30/03/2026
Στη σύγχρονη γνωστική νευροεπιστήμη, η μνήμη δεν θεωρείται στατική αποθήκευση, αλλά δυναμική διαδικασία ανακατασκευής.
Κατά την ανάκληση, οι μνήμες γίνονται προσωρινά ασταθείς και υπόκεινται σε τροποποίηση πριν «επανα-αποθηκευτούν» (memory reconsolidation).
Αυτό σημαίνει ότι κάθε ανάμνηση μπορεί να επηρεάζεται από νέα συναισθηματικά και γνωστικά στοιχεία.
👉 Με τον τρόπο αυτό εξηγούνται και τα λεγόμενα false memories, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αποτελούν απλώς «λάθη», αλλά έκφραση αυτής της ανακατασκευαστικής φύσης της μνήμης.
❗Σε καμία περίπτωση όσα αναγράφονται δεν υποκαθιστούν την προσωπική θεραπεία και δεν δύνανται να έχουν καθολική ισχύ, παρά μόνον να λειτουργήσουν ως τροφή για σκέψη
References:
🔸️Loftus, E. F. (2005). Planting misinformation in the human mind: A 30-year investigation of the malleability of memory. Learning & Memory, 12(4), 361–366.
🔸️Nader, K., & Hardt, O. (2009). A single standard for memory: The case for reconsolidation. Nature Reviews Neuroscience, 10(3), 224–234.
🔸️Schacter, D. L. (2012). Constructive memory: Past and future. Dialogues in Clinical Neuroscience, 14(1), 7–18.
🔸️Loftus (2005) – False memories
Nader & Hardt (2009) – Memory reconsolidation
Schacter (2012) – Constructive memory
Δανάη Θεοφιλοπούλου
Ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια