Eιρήνη Λιάγκα - Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

04/03/2026

Οι ρετρό άνθρωποι

Μια όλο και πιο ολιγάριθμη φυλή ανθρώπων, είναι οι "ρετρό" άνθρωποι: άνδρες και γυναίκες, που κρατούν τον λόγο τους, ικανοί για αφοσίωση, για αλληλεγγύη, που τηρούν τις δεσμεύσεις τους, γιατί τις εννοούν.
Που παίρνουν θέση ξεκάθαρη, δίχως διπλωματίες και τήρηση "ισορροπιών", στο άδικο.
Προσεκτικοί σε πράξεις, λόγια και συναναστροφές.
Μετρημένοι, σε μια κουλτούρα που προάγει την υπερβολή.
Ευαίσθητοι, αλλά όχι ευάλωτοι.

Παλιά φυλή ανθρώπων. Λιγοστεύει όλο και περισσότερο.

Το κυρίαρχο ανθρωποείδωλο είναι πια ξεκάθαρα, ο καιροσκόπος, ο καταφερτζής, αυτός που τα μπορεί όλα και είναι ικανός για όλα. Που "πουλάει" καλά τον εαυτό του, που δεν τον ενοχλεί τίποτα.
" Αδεια πουκάμισα".

( πίνακας ζωγραφικής Σαλώμης Ποταμίτου. )

20/10/2025

Πώς θα θεραπεύσεις ένα τραύμα, εαν πρώτα δεν το παραδεχτείς πως υπάρχει, εαν δεν αναζητήσεις τις κοντινές και απομακρυσμένες επιδράσεις του, εαν αρνείσαι να βιώσεις τον πόνο της παραδοχής;
Κανένα τραύμα δεν θεραπεύεται κρυβοντάς το. Η άρνηση, οδηγεί σε ένα είδος γενικευμένης μόλυνσης του οργανισμού : νοητικά, συναισθηματικά και συμπεριφορικά.
Το τραύμα, ξεκινά να παύει να σε επηρεάζει δυσμενώς όταν το γνωρίζεις: απο που προέρχεται, πως εκφράζεται (που, υπο ποιές συνθήκες, με ποιές εκδηλώσεις);. Θεραπευεται, όταν το άτομο αντιδρά με άλλον τρόπο απο αυτόν που επιβάλλει το τραύμα του.

Η κατανόησή του και η συμπόνοια προς τον εαυτό που με αξιοπρέπεια λύνει τους κόμπους του, είναι τα βήματα προόδου.

Δεν είμαστε τα τραύματά μας. Είμαστε οι γνώστες των τραυμάτων μας, του ψυχικού δυναμικού μας, των δυνατοτήτων μας, των αξιών μας, του πείσματος μας για εξέλιξη.

21/07/2025

Ο καθένας σε βλέπει με την δική του ματιά, την δική του ποιότητα, τον δικό του κόσμο.
Ακόμη και την Μόνα Λίζα, ο κάθε καλλιτέχνης, την είδε όπως ήταν ο ίδιος.
Μην άγχεσαι λοιπόν,να αποδείξεις ποιός ή ποιά είσαι στο περιβάλλον σου. Να είσαι (και να γίνεσαι), ό,τι δικαιώνει την ύπαρξή σου, αυτό που σου αξίζει.

29/06/2025

Το μέτρο της ύπαρξής μας, είναι η Βούληση.

Όχι δηλαδή αυτό που έγινε, που συνέβη, που σκέφτηκα, που επιθύμησα, αλλά αυτό που έκανα.
Αυτό που συστηματικά επέλεγα να πράττω. Αυτό είμαι. Οι πράξεις μου: αυτές δείχνουν και την ποιότητα του χαρακτήρα. Αυτό που έκανα.

Μας καταδικάζουν ή μας εξυψώνουν οι πράξεις μας. Για αυτές είμαστε υπεύθυνοι. Αυτές είναι, που όταν κοιτά ο παρατηρητής αναγνωρίζει ποιότητα, σθένος, ήθος ή την απουσία τους.

Οι πράξεις μας είναι το μόνο, που ελέγχεται απο εμάς και για αυτό είμαστε υπεύθυνοι, ό,τι και να λέμε, όποιες περιστάσεις ή αφορμές να δείχνουμε αποσύροντας την ευθύνη τους.
Αυτές μόνο έχουν υπόσταση.
Με αυτό το μέτρο, μετράμε την ύπαρξή μας και τους άλλους ανθρώπους: όχι λοιπόν ως μέτρο η "τελειότητα", αφού όλοι κάνουμε λάθη. Το ήθος όμως στην παραδοχή του λάθους είναι που αποτελεί ζύγι για την ύπαρξη.

14/06/2025

Το λίγο, που πνίγει.

Σε μιά κυρίαρχη κουλτούρα, που έχει μάθει τα μέλη της, να υπολογίζουν " τι κερδίζουν" σε μια κατάσταση, τα εκπαιδεύει έτσι, στο να μένουν κάπου, εφόσον βρίσκουν κέρδος και κάποιο ( οποιοδήποτε συχνά) όφελος.

Τι παγίδα!

Ετσι, όσοι κατευθύνονται απο αυτή την πεποίθηση -οδηγό, ακόμη κι αν ζούν σε μια δυσώδη, απεχθή, υποτιμητική συνθήκη, αφού
"κερδίζουν" κάτι, παραμένουν.
Αυτό το κάτι, το αντίτιμο δηλαδή της ψυχικής ασέλγειας που υφίστανται, μπορεί να είναι τα χρήματα, η αίσθηση του να μην είναι "μόνοι", η συντήρηση μιας κοινωνικής κατάστασης για τους τύπους κοκ.
Όσο λοιπόν κάποιος "κερδίζει" έστω κάτι, παραμένει, αγνοώντας σκόπιμα τις βαρειές ψυχοσυναισθηματικές απώλειες ή και την απώλεια της ατομικής αξιοπρέπειας και ελευθερίας.

Σε έναν ανταλλακτικό κόσμο, το άτομο ξεγιελιεται απο αυτό που " κερδίζει" , ενώ ταυτόχρονα ληστεύεται.

Τελικά, η αξιολόγηση και αποτίμηση μιας συνθήκης δεν βασίζεται στο τι κερδισε κάποιος, αλλά τι έχασε σε αυτή. Εαν αυτό που κινδυνεύει να χάσει κάποιος είναι η αξιοπρέπεια, η αυταξία του, η ελευθερία της βούλησής του, τότε η συνθήκη που ζεί, είναι όχι μόνο ακατάλληλη αλλά και δηλητηριώδης.

Η τιμή, τιμή δεν έχει.

12/04/2025

Οι σπουδαίες μέρες

Οι σπουδαίες μέρες συχνά είναι οι καθημερινές και όχι μια γιορτή ή μια επέτειος.

Ξυπνάς και δεν γνωρίζεις καμιά φορά οτι αυτή η μέρα είναι σπουδαία μέρα. Η μέρα που ίσως αργότερα στις αφηγήσεις σου να περιγράφεται με το " ξαφνικά".

Εχουν προπόνηση οι σπουδαίες μέρες: ώρες και μέρες προπόνησης για να γίνουν, με εξηγήσεις, με εμψύχωση, με σχεδιασμό, με επιμονή, με δάκρυα, με πόνο.

Οταν συμβαίνουν, δεν είναι σκόρπιες. Είναι η αρχή : τώρα ξέρεις πως γίνονται οι σπουδαίες μέρες και μπορεις να τις φτιάξεις. Γιατί γνωρίζεις πως δεν είναι οι ευχάριστες μέρες, οι μέρες της εκδρομής, αλλά οι μέρες που σήκωσες το ανάστημά σου, που κατάλαβες πως είσαι Ανθρωπος, που θες εσύ πρώτα να φέρεσαι στον εαυτό σου ανθρώπινα, με αξιοπρέπεια.

Είναι η μέρα :
που ο Σ. κατάλαβε πως το να υπομένεις ταπείνωση δεν είναι λεβεντιά,
που η Κ. θα αναμετρηθεί με τον ισχυρό καθηγητή που κάνει mansplaining,
που η Α. προτιμά να είναι μόνη της παρά με τους δηλητηριώδεις γονείς της για να μην είναι "μόνη".
Η μέρα που η Μ.αποφάσισε πως χρειάζεται να πει "οχι ", αντί να φεύγει απο εργασία σε εργασία,
ο Ε. να αμφισβητήσει πως η ευθύνη να υπάρχει μια σχέση είναι αποκλειστικά δική του.,
Η Β. πως έχει πολλά εφόδια να βρεί την εργασία που αξίζει, φτιάχνοντας το βιογραφικό της για πρώτη φορά,
Η Κ. που δεν θα ξαναπιστέψει για χιλιοστή φορά τον κακοποιητικό της σύντροφο και θα αποκόψει κάθε επικοινωνία μαζί του,
Η Ε. που αποφάσισε ενσυνείδητα να γίνει γονιός,
Η Ε. να σταματήσει τον κακοποιητικό συζυγό της, κάνοντας καταγγελία,
Η Λ. να φροντίσει τον εαυτό της και την υγεία της, όχι " για το παιδί της", αλλά για την ίδια.

Είναι μια σπουδαία μέρα σήμερα.

20/03/2025

Οι ( ψυχικά) αυτοδημιούργητοι άνθρωποι.

Πόσο θαυμασμό θα προκαλούσε ένας υπερχρεωμένος, με υποθήκες απο τους γονείς του άνθρωπος, που τα καταφέρνει να αποσύρει απο τους ώμους του, την βαριά δουλεία;
Πόσο θαυμασμό αξίζει, όταν αρχίζει, με μόχθο να παράγει τον προσωπικό του πλούτο για να ευημερίσει ο ίδιος και η οικογένειά του; να ωφελεί φίλους και γνωστούς με την προκοπή του;

Είναι σημαντικό να βρίσκεις μια (ψυχική) περιουσία, να την συντηρείς και να την επαυξάνεις.
Είναι όμως άθλος, να φτιάχνεις εξ αρχής μια ψυχική περιουσία, ενώ είχες στην διάθεσή σου ακατάλληλα υλικά, τοκογλυφικά χρέη και βαριές υποθήκες.

09/02/2025

Να είσαι υπερήφανος για όσα καταφέρνεις, για όσα είσαι, για όσα απέτυχες-ξαναδοκίμασες- επέμενες και τα κατάφερες.

Για όσα σε πλήγωσαν ( απόδειξη πως είσαι Ανθρωπος) , για όσα εργάστηκες να διορθώσεις, για όσα έδωσες χωρίς μπακαλίστικους υπολογισμούς: έτσι απλόχερα, απλά για να είναι ο σημαντικός σου άνθρωπος ευχαριστημένος.
Να είσαι περήφανος, για όσα πιστεύεις κι ας νιώθεις μόνος με αυτά, με την ταμπέλα του "ρομαντικού", του "ιδεαλιστή", του "παράξενου", του "διαφορετικού".

Να προστατεύεις την φλόγα σου, για το πως θές να ζείς, να είσαι, να συναναστρέφεσαι.
Να είσαι περήφανος, όπως δεν ήταν κανείς ίσως για σένα.
Να είσαι εσύ για σένα.
Άλλωστε μόνον εσύ ξέρεις πόσες φορές γονάτισες και πόσες σηκώθηκες με πείσμα, συχνά με λιγότερη βοήθεια απο όση χρειάζεται ένας άνθρωπος.

Να είσαι περήφανος για αυτό.

12/01/2025

Άνθρωποι και άνθρωποι

Οι προθέσεις των ανθρώπων, (ο σκοπός δηλαδή που κάνουν κάτι), είναι αυτό το διακριτικό στοιχείο, που τους αποκαλύπτει, ως ποιότητα: για ποιό λόγο, με ποιόν στόχο & γιατί επιλέγουν να συμπεριφέρονται όπως συμπεριφέρονται.

Ο τρόπος που συμπεριφερόμαστε στον αδύναμο, στα παιδιά, στους αρρώστους, στον διπλανό μας, στην φύση, σε όσους δεν ξέρουμε, σε όσους ξέρουμε, είναι το υπαρξιακό μας άρωμα.
Αφήνουμε και δεχόμαστε ένα αποτύπωμα σε κάθε αλληλεπίδραση. Είναι στο χέρι μας εάν θα είναι μουτζούρα, γρατζουνιά ή στολίδι.

27/12/2024

22/12/2024

Είναι οκ να μην έχεις βάλει τα δυνατά σου κάποιες φορές.

Μερικές φορές είναι οκ, να λες " δεν μπορώ", γιατί έχεις κουραστεί. Είναι οκ να φοβάσαι.

Έχεις τόσους λόγους να φοβάσαι άλλωστε: πως δεν θα τα καταφέρεις, πως δεν μπορείς, πως κάτι που θές δεν υπάρχει, πως θα μείνεις μόνος, πως θα πεθάνεις.
Είναι ανθρώπινο να φοβάσαι.
Ο φόβος μας κάνει ανθρώπινους, όχι αδύναμους. Εξαιτίας του νιώθουμε θάρρος και δείχνουμε σθένος, αυτό το ψυχικό υλικό που απαντά ο Ανθρωπος στον φόβο μέσα του.
Στο "Δεν μπορείς!" του φόβου, να ακούγεται άλλοτε σαν ψίθυρος και άλλοτε με σθένος
" ΜΠΟΡΏ!!!".

08/12/2024

Οι θαρραλέοι άνθρωποι

Δεν έχουν κανένα διακριτικό πάνω τους. Κανένα παράσημο, καμία θορυβώδη παρουσία. Είναι ήσυχοι, ευγενικοί, με βλέμματα ακονισμένα απο τον πόνο, με τις μπέρτες της αφάνειας πάνω τους.
Μα αν κοιτάξεις, βλέπεις το ψυχικό ανάστημα ενός θαρραλέου ανθρώπου, το πείσμα ενός μαχητή, την ευγένεια του πονεμένου.
Ανθρωποι που βγήκαν απο τις Σκιές που σκοτεινιάζουν τον κόσμο τους, λαχταρώντας τις λιακάδες.