30/12/2025
Zero budget παραστάσεις//σκηνή απ’ το «Περιμένοντας τον Γκοντό»
Στο «Περιμένοντας τον Γκοντό» οι πρωταγωνιστές περιμένουν…να έρθει ο Γκοντό. Όλη τους η διάθεση βασίζεται στην παρουσία/απουσία του.
Κι όσο περιμένουν, οι μέρες περνάνε.
Μιλάνε, βαριούνται, τσακώνονται, γελάνε, μένουν, περιμένουν. Ο Γκοντό -spoiler alert- δεν έρχεται ποτέ, αλλά η ζωή τους (συν)τρέχει.
Παραδέξου το, αυτό το “New year’s resolution” συχνά μάς «γαργαλάει» να θέσουμε νέους στόχους (από δω και πέρα θααα…) Όλα μας περιμένουμε από έναν (ή και παραπάνω) Γκοντό!
Κι είναι ωραία τα όνειρα και οι σκέψεις για το μέλλον. Δε λέω. Αρκεί να:
• μη χρειάζεται σώνει και ντε σχέδιο/κάτι/κάποιο άτομο να περιμένεις για να ζήσεις τη μέρα.
• να μη μετατίθεται διαρκώς η ζωή για λίγο πιο μετά.
Καλή χρονιά με παρόντα κι ευπροσάρμοστα σώματα!
Καλή χρονιά, με λιγότερες λίστες.
Χωρίς τόσο «μεγάλες αποφάσεις» από 1η Γενάρη και μετά.
Χωρίς να πρέπει να γίνει κάτι σούπερ ουάου ή καινούργιο για να αξίζει το νέο έτος.
Καλή χρονιά με παρόν.
Γι’ αρχή, μ’ αυτό που ήδη συμβαίνει.
Κι έπειτα, κάθε όνειρο ευπρόσδεκτο -όσο δεν πνίγει η αναμονή του.
Έρθει δεν έρθει ο κάθε Γκοντό, άλλωστε, η ζωή συμβαίνει ακόμα κι όταν απλώς περιμένουμε.
🌱