14/12/2025
Όταν ήμουν μικρός, μου άρεσε να παρακολουθώ τις κλασικές αιγυπτιακές ταινίες.
Μια εικόνα που με σημάδεψε ήταν εκείνη των πλούσιων αρχόντων που κάπνιζαν πούρα.
Η άνεση, η αυτοπεποίθηση, η αίσθηση αφθονίας… κάτι σε αυτή τη σκηνή με μάγευε.
Ήθελα να τους μιμηθώ 😀
Έτσι, έβρισκα μικρά κλαδιά, τα έκανα «πούρα» και καθόμουν ακριβώς όπως εκείνοι στις ταινίες.
Κρατούσα το ξύλινο πούρο ανάμεσα στα δόντια , σαν γκάνγκστερ από αμερικανική ταινία ,
και μιλούσα στα άλλα παιδιά με ύφος, σαν να ήμουν κάποιος σπουδαίος 😀
Μεγαλώνοντας, όταν πήγα στο Κάιρο για σπουδές, ήρθε η στιγμή που είδα για πρώτη φορά αληθινά πούρα σε ένα πολυκατάστημα.
Το σοκ ήταν μεγάλο. Ήταν πανάκριβα.
Δεν μπορούσα να αγοράσω ούτε ένα.
Δεν με πείραξε όμως.
Είχα ήδη συνηθίσει το «ξύλινο» πούρο μου.
Στην εφηβεία προσπάθησα να μάθω να καπνίζω κανονικά τσιγάρα, αλλά ποτέ δεν μου άρεσαν.
Ίσως γιατί αυτό που αναζητούσα δεν ήταν το κάπνισμα ούτε η εξάρτηση,
αλλά η αίσθηση που μου έδινε η εικόνα του πούρου 👌
Το 2006, όταν ήρθα στην Ελλάδα, βρήκα πούρα σε τιμές που μπορούσα να αντέξω.
Και τότε ξεκίνησε ένα προσωπικό τελετουργικό:
κάθε μέρα, μετά τη δύσκολη δουλειά, μια δουλειά που δεν αγαπούσα
έκανα μπάνιο, φορούσα τα καλύτερά μου ρούχα,
έβαζα το πιο ακριβό μου άρωμα (2,90€ 😄)
και έβγαινα για καφέ, κρατώντας το πούρο στο χέρι.
Ήταν σαν να ζούσα το όνειρό μου.
Σαν να είχα γίνει εκείνος που φανταζόμουν μικρός.
Ακόμα και στις πιο δύσκολες οικονομικές περιόδους,
όταν δεν είχα ούτε δουλειά ούτε λεφτά,
συνέχισα αυτή τη συνήθεια , ή μάλλον αυτή την άσκηση.
Άνθρωποι γύρω μου με ρωτούσαν αν μπορώ να τους βοηθήσω,
αν έχω κάποια δουλειά να τους προτείνω.
Κι ενώ εγώ ο ίδιος δεν είχα τίποτα στα χέρια μου,
ένιωθα πλούσιος μέσα μου.
Μέχρι και σήμερα, αυτή η συνήθεια , ή μήπως είναι κάτι περισσότερο;
με συνοδεύει.
Μετά από κάθε επιτυχία, κάθε επίτευγμα –
και για μένα επιτυχία είναι οτιδήποτε κάνω με έμπνευση και χαρά,
οτιδήποτε με κάνει να πω στον εαυτό μου:
«Μπράβο ρε Μίντο!»
(είτε είναι ένα σεμινάριο, μια συνεδρία, μια ομιλία, ένα βίντεο)
γιορτάζω με ένα πούρο 💛
Όχι γιατί το χρειάζομαι,
αλλά γιατί μου θυμίζει ότι έζησα το όνειρό μου πριν ακόμα το αποκτήσω.
Σαν να κοιτάζω σήμερα εκείνο το μικρό παιδάκι με το ξύλινο πούρο
και να του χαμογελάω 💛
Αυτό είναι το μήνυμα που θέλω να μοιραστώ μαζί σου 👇
Η δύναμη της φαντασίας μπορεί να σε οδηγήσει στην πραγματικότητα που επιθυμείς.
Αν ζήσεις σήμερα όπως θα ήθελες να ζεις αύριο,
το αύριο αργά ή γρήγορα , θα έρθει
και θα σε βρει ήδη έτοιμο.
Δρ. Μίντο Ατταάλλα
Συνθετικός Ψυχοθεραπευτής
Καθηγητής Κινεζικής Ιατρικής
