17/04/2026
Το λέμε εδώ και χρόνια. Τα νέα φάρμακα κατά του αμυλοειδούς δεν πρόκειται να προσφέρουν τίποτε κλινικά σημαντικό στην αντιμετώπιση της άνοιας. Αντίθετα, μπορεί να προκαλέσουν περισσότερα προβλήματα. Κρίμα για τους ασθενείς και τους φροντιστές που ακούν διάφορους στα κανάλια και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να τα διαφημίζουν ως σημαντική εξέλιξη.
Παραθέτω μετάφραση (google) της σελίδας από την ανασκόπηση του Cochrane:
"Τα φάρμακα που στοχεύουν τις πρωτεΐνες βήτα αμυλοειδούς στον εγκέφαλο πιθανότατα δεν έχουν κλινικά σημαντικές θετικές επιδράσεις, ενώ αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας και οιδήματος στον εγκέφαλο, σύμφωνα με νέα ανασκόπηση του Cochrane.
Τα άτομα με νόσο Αλτσχάιμερ έχουν υψηλά επίπεδα μιας πρωτεΐνης γνωστής ως αμυλοειδές βήτα στον εγκέφαλό τους, ανιχνεύσιμα πριν από την έναρξη των συμπτωμάτων, αλλά ο ρόλος της στην εξέλιξη της νόσου είναι αβέβαιος. Έχουν αναπτυχθεί φάρμακα για την απομάκρυνση αυτών των πρωτεϊνών από τον εγκέφαλο, με βάση τη θεωρία ότι αυτό θα εμπόδιζε ή θα επιβράδυνε την εξέλιξη της νόσου.
Η νέα ανασκόπηση εξέτασε δεδομένα από 17 κλινικές δοκιμές με συνολικά 20.342 συμμετέχοντες, οι οποίες εξέταζαν όλες την επίδραση των αντιαμυλοειδών φαρμάκων σε άτομα με ήπια γνωστική εξασθένηση ή ήπια άνοια λόγω της νόσου Αλτσχάιμερ. Οι υποστηρικτές αυτών των φαρμάκων έχουν διατυπώσει τη θεωρία ότι θα ήταν πιο αποτελεσματικά σε αυτά τα πρώιμα στάδια, πριν η νόσος προχωρήσει.
Η έρευνα διαπίστωσε ότι οι απόλυτες επιδράσεις των αντιαμυλοειδών φαρμάκων στη γνωστική έκπτωση και τη σοβαρότητα της άνοιας ήταν ανύπαρκτες ή ασήμαντες, υπολείποντας κατά πολύ τα καθιερωμένα όρια για την ελάχιστη κλινικά σημαντική διαφορά.
«Δυστυχώς, τα στοιχεία υποδηλώνουν ότι αυτά τα φάρμακα δεν έχουν καμία ουσιαστική διαφορά στους ασθενείς», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Francesco Nonino, νευρολόγος και επιδημιολόγος στο Ινστιτούτο Νευρολογικών Επιστημών IRCCS της Μπολόνια, Ιταλία. «Υπάρχει πλέον ένα πειστικό σύνολο στοιχείων που συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει κλινικά σημαντική επίδραση. Ενώ οι πρώτες δοκιμές έδειξαν αποτελέσματα που ήταν στατιστικά σημαντικά, είναι σημαντικό να γίνει διάκριση μεταξύ αυτού και της κλινικής σημασίας. Είναι σύνηθες οι δοκιμές να βρίσκουν στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα που δεν μεταφράζονται σε ουσιαστική κλινική διαφορά για τους ασθενείς».
Εκτός από την απουσία κλινικά σημαντικών επιδράσεων, η ανασκόπηση διαπίστωσε ότι τα αντιαμυλοειδή φάρμακα πιθανότατα αυξάνουν τον κίνδυνο οιδήματος και αιμορραγίας στον εγκέφαλο. Αυτό παρατηρήθηκε σε εγκεφαλικές σαρώσεις χωρίς εμφανή συμπτώματα για τους περισσότερους ασθενείς, αν και τυχόν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις παραμένουν ασαφείς, καθώς η αναφορά των συμπτωμάτων ήταν ασυνεπής σε όλες τις δοκιμές.
Με βάση τα στοιχεία, οι συγγραφείς καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι μελλοντικές δοκιμές που στοχεύουν στην απομάκρυνση του βήτα αμυλοειδούς είναι απίθανο να προσφέρουν σαφές όφελος στους ασθενείς. Διαπίστωσαν ότι αυτά τα φάρμακα απομακρύνουν με επιτυχία τις πρωτεΐνες αμυλοειδούς από τον εγκέφαλο, αλλά αυτό δεν μεταφράζεται σε ουσιαστικό κλινικό όφελος. Συνιστούν η μελλοντική έρευνα για τη θεραπεία της νόσου Alzheimer να επικεντρωθεί σε άλλους μηχανισμούς, με πολυάριθμες μελέτες να βρίσκονται σε εξέλιξη προς άλλες κατευθύνσεις.
«Βλέπω ασθενείς με Alzheimer στην κλινική μου κάθε εβδομάδα και εύχομαι να είχα μια αποτελεσματική θεραπεία για να τους προσφέρω», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Edo Richard, καθηγητής Νευρολογίας στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Radbound. «Τα υπάρχοντα εγκεκριμένα φάρμακα προσφέρουν κάποιο όφελος για ορισμένους ασθενείς, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει μεγάλη ανεκπλήρωτη ανάγκη για πιο αποτελεσματικές θεραπείες. Δυστυχώς, τα αντιαμυλοειδή φάρμακα δεν το προσφέρουν αυτό και εγκυμονούν πρόσθετους κινδύνους. Δεδομένης της απουσίας συσχέτισης μεταξύ της απομάκρυνσης του αμυλοειδούς και του κλινικού οφέλους, πρέπει να διερευνήσουμε άλλες οδούς για να βοηθήσουμε στην αντιμετώπιση αυτής της καταστροφικής ασθένειας»."
