23/12/2025
Οι νέοι γονείς διαβάζουν πολύ, ενημερώνονται εκτενώς, αξιοποιώντας όλες τις διαθέσιμες πηγές, έχουν την ανάγκη να κάνουν το καλύτερο δυνατό και να μην αναπαράξουν τα «λάθη» που έκαναν οι δικοί τους γονείς στην ανατροφή τους.
Οι νέοι γονείς είναι εξαιρετικά ενημερωμένοι αλλά εξίσου πελαγωμένοι μέσα σε προτάσεις πρωτοποριακών μεθόδων,υπερπληροφόρηση, νέα μοντέλα γονεϊκότητας που υπόσχονται αποτελεσματικότητα.
Και κάπως έτσι φτάνουμε σε αυτό που μου είπε μια μαμά για το 6 μηνών βρεφάκι της:
«Δεν μπορώ να τον ακούω να κλαίει όλο το βράδυ στην κούνια του τόσο γοερά. Σπαράζει η ψυχή μου. Νιώθω ότι τον εγκαταλείπω αβοήθητο.»
Ο γιατρός της, της είχε προτείνει τη μέθοδο «Cry it out» ή «Άστο να κλάψει» προκειμένου το παιδί να αυτονομηθεί και η ίδια να βοηθηθεί στον αποθηλασμό.
Την άκουσα με γνήσιο ενδιαφέρον και βαθιά συμπόνια όση ώρα μου περιέγραφε από την μία, τον κόσμο της να διαλύεται από το κλάμα του μωρού της και από την άλλη, να την κατακλύζουν όλες οι φορεμένες, επικριτικές φωνές πως το κακομαθαίνει και δεν το εκπαιδεύει να είναι αυτόνομο.
Της απάντησα ξεκάθαρα και με ευθύνη, πως η εμπιστοσύνη, η ασφάλεια και η αυτονομία ρυθμίζονται μέσα στην σχέση, στον σταθερό δεσμό, στην παρουσία και στην ανταπόκριση στις ανάγκες του βρέφους.
Η απουσία, η στέρηση, η μη σταθερή και προβλέψιμη ανταπόκριση στις φυσικές και συναισθηματικές ανάγκες του βρέφους προκαλούν απορρύθμιση, χάος και ματαίωση που οδηγεί το βρέφος σε απόσυρση και αποσύνδεση προκειμένου να προστατευθεί από την απειλή της απουσίας των φροντιστών του.
Τα βρέφη δεν χειρίζονται, δεν εκμεταλλεύονται και δεν προσποιούνται με το κλάμα τους. Επικοινωνούν μέσω αυτού γιατί μόνο αυτό έχουν για να δώσουν σήμα για τις ανάγκες τους.
elenakoutsopoulou