27/12/2025
Υπάρχουν μέρες, όπως τώρα ανάμεσα σε Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά, που ανυπομονώ να δω τους δικούς μου και η απόσταση από το σπίτι που μεγάλωσα μοιάζει λίγο πιο μεγάλη. Που η Αθήνα, όσο δική μου κι αν έχει γίνει, δεν μπορεί να γεμίσει αυτό το κενό της νοσταλγίας.
Τότε ανοίγω τα τετράδια με τις συνταγές της μαμάς και των γιαγιάδων μου και φέρνω κομμάτια του σπιτιού μου εδώ.
Αυτή τη γυναικεία διάδοση της γνώσης, της τέχνης, της εμπειρίας, του πολιτισμού… την βρίσκω σπουδαία! Κάθε συνταγή είναι άυλη κληρονομιά, που περνά από τη μια γενιά στην άλλη μέσω των γυναικών της κάθε οικογένειας. Είναι η σοφία και η φροντίδα τους. Είναι η δική τους ιστορία, που δεν χάθηκε ποτέ, γιατί εμείς τη φυλάξαμε.
Φέτος έφτιαξα θρακιώτικα ψητά κυδώνια της μαμάς αλλά και τη λατρεμένη γαλατόπιτα της γιαγιάς μου της Κούλας. Την έφτιαχνε συχνά πυκνά και τη λέγαμε «η μπουγάτσα της γιαγιάς». Σερβιρισμένη με πολλή άχνη και κανέλα. Και ξέρετε κάτι; Στη μυρωδιά που γέμισε την κουζίνα μου, τη νιώσα κοντά μου.
Η συνταγή για όποιον θέλει να τη δοκιμάσει βρίσκεται στο site μου (γράψε στην αναζήτηση «γαλατόπιτα της γιαγιάς»). Είναι εύκολη, comfort, πετυχαίνει πάντα – και κουβαλάει όλη την αγάπη που χωράει ένα ταψί.
Όμορφες και comfort γιορτές εύχομαι σε όλους! 🤍