02/01/2026
Λυκοπένιο-το αντιοξειδωτικό που μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης ουλίτιδας!
Η κατανάλωση λυκοπενίου - ένα αντιοξειδωτικό που βρίσκεται σε ορισμένα κόκκινα και ροζ λαχανικά και φρούτα, όπως οι ντομάτες - μπορεί να συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης σοβαρής ουλίτιδας, σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο Journal of Nutrition, Health, and Aging.
Επιπλέον, η πρόσληψη λυκοπενίου μέσω της διατροφής μπορεί να είναι ιδιαίτερα ευεργετική για ασθενείς με μη ισπανόφωνη μαύρη (NHB) ηλικία 65 ετών.
«Η ανεπαρκής πρόσληψη λυκοπενίου ήταν παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη περιοδοντίτιδας (PD),» έγραψαν οι συγγραφείς, με επικεφαλής την Katherine Kwong του Connecticut College (J Nutr Health Aging, 13 Δεκεμβρίου 2025, Τόμος 30:2, 100759).
Για να διερευνηθεί αυτή η σύνδεση, δεδομένα από τρεις διαδοχικούς κύκλους της Εθνικής Έρευνας Υγείας και Διατροφής των ΗΠΑ (2009-2014) συνδυάστηκαν για ανάλυση. Το τελικό δείγμα περιελάμβανε 1.227 ενήλικες που είχαν πλήρη δεδομένα για το λυκοπένιο στη διατροφή και αρχεία στοματικής υγείας.
Η πρόσληψη λυκοπενίου αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας ένα διήμερο ερωτηματολόγιο ανάκλησης διατροφής, ενώ η κατάσταση της στοματικής υγείας προσδιορίστηκε μέσω κλινικών εξετάσεων. Οι περιπτώσεις ήπιας και μέτριας περιοδοντικής νόσου ομαδοποιήθηκαν ως μη σοβαρές και συγκρίθηκαν με περιπτώσεις σοβαρής περιοδοντικής νόσου, παράλληλα με τα συλλεχθέντα δημογραφικά στοιχεία.
Οι συμμετέχοντες με σοβαρή νόσο του Πάρκινσον ανέφεραν μέση ημερήσια πρόσληψη λυκοπενίου 3.847 ± 360 mcg σε σύγκριση με 5.452 ± 498 mcg στην ομάδα μη σοβαρής νόσου του Πάρκινσον και 5.278 ± 338 mcg μεταξύ εκείνων χωρίς νόσο του Πάρκινσον (p = .006). Οι ηλικιωμένοι με επαρκές λυκοπένιο στην δίαιτα τους είχαν λιγότερες σοβαρές διαγνώσεις νόσου του Πάρκινσον από εκείνους με ανεπαρκή πρόσληψη (2,4% έναντι 6,5%, p = 0,04) και η επαρκής πρόσληψη συσχετίστηκε με χαμηλότερες πιθανότητες σοβαρής νόσου του Πάρκινσον μετά την προσαρμογή (λόγος πιθανοτήτων [OR] = 0,33; διάστημα εμπιστοσύνης 95% [CI]: 0,17 έως 0,65; p = 0,002).
Επιπλέον, οι συμμετέχοντες σε μελέτη NHB αντιπροσώπευαν το 10,5% του δείγματος, αλλά αντιπροσώπευαν το 12,2% των σοβαρών περιπτώσεων Πάρκινσον, σχεδόν τρεις φορές υψηλότερο από τους μη ισπανόφωνους λευκούς συμμετέχοντες (NHW) (p = 0,0004). Μετά την προσαρμογή για τις συνμεταβλητές, οι συμμετέχοντες NHB είχαν υψηλότερες πιθανότητες σοβαρής Πάρκινσον από τους συμμετέχοντες NHW (OR = 2,82; 95% CI: 1,46 έως 5,45; p = 0,003) και η φυλή μετριάστηκε σημαντικά στη σχέση μεταξύ της πρόσληψης λυκοπενίου και της σοβαρού Πάρκινσον (p < 0,0001).
Η μελέτη, ωστόσο, είχε περιορισμούς. Η τακτική, προληπτική επαγγελματική στοματική φροντίδα δεν μπορούσε να αξιολογηθεί επειδή τα δεδομένα δεν ήταν διαθέσιμα, πρόσθεσαν οι συγγραφείς.
«Η διατροφική πρόσληψη λυκοπενίου σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο σοβαρού Πάρκινσον, ιδιαίτερα σε άτομα NHW άνω των 65 ετών».