα το ευγνωμονείς αργότερα.

🌙Φένια

Η θεραπεία δεν τελειώνει μαγικά.Δεν κατεβαίνει σαν κεραυνός για να διαλύσει τις Σκιές, ούτε καταφθάνει με υποσχέσεις ορι...
07/01/2026

Η θεραπεία δεν τελειώνει μαγικά.

Δεν κατεβαίνει σαν κεραυνός για να διαλύσει τις Σκιές, ούτε καταφθάνει με υποσχέσεις οριστικής λύτρωσης.

Είναι μια συνεχής διαδικασία, σαν αναπνοή που βαθαίνει σιγά-σιγά ή σαν ιερή εργασία που γίνεται στο σκοτάδι, εκεί όπου η ψυχή μαθαίνει να αγκαλιάζει τον πόνο χωρίς να τον αρνείται.

Δεν έρχεται για να σβήσει το παρελθόν, αλλά για να το φωτίσει.

Οι περισσότερες/οι από εμάς ξεκινάμε θεραπεία για νιώσουμε καλύτερα. Στην πορεία όμως, κατανοούμε πως είναι εντάξει κι αν δεν είμαστε.

Κι αυτό το "είναι εντάξει" δεν είναι παραίτηση ή ανοχή. Είναι αποδοχή. Είναι μια αγκαλιά στα κομμάτια εκείνα του εαυτού που κάποτε έμαθαν να νιώθουν ανεπιθύμητα.

Στη θεραπεία περπατάμε σε μέρη αχαρτογράφητα. Άλλοτε βαδίζουμε στο σκοτάδι κι άλλοτε συναντάμε μικρές λάμψεις που φωτίζουν μόνο ό,τι χρειάζεται (και ό,τι αντέχουμε!) να δούμε την εκάστοτε στιγμή.

Δε ζητά βιασύνη.
Ζητά απλώς παρουσία.

Μας μαθαίνει την αρετή της υπομονής.
Μας μαθαίνει να μένουμε, να παρατηρούμε, να τιμούμε το ρυθμό της ψυχής μας, να δίνουμε χώρο σε όλες τις πλευρές μας, ακόμα και στις πιο σκοτεινές.

Κάθε βήμα είναι μια τελετουργία.
Κάθε παύση, μια μικρή σοφία.

Ίσως γι' αυτό πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να μπουν σε θεραπεία ή μένουν στην επιφάνειά της.

Επειδή η θεραπεία είναι σχέση.
Είναι θηλυκή ενέργεια.

Απαιτεί χρόνο, χώρο, υπομονή και τρυφεράδα - ποιότητες που συχνά έρχονται σε σύγκρουση με τον καπιταλιστικό τρόπο ζωής, με την ανάγκη για άμεσο αποτέλεσμα, με την ψευδαίσθηση της ανώδυνης λύσης.

Η θεραπεία δεν είναι προορισμός.
Είναι μια τρυφερή συνομιλία με τον εαυτό, που αλλάζει μορφή όσο αλλάζουμε κι εμείς.
Είναι μύηση.

Στην πραγματικότητα δεν τελειώνει ποτέ, απλώς μεταμορφώνεται. Επιστρέφουμε στα ίδια μέρη ξανά και ξανά μέχρι να μη μας τρομάζουν πια.

Και κάποια στιγμή, σχεδόν αθόρυβα, παύουμε να αναζητούμε τη λύτρωση και αρχίζουμε να ζούμε πιο κοντά στην αλήθεια μας.

Και ίσως αυτό να ήταν πάντα το ζητούμενο.

🌙Φένια

Την περίοδο των Χριστουγέννων, όταν αρκετοί από εμάς επιστρέφουμε στους δικούς μας, το σώμα θυμάται πριν το μυαλό προλάβ...
31/12/2025

Την περίοδο των Χριστουγέννων, όταν αρκετοί από εμάς επιστρέφουμε στους δικούς μας, το σώμα θυμάται πριν το μυαλό προλάβει να αναλύσει.

Οι αγκαλιές, τα βλέμματα, η ζεστασιά - ή η απουσία όλων αυτών - ξυπνούν κάτι βαθύ μέσα μας.

Συχνά, αυτό που αναζητούμε στη ζωή μας, στις σχέσεις, στην πνευματικότητα, στη θεραπεία, είναι μια πολύ συγκεκριμένη αίσθηση.

Ασφάλεια.

Η ψυχολογία το ονομάζει "ρυθμισμένο νευρικό σύστημα".
Η πνευματικότητα το χαρακτηρίζει ως επιστροφή στον εαυτό.

Και τα δύο δείχνουν προς την ίδια κατεύθυνση. Εκεί όπου κάτι μέσα μας, έμαθε να αποσύρεται προκειμένου να επιβιώσει.

Ίσως λοιπόν, το τέλος αυτής της χρονιάς να μη ζητά άλλον ένα στόχο, άλλη μια αναγνώριση μοτίβου ή άλλη μια αναζήτηση φταίχτη.

Ίσως ζητά απλώς να σταθούμε με ειλικρίνεια, μπροστά από έναν καθρέφτη και να αναρωτηθούμε:

▪️Τι είναι αυτό που λαχταρώ τόσο έντονα ως ενήλικας; Τι είναι αυτό που ψάχνω συνεχώς στις σχέσεις μου;

▪️Πότε άραγε το χρειάστηκα για πρώτη φορά;

▪️Πώς μπορώ να μου το προσφέρω;

Κάποιες απαντήσεις δεν έρχονται με λόγια.
Έρχονται όταν τους δώσουμε χώρο.

Η επιστροφή στον εαυτό είναι ταξίδι.
Αργό, μαλακό, απαλό.

Δε θέλει ιδιαίτερη προσπάθεια, ούτε πίεση. Θέλει απλώς χρόνο, υπομονή και συνειδητότητα.

Καλή μας Πρωτοχρονιά λοιπόν, με περισσότερο χώρο ❤️

🌙Φένια

Σε κάθε χειμερινό ηλιοστάσιο πιάνω τον εαυτό μου να έχει ανάγκη από περισσότερο ύπνο, ξεκούραση, αλλά και δημιουργία. Η ...
23/12/2025

Σε κάθε χειμερινό ηλιοστάσιο πιάνω τον εαυτό μου να έχει ανάγκη από περισσότερο ύπνο, ξεκούραση, αλλά και δημιουργία.

Η περίοδος του χειμώνα βρίσκει τους πλανήτες να περνούν από τον 4ο και τον 5ο οίκο μου, πράγμα που με κάνει πάντα να στρέφομαι προς το σπίτι, είτε εσωτερικό, είτε προγονικό, αλλά και προς το εσωτερικό μου παιδί, δηλαδή το παιχνίδι, το να φτιάχνω πράγματα με τα χέρια μου, να δημιουργώ.

Οι διελεύσεις των πλανητών δε δείχνουν μόνο τι θα συμβεί τον επόμενο μήνα ή χρόνο.

Φανερώνουν επίσης πώς συνδεόμαστε με τις διαφορετικές εποχές. Και δεν υπάρχει σπουδαιότερο δώρο από το μάθω για τους εσωτερικούς μου κύκλους.

Για κάποιους, ο χειμώνας ίσως είναι εξωστρέφεια (7ος-12ος οίκος), για άλλους εσωστρέφεια (1ος-7ος οίκος). Κάποιους τους φέρνει σε επαφή με τη θηλυκή τους ενέργεια και άλλους τους φέρνει σε επαφή με την έλλειψή της.

Ο χειμώνας είναι η μήτρα.

Γι' αυτό και η σχέση μου μαζί του - και γενικότερα με το σκοτάδι- αποκαλύπτει τη σχέση μου με τη θηλυκή μου πλευρά. Κάποιους τους αγχώνει, άλλους τους ηρεμεί, άλλους τους είναι απόλυτα οικεία και γνώριμη.

Εσύ πώς βιώνεις αυτές τις ημέρες;

Θα σ' ενδιέφερε ένα ποστ σχετικά με τους εσωτερικούς κύκλους και πώς να τους εντοπίσεις;

🌙Φένια

Μεγαλώσαμε σε μια κοινωνία που προωθεί την αποφυγή. Μας δίδαξαν ότι όσο δεν κοιτάζουμε τον πόνο, όσο δεν τον αγγίζουμε, ...
19/12/2025

Μεγαλώσαμε σε μια κοινωνία που προωθεί την αποφυγή.

Μας δίδαξαν ότι όσο δεν κοιτάζουμε τον πόνο, όσο δεν τον αγγίζουμε, εκείνος - με κάποιο μαγικό τρόπο - θα μικρύνει.

Μα κάθε φορά που κοιτάζουμε προς την άλλη πλευρά, μαθαίνουμε στο νευρικό μας σύστημα ότι ο πόνος είναι κάτι που δεν αντέχεται.

Και όσο δεν τον αντιμετωπίζουμε, τόσο ριζώνει ολοένα και βαθύτερα στο υποσυνείδητό μας.
Γίνεται σκιά και μας ακολουθεί σε ολόκληρη τη ζωή μας, ζητώντας απεγνωσμένα αναγνώριση.

Και κάπως έτσι, γεννιέται η βαθιά πεποίθηση πως "δεν τον αντέχω".

Όταν λοιπόν ο πόνος δε βιώνεται ως μια ανθρώπινη εμπειρία που έρχεται και φεύγει, το σύστημά μου τον βλέπει ως απειλή.

Και σιγά-σιγά δε φοβάμαι απλώς τον πόνο.
Φοβάμαι εμένα μέσα στον πόνο.

Η σχέση με τον εαυτό μου και με τους γύρω μου άλλαξε, όταν έμαθα να μένω παρούσα στον πόνο μου.
Όχι επειδή ήμουν γενναία ή δυνατή, αλλά επειδή ήξερα βαθιά μέσα μου ότι ο πόνος είναι ένα κομμάτι μου που λαχταρά να το ακούσω, να το δω, να του δώσω χώρο να υπάρξει.

Και τότε, ο πόνος έπαψε να είναι εχθρός κι έγινε πέρασμα, μύηση.

Δεν ήταν νίκη. Ήταν μνήμη.

Θυμήθηκα πως υπάρχει χώρος μέσα μου και για εκείνον. Θυμήθηκα πως όσο περισσότερο χώρο δίνω στο σκοτάδι μου, τόσο περισσότερο χώρο δίνω και στο φως μου.

Ένας άνθρωπος που φοβάται το σκοτάδι, στην πραγματικότητα ζει μέσα σε αυτό. Αυτό που φοβάται τόσο πολύ, υποσυνείδητα το έχει ήδη επιλέξει, χωρίς όμως να το γνωρίζει.

Θεραπεία δε σημαίνει να βουτήξω μέσα στον πόνο και να ζήσω για πάντα εκεί, αλλά απλώς να σταθώ μέσα σε αυτόν και να συνεχίσω να αναπνέω.

Δεν υπάρχει ζωή δίχως πόνο, ούτε παιδική ηλικία δίχως πόνο.

Αυτό που υπάρχει όμως, είναι η παρουσία.
Η εμπειρία δηλαδή του να βιώσω πόνο, αλλά να παραμείνω στο σώμα μου, στο κέντρο μου, να μη "χαθώ" μέσα σε αυτόν.

Κι αυτή η εμπειρία, αυτό το βίωμα, είναι που αντικαθιστά την πεποίθηση "δεν τον αντέχω" με μια πιο αληθινή: "πονάω, αλλά είμαι εδώ, ολόκληρη/ος".

Δεν κάνω θεραπεία για να ξεφύγω από τον πόνο, αλλά για να πάψω να εγκαταλείπω τον εαυτό μου κάθε φορά που πονάει.

Και ίσως δεν υπάρχει πιο σπουδαίο δώρο από αυτό.

🌙Φένια

Address

Athens

Opening Hours

Monday 00:00 - 20:00
Tuesday 00:00 - 20:00
Wednesday 00:00 - 20:00
Thursday 00:00 - 20:00
Friday 00:00 - 20:00

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Planets in Therapy posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Featured

Share

Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn
Share on Pinterest Share on Reddit Share via Email
Share on WhatsApp Share on Instagram Share on Telegram

Category