Νίκος Τσιλιβαράκος,Κοινωνικός Λειτουργός - Εκπ. Ψυχοθεραπευτής

31/12/2025

🎭 Μονόλογος για τη νέα χρονιά
(χωρίς χειροκρότημα)
Στέκομαι στη σκηνή.
Δεν ξέρω αν παίζω
ή αν απλώς επιβιώνω.
Μου είπαν πως είναι νέα χρονιά.
Άρα πρέπει να αλλάξω ρόλο.

Ιανουάριος
Μπαίνω δυνατός.
Σφιγμένοι ώμοι. Ίσια πλάτη.
Αν χαλαρώσω, φοβάμαι πως θα καταρρεύσω.

Φεβρουάριος
Χαμογελάω.
Το έμαθα καλά αυτό.
Το σώμα μου όμως δεν συμμετέχει.

Μάρτιος
Τρέχω.
Αν σταματήσω,
θα με προλάβουν όλα όσα αποφεύγω.

Απρίλιος
Λέω «είμαι καλά».
Το στομάχι μου διαφωνεί.

Μάιος
Μικραίνω.
Παίρνω λιγότερο χώρο
απ’ όσο χρειάζομαι.
Απ’ όσο είμαι.

Ιούνιος
Λέω «δεν χρειάζομαι κανέναν».
Το έμαθα όταν το να χρειάζομαι πονούσε.

Ιούλιος
Γελάω δυνατά.
Για να μην ακουστεί
ο κόμπος στο στήθος.

Αύγουστος
Αντέχω.
Πάντα αντέχω.
Μέχρι το σώμα
να αποφασίσει πως δεν αντέχει άλλο.

Σεπτέμβριος
Ελέγχω.
Σκέψεις. Συναισθήματα. Αναπνοή.
Γιατί αν χαθεί ο έλεγχος,
φοβάμαι τι θα βγει.

Οκτώβριος
Σκέφτομαι.
Αναλύω.
Για να μη νιώσω.

Νοέμβριος
Φταίω.
Πάντα κάπως φταίω.
Έτσι εξηγούσαν το τραύμα
πριν το πουν τραύμα.

Δεκέμβριος
Λέω «πάμε παρακάτω».
Αλλά το σώμα μου μένει εδώ.
Σε μια σκηνή που δεν έκλεισε ποτέ.

Σιωπή.

Ίσως η θεραπεία
να μην είναι να αλλάξω ρόλο.
Ίσως είναι να σταθώ,
να τον δω
και να πω:
«Αυτός με έσωσε κάποτε.
Αλλά δεν θέλω να παίζω μόνο αυτόν πια.»

Καλή χρονιά!
Όχι, με καλύτερη ερμηνεία.
Με περισσότερη αλήθεια στη σκηνή.

28/12/2025

"Άρα... τελείωσε;" τον ρώτησα τελικά.
Σήκωσε τους ώμους. "Ναι. Είπα την ιστορία. Δεν ξέρω τι άλλο μένει να κάνουμε".
Σωπασα για λίγο. Και του είπα:
"Θα σου πω μια ιστορία. Μια που δεν έχει ειπωθεί ακόμη..."

Η Ιστορία του Σοφού που έψαχνε το Τέλος.
Ήταν κάποτε ένας Σοφός που περπατούσε ασταμάτητα μέσα στον κόσμο, αναζητώντας το Τέλος των πραγμάτων. Δεν ήθελε άλλες αρχές. Είχε κουραστεί. Ήθελε να βρει εκείνον τον τόπο όπου όλα τελειώνουν, σβήνουν, παγώνουν, ξεκουράζονται.
Πέρασε από πόλεις, βουνά, νεκροταφεία, πολεμικά μέτωπα, εγκαταλελειμμένα σπίτια, ψυχιατρεία, αίθουσες αναμονής. Παντού έβλεπε αποχαιρετισμους, αλλά κανένα τέλος δεν ήταν οριστικό.
Σ' ένα δάσος γέρος πια, βρήκε μια γυναίκα να κάθεται δίπλα σε μια φωτιά. Ήταν ήρεμη και τον κοίταξε σαν να τον περίμενε.
"Ήρθα να βρω το Τέλος ", της είπε.
Εκείνη του έδειξε ένα κούτσουρο που καιγόταν.
"Βλέπεις αυτή τη φλόγα; Όταν τελειώσει, δεν θα υπάρχει πια. Θα έχει μείνει στάχτη. Αυτό ζητάς;"
"Ναι", είπε ο Σοφός. "Αλλά θέλω να είμαι σίγουρος πως τίποτα δεν θα μείνει. Ούτε φλόγα, ούτε στάχτη, ούτε ανάμνηση".
Η γυναίκα χαμογελασε.
"Τότε ίσως ψάχνεις κάτι που δεν υπάρχει. Γιατί κάθε τέλος αφήνει πίσω του έναν χώρο. Και σε αυτόν τον χώρο... κάτι ξεκινά. Έστω και η σιωπή. Ή η ερώτηση: Και τώρα;"
Ο Σοφός την κοίταξε απορημένος.
"Είσαι λοιπόν εσύ η Αρχή;" τη ρώτησε.
"Όχι", απάντησε εκείνη. "Είμαι το Τέλος. Αλλά όχι αυτό που νόμιζες".

Γύρισα και κοίταξα τον Γ. Δεν περίμενα να σχολιάσει. Δεν χρειαζόταν.
Μετά από λίγη ώρα, εκείνος σηκώθηκε από την καρέκλα, έκανε δυο βήματα μέσα στον χώρο και είπε:
"Ίσως δεν έχει τελειώσει. Ίσως απλώς δεν ξέρω πως να συνεχίσω".
Χαμογέλασα. Δεν απάντησα.
Στην επόμενη συνεδρία, έφερε μαζί του ένα παλιό γράμμα που δεν είχε ποτέ τολμήσει να ανοίξει. Το αφήσαμε στο τραπέζι, σαν ένα καινούργιο σκηνικό. Μια νέα αρχή, που γεννήθηκε ακριβώς από το σημείο όπου όλα "τελείωναν ".

Ρόλοι που θεραπεύουν, 12 μήνες Δραματοθεραπειας

24/12/2025

Τα Χριστούγεννα ας είναι μια στιγμή επιστροφής στον εαυτό και η νέα χρονιά ένα άνοιγμα σε ό,τι αληθινό, ζωντανό και θεραπευτικό.
Εύχομαι το ρόδι της ζωής σας να ανοίγει με νόημα, αποκαλύπτοντας δύναμη που χωρά και την ευαλωτότητα, σύνδεση και πληρότητα.
Καλή χρονιά με φροντίδα για το Ον.

Το ΡόδιΟν- Συμβουλευτική, Ψυχοθεραπεία, Δραματοθεραπεία

23/12/2025

*(Σημειώσεις για όσα δεν χωρούν στο γιορτινό φως)

Υπάρχουν στιγμές μέσα στον χρόνο που δεν είναι απλώς ημερολογιακές. Είναι φορτισμένες. Κουβαλούν προσδοκίες, μνήμες, εικόνες για το πώς «θα έπρεπε» να είμαστε. Τα Χριστούγεννα είναι μια τέτοια στιγμή. Δεν έρχονται ουδέτερα. Έρχονται με ένα συναίσθημα προκαθορισμένο, σχεδόν προαποφασισμένο, σαν να υπάρχει ένα σιωπηρό συμβόλαιο που λέει ότι αυτή την περίοδο η χαρά είναι όχι μόνο επιθυμητή, αλλά αναγκαία.

Στο θεραπευτικό πλαίσιο, όταν ένα συναίσθημα μετατρέπεται σε υποχρέωση, παύει να είναι συναίσθημα. Γίνεται ρόλος.

Και πολλοί άνθρωποι μπαίνουν στις γιορτές φορώντας ρόλους.

Ρόλους ευθυμίας, κοινωνικότητας, αντοχής. Ρόλους που συχνά δεν έχουν καμία σχέση με την εσωτερική τους κατάσταση. Όχι επειδή δεν θέλουν να είναι αληθινοί, αλλά επειδή το περιβάλλον δεν μοιάζει ασφαλές για κάτι άλλο. Το μήνυμα είναι σαφές, ακόμη κι αν δεν λέγεται ρητά: «Τώρα δεν είναι η στιγμή για δύσκολα συναισθήματα».

Όμως τα δύσκολα συναισθήματα δεν ακολουθούν εποχές. Δεν αναστέλλονται επειδή ανάβουν τα φώτα.

Η χαρά, όπως τη συναντάμε στην ψυχική εργασία, δεν είναι κάτι που ενεργοποιείται με προσπάθεια. Δεν προκύπτει από πίεση ούτε από σύγκριση. Είναι αποτέλεσμα εσωτερικής ασφάλειας. Και η ασφάλεια χρειάζεται χώρο, αποδοχή και χρόνο. Όταν αυτά απουσιάζουν, το μόνο που μπορεί να υπάρξει είναι μίμηση χαράς. Κι αυτή η μίμηση κουράζει.

Πολλοί άνθρωποι περιγράφουν αυτή την περίοδο μια αίσθηση αποσύνδεσης. Βρίσκονται σε τραπέζια, σε συναντήσεις, σε χώρους γεμάτους φωνές, αλλά εσωτερικά νιώθουν αποσυρμένοι. Δεν είναι ότι δεν αγαπούν τους ανθρώπους γύρω τους. Είναι ότι δεν αναγνωρίζουν τον εαυτό τους μέσα στη συνθήκη. Σαν να συμμετέχουν σε κάτι που συμβαίνει έξω, ενώ κάτι άλλο —πιο αληθινό— συμβαίνει μέσα.

[...]

_______________________________________________
🖋️Ο ψυχαναγκασμός της χαράς τα Χριστούγεννα, Νίκος Τσιλιβαράκος

*Κοινωνικός Λειτουργός, Ειδικευόμενος Δραματοθεραπευτής – Ψυχοθεραπευτής, Σύμβουλος Επικοινωνίας και Επαγγελματικού Προσανατολισμού, Συγγραφέας.

♦️Ολόκληρο το άρθρο στο link in bio στο .artmagazine

20/12/2025

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα, στα μικρά «κλεισίματα» της ομάδας, ανοίγει ένας χώρος παύσης.
Ένας χώρος όπου τα μέλη πλάθουν σύμβολα – μικρά γούρια για τη νέα χρονιά.
Εκεί αποτυπώνονται επιθυμίες, ανάγκες, όνειρα και στόχοι, ριζωμένα στο εδώ και τώρα.
10η συνάντηση της Ομάδας Δραματοθεραπείας για τη διαχείριση του άγχους.
Στο μέσον της διαδρομής.
Εκεί όπου κάτι ακόμη γεννιέται.
#ΤοΡόδιΟν #ομάδαδραματοθεραπείας #κλινικηκοινωνικηεργασια #κοινωνικηεργασία #δραματοθεραπεια

15/12/2025

✨ Μια εμπειρία σύνδεσης με το σώμα, το συναίσθημα και την προσωπική ιστορία

Ζούμε σε μια εποχή όπου μιλάμε συχνά — και πολύ σωστά — για τη γυναικεία ενδυνάμωση.
Όμως, την ίδια στιγμή, οι άντρες συχνά μένουν χωρίς χώρο για να αγγίξουν τα δικά τους συναισθήματα, τις ανάγκες και τις ευαλωτότητές τους.
Κι όμως… είναι εξίσου σημαντικό. Είναι βαθιά ανθρώπινο.

Το βιωματικό εργαστήριο «Ευάλωτος & Δυνατός» δημιουργήθηκε ακριβώς γι’ αυτό:
Για να προσφέρει ένα ασφαλές περιβάλλον όπου κάθε άντρας μπορεί να αναπνεύσει λίγο πιο ελεύθερα, να ακούσει τον εαυτό του και να συνδεθεί με κομμάτια που συχνά μένουν σιωπηλά.

Τι θα βιώσουμε;
Σύνδεση με το σώμα και τα μηνύματά του
Επαφή με προσωπικές ιστορίες που μας έχουν διαμορφώσει
Μοίρασμα σε χώρο αποδοχής, χωρίς κριτική
Διερεύνηση της δύναμης μέσα από την ευαλωτότητα

Με εργαλεία συμβουλευτικής και δραματοθεραπείας, θα ανοίξουμε έναν δρόμο αυθεντικής επαφής με τον εσωτερικό μας κόσμο.

Συντονιστής:
Νίκος Τσιλιβαράκος
Κλινικός Κοινωνικός Λειτουργός – Ειδ. Ψυχοθεραπευτής - Δραματοθεραπευτής

📅 Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026
🕒 11:00 – 14:00
📍 Έβρου 102–104, Αμπελόκηποι (πλησίον Μετρό Αμπελοκήπων)
Κόστος: 30€
📞 Δηλώσεις συμμετοχής: 693 2819087

Αν νιώθεις πως ήρθε η ώρα να ακούσεις λίγο πιο καθαρά τον εαυτό σου, να τον φροντίσεις και να του δώσεις χώρο, τότε αυτό το εργαστήριο είναι μια αρχή. ✨

Το Κέντρο Συμβουλευτικής «Το ΡόδιΟν» δημιουργήθηκε τον Απρίλιο του 2022 με επίκεντρο τον Άνθρωπο.

11/12/2025

Λίγο πριν από την ένατη συνάντηση της Ομάδας Δραματοθεραπειας για τη διαχείριση του άγχους στην Κοινωνική Υπηρεσία Δήμου Γαλατσίου Δήμος Γαλατσίου .

07/12/2025

🌿 Κάποιες πληροφορίες δεν τις μαθαίνουμε — τις κουβαλάμε.
Μένουν στο σώμα, αφήνουν θόρυβο, αναστατώνουν την ψυχή.
Και αυτή η αναστάτωση δεν είναι αδυναμία· είναι ένστικτο προστασίας.

Έχουμε δικαίωμα να βάζουμε όρια.
Να λέμε «αυτό με πληγώνει».
Να φροντίζουμε τον εσωτερικό μας χώρο.

👉 Διάβασε το άρθρο μου στο Ologramma εδώ:

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στ...

04/12/2025

🌧️🕊️ Όταν η κακοκαιρία σταματά τη συνεδρία…

Κάποιες μέρες, ο δρόμος προς τη θεραπεία γεμίζει νερά.
Ο άνεμος δυναμώνει, τα σύννεφα βαραίνουν·
κι ένα “ας το αφήσουμε για σήμερα”
έρχεται σαν μια ήρεμη, προστατευτική παύση.

Αυτή η παύση δεν είναι διακοπή.
Είναι φροντίδα.
Είναι το χέρι που απλώνεται και λέει:
«Η ασφάλειά σου είναι πιο σημαντική από οτιδήποτε άλλο.»

Η θεραπεία συνεχίζεται,
αθόρυβα, μέσα στην πράξη του να προστατεύεις τον εαυτό σου.
Μερικές φορές, η πιο θεραπευτική στιγμή
είναι εκείνη όπου επιλέγεις να μείνεις στο ζεστό σου καταφύγιο
και να ακούσεις τη βροχή.

03/12/2025

Σήμερα είναι μια υπενθύμιση πως η ανθρώπινη εμπειρία δεν χωράει σε καλούπια. Κάθε σώμα, κάθε νους, κάθε τρόπος ύπαρξης κουβαλά τη δική του ιστορία, τη δική του δύναμη, τις δικές του ανάγκες. Και όλοι – χωρίς εξαίρεση – δικαιούμαστε χώρο, πρόσβαση, σεβασμό και ουσιαστική σύνδεση.

Ως επαγγελματίες ψυχικής υγείας συχνά συναντάμε ανθρώπους που, πέρα από τις δυσκολίες της καθημερινότητας, παλεύουν και με τα αόρατα εμπόδια που υψώνει η κοινωνία: προκαταλήψεις, έλλειψη προσβασιμότητας, σιωπές που πληγώνουν.
Μα κάθε συνάντηση, κάθε αφήγηση, υπενθυμίζει πόση ανθεκτικότητα και δημιουργικότητα μπορεί να γεννηθεί όταν κάποιος νιώσει ότι τον βλέπουν πραγματικά.

Η σημερινή ημέρα δεν είναι μόνο για να μιλήσουμε για δικαιώματα∙ είναι για να ξανασκεφτούμε πώς στεκόμαστε απέναντι στον Άλλο.
Αν μπορούμε να ακούμε πιο ανοιχτά.
Να συμπεριλαμβάνουμε πιο συνειδητά.
Να αναγνωρίζουμε τη μοναδικότητα χωρίς να τη ρομαντικοποιούμε.
Να χτίζουμε μια κοινωνία όπου η διαφορετικότητα δεν είναι εμπόδιο, αλλά ένας ακόμη τρόπος να είμαστε ανθρώπινοι.

Ας διεκδικήσουμε λοιπόν μια καθημερινότητα όπου κάθε άτομο μπορεί να κινείται, να εκφράζεται και να ζει με αξιοπρέπεια.
Και ας αφήσουμε χώρο στις ιστορίες που ακόμη δεν έχουμε ακούσει.

26/11/2025

Με μεγάλη ευγνωμοσύνη θέλω να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία της παρουσίασης του βιβλίου μου «Ρόλοι που Θεραπεύουν – 12 μήνες Δραματοθεραπεία» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Anima , που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2025.

Η βραδιά αυτή υπήρξε για μένα μια στιγμή έντονης ανθρώπινης σύνδεσης. Έβλεπα συγγενείς, φίλους, συμμαθητές από τα χρόνια της εφηβείας μου, συμφοιτητές, συναδέλφους και συνεργάτες, μέλη Ομάδων Αυτογνωσίας που έχω συντονίσει, μέλη της δικής μου θεραπευτικής Ομάδας. Καθώς σας έβλεπα να ακούτε, να συμμετέχετε και να μοιράζεστε τις σκέψεις και τις εμπειρίες σας, ένιωσα βαθιά την αίσθηση ότι όσα προσπάθησα να μεταφέρω στο βιβλίο βρίσκουν αντίκρισμα στις ζωές όλων μας. Ήταν μια υπενθύμιση για μένα ότι οι ρόλοι που παίζουμε καθημερινά μπορούν να μας περιορίζουν, αλλά και να μας βοηθούν να ανακαλύψουμε ξανά τον αληθινό μας εαυτό.

Θέλω να ευχαριστήσω θερμά όλους εσάς που ήρθατε, για την προσοχή, την ανοιχτότητα και την εμπιστοσύνη σας. Η παρουσία σας έκανε αυτή τη βραδιά όχι μόνο ουσιαστική, αλλά και βαθιά προσωπική για μένα.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ επίσης τους ομιλητές:

κο Γεώργιο Τζεφεράκο Ψυχίατρο MD PhD, Διδάκτωρ Ψυχιατροδικαστικής του Ε.Κ.Π.Α. , για την επιστημονική του προσέγγιση στη σχέση ψυχοθεραπείας και καθημερινών ρόλων.

κα Μικαέλα Θεοφίλου Δημοσιογράφο και Ραδιοφωνική Παραωγό και κα Τζίνα Πανδρούλα Δημοσιογράφο, για την ανάδειξη των βασικών μηνυμάτων του βιβλίου και τη σημασία της ψυχοθεραπείας.

κα Τζωρτζίνα Κώνστα Ηθοποιό, Δασκάλα Θεάτου και Αφηγήτρια Παραμυθιών για τις βιωματικές αναγνώσεις που έκαναν τη Δραματοθεραπεία να ζωντανέψει μπροστά μας.

Οι εξαιρετικές φωτογραφίες είναι της αγαπημένης Ελισάβετ Αποστόλου που ήταν για άλλη μια φορά δίπλα μου σε αυτό το σημαντικό βήμα! Ελισάβετ σ΄ ευχαριστώ!

Η βραδιά ολοκληρώθηκε με συζήτηση και ανταλλαγή εμπειριών, υπενθυμίζοντάς μας ότι οι ρόλοι που παίζουμε δεν είναι μόνο μάσκες· μπορούν να μας προστατεύσουν, αλλά και να μας οδηγήσουν ξανά στον εαυτό μας.

Σας ευχαριστώ που γίνατε μέρος αυτού του ταξιδιού, που μου έδωσε τη δυνατότητα να δω το έργο μου μέσα από τα μάτια σας και να νιώσω την ουσιαστική αξία του διαλόγου και της σύνδεσης.

Με εκτίμηση και ευγνωμοσύνη,
Νίκος Τσιλιβαράκος

#Δραματοθεραπεία #ΡόλοιΠουΘεραπεύουν #Αυτογνωσία #Βιβλίο #ΠαρουσίασηΒιβλίου

25/11/2025

💜 Η σιωπή που μεταμορφώνεται σε φωνή 💜

Σήμερα, στην Παγκόσμια Ημέρα κατά της Βίας των Γυναικών, σας προσκαλώ να διαβάσετε ένα βαθιά βιωματικό κείμενο στο που μιλάει για τον πόνο, την επανόρθωση και τη δύναμη της θεραπείας.

Μέσα από τις ιστορίες γυναικών που βιώνουν βία, αναδεικνύεται η σημασία της ενσυναίσθησης, της παρουσίας και της συνύπαρξης χωρίς φόβο ή εξουσία. Κάθε φωνή που ακούγεται, κάθε βλέμμα που σηκώνεται, είναι μια μικρή νίκη ενάντια στη σιωπή και τον φόβο.

📖 Διαβάστε το άρθρο εδώ

https://ologramma.art/i-siopi-poy-metamorfonetai-se-foni-nikos-tsilivarakos/

Ας γίνουμε όλοι μέρος της αλλαγής. Η θεραπεία της βίας δεν αφορά μόνο τις γυναίκες — αφορά την ανθρωπιά μας.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στ...