31/10/2025
Και ίσως δεν ξέρεις ακριβώς τι να περιμένεις.
Μπορεί να φοβάσαι λίγο.
Να νιώθεις πως αν ανοίξεις πράγματα μέσα σου πληγές, φόβους, ανησυχίες θα πονέσεις περισσότερο.
Ίσως έχεις ξαναδοκιμάσει κάποτε και σταμάτησες,
ή δυσκολεύεσαι να εμπιστευτείς.
Και είναι εντάξει.
Χρειάζεται χρόνος για να συνδεθείς με τον άνθρωπο που θα σου ταιριάξει,
με εκείνον που θα νιώσεις ότι υπάρχει χημεία, κατανόηση, ασφάλεια.
Κι όταν αυτό γίνει, αρχίζετε μαζί.
Σιγά-σιγά.
Κομμάτι-κομμάτι.
Σαν να ανοίγετε ένα παλιό συρτάρι.
Ένα συρτάρι γεμάτο χαρτιά ανακατεμένα, τσαλακωμένα, μουτζουρωμένα.
Κάποια πιο τακτοποιημένα, προσεγμένα μέσα σε διαφάνειες.
Όλα μπλεγμένα μεταξύ τους.
Και αρχίζετε να τα βγάζετε σιγά-σιγά.
Να τα ξεχωρίζετε.
Να τα τακτοποιείτε.
Όχι για να είναι όλα τέλεια —
αλλά για να πάψει το μέσα σου να είναι κουβάρι.
Η θεραπεία θέλει χρόνο.
Θέλει πίστη στον εαυτό σου, στη διαδικασία, στη σχέση.
Κι όσο προχωράς…
όλα αρχίζουν να μπαίνουν στη θέση τους.