20/04/2026
Τις προάλλες, έπρεπε να πάρω μια απόφαση, δεν ήταν μεγάλη. Κι όμως, ένιωσα αυτό το γνώριμο «κόμπιασμα». Το μικρό εκείνο κενό ανάμεσα στο «ξέρω τι θέλω» και στο «ναι, το κάνω». Tότε συνειδητοποίησα ότι το πρόβλημα ήταν στην εσωτερική μου σταθερότητα τη στιγμή που έπρεπε να αποφασίσω.
Στη δουλειά μιλάμε συχνά για στρατηγική, για στόχους, για αποφασιστικότητα. Πολύ λιγότερο μιλάμε για το πώς οι προσωπικές μας διεργασίες επηρεάζουν τον τρόπο που ηγούμαστε, συνεργαζόμαστε ή παίρνουμε θέση. Η θεωρία του Bowen το περιγράφει ως «προσωπική διαφοροποίηση»: την ικανότητα να ξεχωρίζουμε τι νιώθουμε και τι θέλουμε από αυτό που περιμένουν οι άλλοι από εμάς. Και όταν αυτή η ισορροπία κλονίζεται, ακόμη και μια απλή επιλογή μπορεί να μοιάζει δυσανάλογα μεγάλη.
Έγραψα ένα μικρό κείμενο γι’ αυτό, για εκείνη τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στο θέλω και στο πρέπει, που επηρεάζει όχι μόνο την προσωπική μας ζωή, αλλά και τον τρόπο που στεκόμαστε στον επαγγελματικό μας χώρο. Ίσως να μιλήσει και σε εσάς. Καλοδεχούμενες οι σκέψεις σας
To link για το άρθρο στα comments.