What are the opening hours?

Monday 09:00 - 21:00 Tuesday 09:00 - 21:00 Wednesday 09:00 - 21:00 Thursday 09:00 - 09:00 Friday 09:00 - 21:00 Saturday 09:00 - 14:00

Εμβρυομητρική - Τζανάκης Κωνσταντίνος, Antoniou Mixelidaki 7, Chaniá (2026)

22/04/2026

Λένε πως ο γονιός που γίνεσαι
είναι εκείνος που κάποτε είχες ανάγκη ...

Και τώρα πλέον το νιώθω μέσα μου·
σαν μια αλήθεια που ωρίμασε σιωπηλά με τα χρόνια.

Γι’ αυτό τον κρατώ λίγο πιο σφιχτά, λίγο πιο πολύ,
ακόμη κι όταν τα χέρια μου βαραίνουν.
Γι’ αυτό σκύβω και ακούω κάθε του λέξη
σαν να κρατά μέσα της όλον τον κόσμο.

Γι’ αυτό είμαι εκεί.
Ξανά και ξανά.
Χωρίς να αφήνω σκιά αμφιβολίας
πως μπορεί να λείψω.

Γι’ αυτό διαλέγω την υπομονή,
ακόμη και στις μέρες που η ψυχή στενεύει.

Γιατί θυμάμαι ...
Θυμάμαι πώς είναι να τα ζητάς όλα αυτά
και να μην τα βρίσκεις πάντα.

Κι έτσι τα προσφέρω απλόχερα:
τη γαλήνη,
την ασφάλεια,
τη σταθερότητα,
εκείνη την αγάπη που δεν σε αφήνει
να αμφιβάλλεις αν αξίζεις.

Γιατί ίσως η ίαση
δεν είναι πάντα να διορθώνεις το χθες.
Ίσως καμιά φορά
είναι να μεγαλώνεις ένα παιδί
που δεν θα χρειαστεί ποτέ
να νιώσει τον ίδιο πόνο με σένα.

18/04/2026

Συχνά οι άνθρωποι δεν σκέφτονται πόσοι παράγοντες συνδέονται με το εάν & πότε μια γυναίκα αποκτάει παιδί ...

Για αυτό την επόμενη φορά πριν μιλήσεις σε μια γυναίκα σκέψου λίγο ...

📍 Κάπου υπάρχει μια γυναίκα: 30 χρονών, χωρίς παιδιά.

Οι άνθρωποι την ρωτούν: «ακόμα δεν έκανες παιδιά;»
Η απάντηση της ποικίλλει καθημερινά αλλά συνήθως περιλαμβάνει αρκετά χαμόγελα και μπόλικη αυτοσυγκράτηση. «Όχι δεν έκανα ακόμα» λέει γελώντας, κουκουλώνοντας έτσι την απογοήτευση της.
«Μην περιμένεις για πάντα, ο χρόνος περνάει ξέρεις» αποκρίνονται όλοι πριν αναχωρήσουν, ευχαριστημένοι με τον εαυτό τους που μοιράστηκαν τη σοφία τους ... φεύγουν, η γυναίκα σταματάει να κρατάει το χαμόγελο της, μένει μόνη & κλαίει.

Κλαίει γιατί έμεινε έγκυος τέσσερις φορές στο παρελθόν, αλλά τα έχασε & τις τέσσερις, κλαίει γιατί ξεκίνησε να προσπαθεί να μείνει έγκυος τη νύχτα του γάμου της, πριν από πέντε χρόνια.

Κλαίει που ο σύζυγος της έχει ήδη παιδιά από τον προηγούμενο του γάμο.

Κλαίει γιατί θέλει απεγνωσμένα να κάνει εξωσωματική αλλά δεν μπορεί να αντέξει το οικονομικό κόστος.

Κλαίει γιατί οι προηγούμενες εξωσωματικές που έκανε απέτυχαν.
Κλαίει επειδή η καλύτερη της φίλη δεν θέλει να γίνει παρένθετη μητέρα

«Θα είναι πολύ περίεργο» λέει...

Κλαίει επειδή τα φάρμακα που παίρνει δεν επιτρέπονται στην εγκυμοσύνη.

Κλαίει επειδή αυτό το ζήτημα προκαλεί εντάσεις στο γάμο της.

Κλαίει επειδή ο σύζυγος της κατηγορεί τον εαυτό του & οι ενοχές δυσκολεύουν την σχέση τους.

Κλαίει επειδή οι αδερφές της έχουν παιδιά, επειδή η καλύτερη της φίλη είναι έγκυος.

Κλαίει γιατί την προσκάλεσαν σε μια βάφτιση.

Κλαίει γιατί η μητέρα της συνεχίζει να ρωτάει: «Τι περιμένεις»...

Κλαίει γιατί τα πεθερικά της θέλουν να γίνουν παππούδες.

Κλαίει επειδή ο γείτονας έχει δυο παιδιά και τους συμπεριφέρεται άσχημα.

Κλαίει επειδή γυναίκες μένουν έγκυες χωρίς καν να το θέλουν.

Κλαίει επειδή είναι εκπληκτική θεία.

Κλαίει επειδή έχει επιλέξει ήδη τα ονόματα των παιδιών που ακόμα δεν έχει.

Κλαίει γιατί υπάρχει ένα άδειο δωμάτιο στο σπίτι.

Κλαίει γιατί έχει πολλά να προσφέρει, γιατί οι δυο τους θα ήταν πολύ καλοί γονείς αλλά ...

📍 Κάπου αλλού βρίσκεται μια άλλη γυναίκα: 34 ετών, με πέντε παιδιά.

Οι άνθρωποι της λένε: «Πέντε! Ήμαρτον... Δεν πιστεύω να σκέφτεστε για άλλο». Τότε γελούν γιατί κάτι τέτοια σχόλια είναι αστεία ...

Η γυναίκα γελάει επίσης αλλά όχι στα σοβαρά, αλλάζει θέμα όπως συμβαίνει πάντοτε, παρακάμπτοντας την αγένεια άλλη μια μέρα... ο κόσμος φεύγει, μένει μόνη της & κλαίει.

Κλαίει επειδή είναι πάλι έγκυος & πρέπει να κρύψει την χαρά της.

Κλαίει γιατί πάντα ήθελε μια μεγάλη οικογένεια & δεν καταλαβαίνει γιατί πρέπει να αισθάνεται αμήχανα με αυτό.

Κλαίει επειδή ήταν μοναχοπαίδι.

Κλαίει επειδή πάντα ήθελε παιδιά αλλά οι άνθρωποι τα αντιμετωπίζουν σαν να είναι τιμωρία.

Κλαίει επειδή δεν θέλει να την λυπούνται.

Κλαίει επειδή οι άλλοι υποθέτουν ότι δεν είναι αυτό που ήθελε.

Κλαίει επειδή υποθέτουν ότι υπήρξε ανεύθυνη.

Κλαίει επειδή αισθάνεται παρεξηγημένη, αισθάνεται κουρασμένη που πρέπει να υπερασπίζεται τις προσωπικές τις επιλογές.

Κλαίει επειδή εκείνη & ο σύζυγος της είναι σε θέση να «υποστηρίξουν» τις ανάγκες της οικογένειας.

Κλαίει επειδή είναι κουρασμένη από τα «αστεία» σχόλια & τον έλεγχο του κόσμου.

Κλαίει επειδή μερικές φορές αμφιβάλλει για τον εαυτό της.

Κλαίει επειδή η ζωή δεν είναι παράσταση.

Κλαίει επειδή τόσοι πολλοί άσχετοι άνθρωποι έχουν άποψη για την ιδιωτική της ζωή...

📍 Κάπου αλλού μια άλλη γυναίκα: 40 ετών, με ένα παιδί.

Οι άνθρωποι της λένε: «Μόνο ένα; Δεν θέλεις να κάνεις άλλο;».

«Είμαι ευχαριστημένη με ένα» ήρεμη απάντηση που έχει δώσει αμέτρητες φορές, αρκετά πιστευτή... ο κόσμος φεύγει, μένει μόνη και κλαίει.

Κλαίει γιατί η εγκυμοσύνη της ήταν ένα θαύμα.

Επειδή ο γιος της εξακολουθεί να ζητάει αδερφάκι.

Επειδή πάντα ήθελε να αποκτήσει κι άλλο παιδί.

Κλαίει γιατί αναγκάστηκε να διακόψει τη δεύτερη κύηση για να σώσει τη ζωή της.

Κλαίει επειδή ο γιατρός της λέει πως είναι πολύ επικίνδυνο.

Κλαίει επειδή προσπαθεί πολύ για τη φροντίδα του ενός παιδιού.

Επειδή αισθάνεται καμιά φορά ότι είναι σαν να μεγαλώνει δύο.

Κλαίει γιατί ο άντρας της έχει πεθάνει και είναι μόνη της.

Κλαίει γιατί η οικογένεια της δεν τη βοηθάει αρκετά.

Επειδή έχει μια καριέρα, την οποία δεν θέλει να χάσει.
Κλαίει επειδή αισθάνεται εγωίστρια.

Επειδή δεν έχει χάσει τα κιλά της εγκυμοσύνης.

Κλαίει επειδή πέρασε επιλόχειο.
Επειδή δεν θα ήθελε να το ξαναπεράσει αυτό.

Κλαίει επειδή έχει σωματικά προβλήματα που η εγκυμοσύνη τα επιδεινώνει. Επειδή εξακολουθεί να μάχεται τη βουλιμία.

Κλαίει επειδή έπρεπε να κάνει υστερεκτομή.

Κλαίει επειδή θα ήθελε κι άλλο παιδί αλλά δεν μπορεί να κάνει...

Αυτές οι γυναίκες είναι παντού. Είναι γείτονες, φίλες, αδερφές, συνεργάτιδες, ξαδέρφες μας.
Οι απόψεις ή συμβουλές μας δεν έχουν καμία χρησιμότητα.
Οι μήτρες τους είναι δικές τους.

Ας τις σεβαστούμε.

Νadirah Angail

13/04/2026

Άνθρωπο χωρίς σταυρό δεν γνώρισα.
Άλλον με σταυρό μεγάλο και άλλον με σταυρό μικρό.
Άλλον με σταυρό βαρύ και άλλον με ελαφρύτερο…

Κάποιοι τον κουβαλάν αγόγγυστα.
Κάποιοι δακρύζουν στα κρυφά.
Κάποιοι από τον δρόμο καμιά φορά κουράζονται και ξαποσταίνουν.

Άλλοι τον κουβαλούν στους ώμους.
Άλλοι στη πλάτη.
Και άλλοι αγκαλιά.

Σφιχτά.
Σχεδόν ερωτικά…

Και κάποιοι άλλοι, τον σέρνουν τον σταυρό τους…

Πάντως όλοι κάτι κουβαλούν.
Όλοι κάτι έχουν.

Το θέμα είναι να μην παραιτηθείς.
Το θέμα είναι να μην πετάξεις κάτω τον σταυρό σου.
Να σε βρει το τέλος, το πέρασμα, και τα χέρια σου να κρατάνε ακόμα το σταυρό.
Τον σταυρό που σου έχει λάχει.
Αυτό είναι το θέμα.

Και αν καμιά φορά φτάνεις στο ‘’αμήν’’, σήκωνε ψηλά τα μάτια.
Μεγάλος σταυρός, μεγάλη Ανάσταση αδερφέ μου.

Μεγάλος σταυρός, μεγάλη Ανάσταση…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος (by Δόν Κιχώτης)

28/03/2026

Λένε πως η κόρη παίρνει απ’ τον πατέρα.
Κι είναι στιγμές που το βλέπεις καθαρά...

Στον τρόπο που στέκει όρθια,
πεισματάρα, μικρή κι όμως ανυποχώρητη.

Στον τρόπο που υψώνει τη φωνή της,
όταν το άδικο τη ζώνει,
λες κι ένας αόρατος όρκος τη δένει με το σωστό.

Στον τρόπο που αγαπά,
όχι μισά, όχι δειλά,
μα ολάκερη, με φωτιά
εκείνους που διάλεξε η καρδιά της.

Κουβαλάει τη δύναμή του.
Το πείσμα του.
Εκείνη τη σιωπηλή πίστη,
που δεν ζητά μάτια να τη δουν,
παρά μόνο ψυχή για να τη νιώσει.

Μα δεν είναι μόνο αυτό, το βλέπεις ...

Στον τρόπο που φωτίζεται το πρόσωπό του
όταν τρέχει και πέφτει στην αγκαλιά του.

Στον τρόπο που αλλάζει η φωνή του
όταν ψιθυρίζει τ’ όνομά της,
σαν προσευχή που δεν θέλει Θεό,
παρά μονάχα εκείνη.

Και τότε καταλαβαίνεις
πως όλος ο κόσμος,
μαζεύτηκε ξαφνικά ...
κι έγινε αυτό το μικρό, εύθραυστο κορίτσι,
που κρατά στα χέρια του την αιωνιότητα.

25/03/2026

Λένε πως οι γιοι αγαπούν τον πατέρα τους αλλιώτικα, όχι με πολλά λόγια ... μα με μια σιωπηλή φωτιά που καίει βαθιά.

Κι εγώ το νιώθω ...

Στο βλέμμα του .... που επάνω μου θέλει να ξεδιαλύνει το μυστήριο του κόσμου, μόνο και μόνο παρατηρώντας πώς βαδίζω μέσα του.

Στο βήμα του ... που κολλά στο δικό μου, σαν σκιά μικρή, διψασμένη να γίνει φως.

Στην ανάγκη του να στέκει εκεί που στέκω, να πράττει ό,τι πράττω, λες κι έτσι θα αγγίξει την αλήθεια της ύπαρξης.

Στα μάτια του είμαι δυνατός, ικανός ...
Είμαι το μέτρο, το πρώτο καλούπι, όπου πλάθεται η μορφή του ανθρώπου που θα γίνει.

Και τούτο δεν το παίρνω αψήφιστα.

Γιατί γνωρίζω πως ό,τι μαθαίνει δεν γεννιέται απ’ τα λόγια μου, μα απ’ τα έργα μου...
Απ’ το πώς αγγίζω τους ανθρώπους, με καλοσύνη ή με σκληράδα.
Απ’ το πώς αγαπώ τη μάνα του, όχι σαν συνήθεια, μα σαν πράξη ιερή.
Απ’ το πώς στέκομαι όρθιος όταν όλα μέσα μου θέλουν να γονατίσουν.

Τα βλέπει όλα.

Κι έτσι μαθαίνω να κοντοστέκομαι.
Να είμαι παρών.
Να ξανασηκώνομαι τις μέρες που μικραίνω και δεν φτάνω το μπόι που ο ίδιος μου ζητά.

Γιατί θα ‘ρθει μια μέρα
που δε θα χρειάζεται να με ακολουθεί.

Θα τραβήξει τον δικό του δρόμο.

Μα θα κουβαλά μέσα του όσα είδε σε μένα.
Κι αν στάθηκα άξιος στο χρέος μου,
δε θα με θυμάται μονάχα ...

Μα θα έχει γίνει ο ίδιος
καθρέφτης του ανθρώπου
που του έδειξα πώς να γίνει.

Οι γιοι είναι γεννημένοι να δοκιμάζουν τον κόσμο και να τον ξεπερνούν…
Μαθαίνουν με το βλέμμα, σμιλεύουν την ψυχή τους πάνω στο αποτύπωμα του πατέρα…

Αφιερωμένο στους πατεράδες που έχουν την ευθύνη και την ευλογία να μεγαλώνουν γιους.

21/03/2026

Κανείς δεν μιλά για εκείνον τον δρόμο
τον βαρύ, τον άφωνο, προς τη Μονάδα Νοσηλείας Νεογνών
μετά την καισαρική τομή ...

Το σώμα ακόμη τρέμει,
Θυμάται τον πόνο ...
Κάθε βήμα τραβά τις ραφές,
που μόλις και μετά βίας κρατούν την ύπαρξή σου ενωμένη.

Και όμως, πρέπει να περπατήσεις.
Λίγες μόνο ώρες μετά ...
Όχι γιατί μπορείς,
μα γιατί πρέπει.

Γιατί το παιδί σου είναι εκεί,
στο βάθος του διαδρόμου,
μακριά από σένα.

Δεν περπατάς γιατί είσαι έτοιμη.
Περπατάς γιατί η ψυχή σου σε σπρώχνει.

Αργά.
Με προσοχή.
Το ένα χέρι στον τοίχο,
το άλλο να φυλάει την πληγή.

Προσπερνάς πόρτες όπου μάνες κρατούν τα παιδιά τους,
κι εσύ ...
εσύ προχωράς προς μια πόρτα κλειστή,
φυλαγμένη.

Κανείς δεν σε προετοιμάζει για αυτόν τον δρόμο.

Κι όμως, τον διαβαίνεις.

Γιατί η μάνα — ακόμη κι αν είναι κομμάτια —
δεν σταματά.

Θα βρει το παιδί της.

18/03/2026

Ένα μονάχα καλοκαίρι σου χαρίζεται με το μωρό.
Τρία με το νήπιο.
Δέκα με το παιδί.
Τέσσερα με τον έφηβο.

Tο βάρος του καθενός είναι ασήκωτο για την ψυχή που δεν πρόλαβε να το ζήσει.

Δεν θα μείνουν για πάντα μικρά,
να πατούν τη γη ξυπόλυτα
και να γελούν σαν να είναι αιώνιο το φως.

Θα έρθει η ώρα που ο κόσμος θα τα καλέσει μακριά σου ...
οι φίλοι, οι πρώτες νύχτες έξω,
οι δρόμοι που ανοίγονται μπροστά τους.

Και τότε…
Δεν θα ζητούν το χέρι σου για να τρέξετε μαζί στο νερό.
Δεν θα σε φωνάζουν να δεις το παιχνίδι τους.

Θα χτίζουν τη ζωή τους,
θα ανοίγουν τα δικά τους καλοκαίρια
εκεί που εσύ δεν θα φτάνεις.

Γι’ αυτό, τώρα ...
γίνε κι εσύ παιδί μαζί τους.

Μείνε λίγο ακόμα κάτω από τον ήλιο.
Μη φοβηθείς τη λάσπη στα χέρια τους.
Μη βιαστείς να καθαρίσεις τη στιγμή.

Κοίτα το φως που σβήνει αργά
και κράτα το μέσα σου.

Γιατί τα καλοκαίρια αυτά ...
με τα ιδρωμένα μέτωπα,
τα γέλια που στάζουν αθωότητα,
και την κούραση του ήλιου στα βλέφαρα,
δεν είναι απλώς μέρες...

Είναι η ίδια η ζωή που περνά ...
Κι όταν χαθεί,
δεν την ξανακερδίζεις.

12/03/2026

Ρίζες και Φτερά.

Να παίζουμε μαζί τους πολύ, ώσπου να μπορέσουν να παίζουν μόνοι τους και με τους φίλους τους. Και τότε να παίζουν πολύ. Ίσως αυτό να είναι το πιο σοβαρό σημείο.

Να επαινούμε και να θαυμάζουμε όλες τις πρώτες δημιουργίες τους - ζωγραφικές, ποιήματα, γραπτά. Και να τα τιμάμε.
Να τα βάζουμε στον τοίχο, να τα τοποθετούμε σε τιμητική θέση στο σαλόνι και να τα προσέχουμε σαν τα μάτια μας.
Σαν το κρυστάλλινο βάζο.

Να ακούμε με ενδιαφέρον αυτά που έχουν να μας πουν.
Να μην τα βγάζουμε "ψεύτες" για φανταστικές ιστορίες που τους αρέσει να διηγούνται.

Να γελάμε με τα αστεία τους.
Να προσπαθούμε ν' απαντάμε στις ερωτήσεις τους.
Ακόμα και στις πιο απίθανες.

Να μην τους λέμε εύκολα (μάλλον καθόλου) ότι λένε "βλακείες" και ότι είναι κουτά. Να μην τους λέμε να "σκάσουν".
Να ενθαρρύνουμε ό,τι καινούργιο θέλουν να δοκιμάσουν να κάνουν ή να κατασκευάσουν.

Να πετάξουμε την τηλεόραση από το παράθυρο. Αν δεν γίνεται, να βλέπουν λίγα καλοδιαλεγμένα προγράμματα. Ποτέ να μη χρησιμοποιούμε την τηλεόραση για να τα απασχολήσουμε ή "ίσα - ίσα για να περάσει η ώρα".

Να τους επιτρέπουμε να βοηθάνε στις διάφορες δουλειές στο σπίτι και στον κήπο.
Έστω κι αν η βοήθειά τους μας καθυστερεί λίγο.

Να τους διαβάζουμε πολύ όταν είναι μικρά και να τους προμηθεύουμε καλά βιβλία που τα ενδιαφέρουν καθώς μεγαλώνουν.
Να τα αφήνουμε να ζωγραφίζουν όπως θέλουν, ό,τι θέλουν, όσο θέλουν. [...]

Να μην πετάμε τους "θησαυρούς" που βρήκαν και φύλαξαν.
Τα κοχύλια, οι πέτρες, τα γυαλάκια στις τσέπες τους δεν είναι σκουπίδια.
Να βρίσκουμε τον καιρό να θαυμάζουμε μαζί τους τα θαύματα της φύσης, το φεγγάρι, την άνοιξη, τον έναστρο ουρανό.

Να τους μιλάμε (ανάλογα με την ηλικία τους) για θέματα που είναι σε μας αγαπητά, πέραν των ταπεινών και καθημερινών.
Να τα θαυμάζουμε για ό,τι θαυμαστό κάνουν. Ό,τι και να είναι αυτό, σε οποιονδήποτε τομέα.

Να καλωσορίζουμε τους φίλους τους και να είναι ευπρόσδεκτοι στο σπίτι μας.
Να τους επιτρέπουμε να παίρνουν από μικρά ορισμένες ακίνδυνες πρωτοβουλίες, όπως τι να φορέσουν.

Να τους μαθαίνουμε όλες τις μικρές δικές μας τέχνες: μαγειρική, ζύμωμα, σκάψιμο, κέντημα, μαστορέματα.
Κάθε φορά που λένε "έχω μια ιδέα..." να είμαστε έτοιμοι να την πάρουμε στα σοβαρά και να βοηθήσουμε, αν είναι δυνατό, να υλοποιηθεί.

Κάθε φορά που ανακοινώνουν ότι όταν θα μεγαλώσουν, θά γίνουν πυροσβέστες ή διευθυντές, καλλιτέχνες ή ποδοσφαιριστές, γιατρίνες ή μπαλαρίνες, να το καλοδεχόμαστε και να τους μεταδίδουμε τη σιγουριά ότι μπορούν να γίνουν ό,τι θέλουν.

Αυτό που βασικά επιδιώκουμε είναι να ονειρεύονται, να επιθυμούν να γίνουν κάτι και να κάνουν πράγματα. Και θάματα.

Να μάθουν να περνούν τις ώρες τους ευχάριστα και με τρόπους που θα δίνουν χαρά σ' αυτούς και τους γύρω τους.
Να μάθουν να χαίρονται τη ζωή και να μπορούν, ανάμεσα στα "σκουπίδια" και τα βάσανα που είναι γεμάτη, να βρίσκουν τον χώρο και τον χρόνο να κάνουν και πράγματα που τους δίνουν προσωπική ικανοποίηση.

| Ανθή Δοξιάδη | Ρίζες και Φτερά |

08/03/2026

Οι γυναίκες που μέσα τους κατοικεί μια ζωή πιο αυθόρμητη, πιο γόνιμη, γεμάτη από περισσότερη εμπιστοσύνη είναι, σίγουρα, πιο ώριμες, πιο ''ανθρώπινες" απ’ τον άντρα το φαντασμένο κι ανυπόμονον αρσενικό, που καταφρονάει ό,τι νομίζει πως αγαπάει, επειδή δε γνώρισε ποτέ την τραχιά καρποφορία των σπλάχνων, που θα του ξάνοιγε τα μυστικά βάθη τής ζωής.

Αυτή η ''ανθρωπιά'' της γυναίκας, ωριμασμένη μέσα στον πόνο και την καταφρόνια, θα βγει στο φως της μέρας, όταν η γυναίκα λυτρωθεί απ’ τις κοινωνικές συμβατικότητες, όπου την καταδικάζει η αποκλειστικά θηλυκή υπόστασή της.

Rainer Maria Rilke | Γράμματα σ' έναν νέο ποιητή

Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, στις 8 Μαρτίου, γεννήθηκε από αγώνες.
Από γυναίκες που ύψωσαν φωνή για δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια και ισότητα.

Σήμερα, σε πολλά μέρη του κόσμου, η ημέρα αυτή έγινε απλώς μια ευκαιρία για λουλούδια και ευχές.

Μα αλλού παραμένει αυτό που ήταν από την αρχή:
Μια υπενθύμιση αγώνα.
Μια υπόσχεση ελευθερίας.

Ας μην ξεχνάμε το αληθινό της νόημα.

Χρόνια πολλά από καρδιάς

στη μητέρα,
στη σύζυγο,
στην κόρη,
στην αδελφή,
στη γιαγιά.

Χρόνια πολλά σε κάθε γυναίκα που κουβαλά μέσα της το θαύμα της ζωής.

Με εκτίμηση,
Τζανάκης Εμμ. Κωνσταντίνος

07/03/2026

Λένε πως, όταν ο άνθρωπος πεθαίνει,
ο νους δεν σβήνει αμέσως.
Μένει για λίγο ακόμη άγρυπνος ...
εφτά λεπτά, λένε ...

Μέσα σ’ αυτά ξαναζεί
ό,τι αγάπησε πολύ.

Μια τελευταία αναλαμπή της ψυχής,
σαν ένα φως που πριν χαθεί
μαζεύει ολάκερη τη ζωή του ανθρώπου
και την κάνει μνήμη.

Κι εγώ ξέρω ήδη
τι θα φανερώσουν εκείνα τα εφτά λεπτά.

Θα είναι το γέλιο των παιδιών μου.
Εκείνο το καθάριο, ξέγνοιαστο γέλιο
που γεμίζει τον κόσμο φως ...

Θα είναι οι μικρές τους φωνές
όταν φώναζαν το όνομά μου ...
Τα μικρά τους χέρια
όταν έψαχναν το δικό μου ...

Τα πρωινά που κουρνιάζαμε μαζί,
με μάτια μισόκλειστα & χαμόγελα νυσταγμένα.

Θα είναι οι στιγμές
που έτρεχαν κοντά μου
να μου πουν τις ιστορίες τους ,
κι εκείνη η σπίθα στα μάτια τους
όταν καταλάβαιναν οτι τα ακούω στ’ αλήθεια.

Θα είναι οι αγκαλιές τους,
δυνατές, αληθινές, αθώες ...
εκείνα τα μπράτσα σφιχτά πάνω μου
λες και κρατούσαν ολόκληρο τον κόσμο.

Και το γέλιο τους …
εκείνο το γέλιο
που γέμιζε το σπίτι ζωή.

Εφτά λεπτά ...

Κι όμως, ούτε αυτά θα έφταναν.

Γιατί αν αυτά τα εφτά λεπτά
ήταν ό,τι μου απέμενε από τον κόσμο,
θα τα περνούσα όλα
κοιτάζοντας ξανά τα παιδιά μου.

Και αν μου δινόταν η ευκαιρία
να διαλέξω άλλη μια φορά
τι άξιζε να θυμηθώ πριν φύγω,

χωρίς δισταγμό
και χωρίς δεύτερη σκέψη,

αυτές τις μνήμες
θα διάλεγα ξανά ...

Κάθε παιδί είναι μια ολάκερη ζωή που ξεκινά.
Και κάθε ζωή αξίζει την πιο προσεκτική αρχή.

27/02/2026

🫀 Εμβρυϊκή & Νεογνική Κυκλοφορία

Η μετάβαση από την εμβρυϊκή στην νεογνική κυκλοφορία ξεκινά τη στιγμή του τοκετού και ολοκληρώνεται μέσα σε λεπτά έως ώρες.
Τα ερεθίσματα που ενεργοποιούν αυτή τη μετάβαση είναι κυρίως νευρολογικά και προέρχονται από δύο βασικούς μηχανισμούς:

🔹 Η απότομη αλλαγή του περιβάλλοντος
Η διαφορά θερμοκρασίας, η αφή, το φως, ο ήχος – όλα αποτελούν ισχυρά ερεθίσματα που ενεργοποιούν το αναπνευστικό κέντρο.

🔹 Η διακοπή της πλακουντιακής κυκλοφορίας
Με τη διακοπή της ροής από τον πλακούντα, μειώνεται το οξυγόνο στο αίμα. Ο εγκέφαλος «αντιλαμβάνεται» την πτώση αυτή και πυροδοτεί την πρώτη αναπνοή.

Στον φυσιολογικό τοκετό – αλλά και στην καισαρική τομή – τα δύο αυτά ερεθίσματα δρουν συνεργικά.

📌 Ένα ενδιαφέρον κλινικό παράδειγμα:

Σε αποκόλληση πλακούντα, όπου η οξυγόνωση μειώνεται απότομα, το έμβρυο μπορεί να προσπαθήσει να αναπνεύσει ακόμη και ενδομητρίως, σε τέτοιες περιπτώσεις, η άμεση μαιευτική παρέμβαση είναι σωτήρια.

Αντίστοιχα, σε φυσιολογικό τοκετό, το νεογνό συχνά αρχίζει να αναπνέει ενώ ο ομφάλιος λώρος ακόμη πάλλεται και ο πλακούντας δεν έχει αποκολληθεί πλήρως — γεγονός που αποδεικνύει ότι η αλλαγή περιβάλλοντος αποτελεί από μόνη της ισχυρό ερέθισμα.

🧠 Το καθοριστικό στοιχείο: η εγκεφαλική ωριμότητα

Η ικανότητα έναρξης της αναπνοής εξαρτάται πρωτίστως από την ωριμότητα του αναπνευστικού κέντρου στον εγκέφαλο.
Η ωριμότητα αυτή εμφανίζεται σχετικά νωρίς στην κύηση — πολύ πριν την πλήρη πνευμονική ωρίμανση.

Έτσι, ένα έμβρυο 26 εβδομάδων θα προσπαθήσει να αναπνεύσει. Όμως οι πνεύμονές του δεν είναι ακόμη έτοιμοι να υποστηρίξουν αποτελεσματική ανταλλαγή αερίων.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η σύγχρονη νεογνολογική φροντίδα πραγματοποιεί καθημερινά μικρά θαύματα.

🔄 Τι αλλάζει αμέσως μετά τη γέννηση;

🔹 Καρδιαγγειακά

✔ Διακοπή πλακουντιακής κυκλοφορίας
✔ Λειτουργική σύγκλειση φλεβώδους πόρου
✔ Σύγκλειση ωοειδούς τρήματος
✔ Σύγκλειση αρτηριακού πόρου
✔ Απότομη αύξηση πνευμονικής ροής
✔ Αύξηση νεφρικής αιματικής ροής
✔ Ανακατανομή αιματικής ροής στο δέρμα

🔹 Αναπνευστικά

✔ Διακοπή πλακουντιακής ανταλλαγής αερίων
✔ Έναρξη αερισμού πνευμόνων
✔ Έναρξη πνευμονικής ανταλλαγής αερίων
✔ Δημιουργία λειτουργικής υπολειπόμενης χωρητικότητας (FRC)

Όλες αυτές οι μεταβολές συμβαίνουν σχεδόν ταυτόχρονα, ενώ το νεογνό φαίνεται ευαίσθητο και αδύναμο, παράλληλα όμως έχει αποδείξει με την πρώτη του ανάσα & το κλάμα ότι ήρθε για να μείνει!!

Η μετάβαση αυτή είναι ίσως το πιο εντυπωσιακό φυσιολογικό γεγονός της ανθρώπινης ζωής.

Η κατανόηση της εμβρυϊκής και νεογνικής κυκλοφορίας είναι θεμελιώδης για την ερμηνεία συγγενών καρδιοπαθειών και της προσαρμογής του νεογνού μετά τον τοκετό.

Με εκτίμηση
Τζανάκης Εμμ. Κωνσταντίνος
Χειρουργός Γυναικολόγος Μαιευτήρας
Εξειδικευθείς στην Εμβρυομητρική Ιατρική

21/02/2026

🌿 Η Καθαρά Δευτέρα είναι μια όμορφη οικογενειακή μέρα 🌿

Eγκυμοσύνη δεν σημαίνει στέρηση αλλά σωστές επιλογές.

✅ Τι μπορεί να καταναλώσει η υποψήφια μητέρα με ασφάλεια:

🥖 Λαγάνα
✔ Προτιμήστε ολικής άλεσης.
✔ 1–2 μικρά κομμάτια είναι αρκετά (έχει υψηλό γλυκαιμικό φορτίο).

🐙 Θαλασσινά
✔ Χταπόδι, καλαμάρι, σουπιές, γαρίδες καλά μαγειρεμένα.
✔ Πλούσια σε πρωτεΐνη & σίδηρο.
❗ Όχι ωμά ή μισοψημένα (αποφυγή μικροβιακού κινδύνου).

🥗 Όσπρια & λαχανικά
✔ Φασόλια, ρεβύθια, φακές (καλή πηγή φυτικής πρωτεΐνης & φυλλικού οξέος).
✔ Σαλάτες πολύ καλά πλυμένες.
✔ Λεμόνι & ελαιόλαδο βοηθούν στην απορρόφηση σιδήρου.

🐟 Ταραμοσαλάτα
✔ Μικρή ποσότητα.
✔ Να είναι φρέσκια & σωστά συντηρημένη.
⚠ Περιέχει αρκετό αλάτι.

🍬 Χαλβάς
✔ Καλή επιλογή γλυκού (ταχίνι = ασβέστιο & καλά λιπαρά).
✔ Με μέτρο (θερμίδες & σάκχαρα).

❌ Τι να αποφύγει

✖ Ωμά θαλασσινά.
✖ Προϊόντα που έμειναν πολλές ώρες εκτός ψυγείου.
✖ Υπερβολικό αλάτι (ταραμάς, ελιές).
✖ Υπερβολική κατανάλωση υδατανθράκων.
✖ Αλκοόλ (αντενδείκνυται πλήρως στην κύηση).

⚠ Ιδιαίτερη προσοχή αν υπάρχει:

🔹 Σακχαρώδης διαβήτης κύησης
– Περιορίστε λαγάνα & χαλβά.
– Συνδυάστε υδατάνθρακες με πρωτεΐνη (π.χ. όσπρια).

🔹 Υπέρταση / προεκλαμψία
– Αποφύγετε αλμυρά και επεξεργασμένα τρόφιμα.

🔹 Αναιμία
– Προτιμήστε όσπρια & θαλασσινά με βιταμίνη C (λεμόνι).

💡 Πρακτικές συμβουλές

✔ Φάτε μικρά & ισορροπημένα γεύματα.
✔ Μην μένετε πολλές ώρες νηστική.
✔ Ενυδάτωση (νερό > αναψυκτικά).
✔ Προσοχή στη σωστή συντήρηση τροφίμων.
✔ Ακούστε το σώμα σας – αποφεύγουμε υπερβολές.

🌿 Συμπέρασμα 🌿

Η Καθαρά Δευτέρα μπορεί να είναι απολύτως ασφαλής στην εγκυμοσύνη, αρκεί να υπάρχει μέτρο, σωστό μαγείρεμα & σωστή συντήρηση των τροφίμων.

Καλή Σαρακοστή με υγεία !!!🤍

Εμβρυομητρική - Τζανάκης Κωνσταντίνος

22/04/2026

18/04/2026

13/04/2026

28/03/2026

25/03/2026

21/03/2026

18/03/2026

12/03/2026

08/03/2026

07/03/2026

27/02/2026

21/02/2026

Address

Opening Hours

Website

Alerts

Contact The Practice

Shortcuts

Share

Category

Monday	09:00 - 21:00
Tuesday	09:00 - 21:00
Wednesday	09:00 - 21:00
Thursday	09:00 - 09:00
Friday	09:00 - 21:00
Saturday	09:00 - 14:00