23/03/2026
Αγαπημένε μου μπαμπά,
Μπορεί να πιστεύεις ότι είμαι πολύ μικρό και δεν καταλαβαίνω ακόμα πολλά και ίσως να ισχύει ως ένα βαθμό.
Θέλω όμως να ξέρεις ότι μπορεί να μην καταλαβαίνω ακόμα αλλά παρατηρώ και το κυριότερο νιώθω!
Ένιωσα τις στιγμές που η μαμά έλεγε πως δεν αντέχει άλλο και ήσουν εκεί να της δείξεις πόσο ικανή είναι και πόσα πολλά έχει καταφέρει.
Ένιωσα το χέρι σου να την αγκαλιάζει με κατανόηση τα βράδια που έκλαιγε γιατί νόμιζε πως δεν είχε αρκετό γάλα να με ταΐσει.
Εκείνα τα βράδια που έκλαιγα και εγώ γοερά γιατί ένιωθα ανήσυχο και μπερδεμένο στο νέο μου κόσμο.
Άκουσα πως όταν σου είπε με παράπονο "νιώθω τόσο μόνη" εσύ της απάντησες τρυφερά "ησύχασε είμαι εγώ εδώ".
Θυμάμαι εκείνες τις πρώτες μέρες της ζωής μου που η μαμά με κρατούσε συνεχώς αγκαλιά γιατί φοβόμουν μόνο μου.
Τόσες πολλές ώρες που δεν κατάφερνε κάποιες φορές ούτε να φάει, όμως εσύ ήσουν εκεί και την τάιζες ενώ με θήλαζε.
Θυμάμαι τα βράδια που ήταν αϋπνη για ώρες και εσύ της είπες "ξάπλωσε θα πάω να το αλλάξω εγώ".
Θυμάμαι που προσπάθησες να με κοιμήσεις με όποιο τρόπο μπορούσες, γιατί έβλεπες πως η μαμά ήταν εξάντλημενη και δεν άντεχε άλλο να με σηκώνει.
Ένιωθα μπαμπά πως την φρόντιζες και την στήριζες για να βρει δυνάμεις να με φροντίσει όσο το δυνατόν καλύτερα.
Ξέρεις πως μέχρι να μεγαλώσω λίγο θα είμαι συνεχώς κολλημένο πάνω της γιατί την γνωρίζω 9 μήνες πριν από εσένα και νιώθω ασφάλεια κοντά της, αλλά αυτό δεν θα ισχύει πάντα.
Έχουμε να κάνουμε πολλά μαζί!
Περιμένω με χαρά να με μάθεις να κάνω ποδήλατο.
Να μου δείξεις τα αστέρια και να τα σύννεφα και να γελάσουμε μαζί με τα αστεία ζωάκια που σχηματίζουν.
Να μου κρατάς το χέρι όταν θα φοβάμαι τα κύματα της θάλασσας.
Να μου δίνεις ένα φιλί πριν κοιμηθώ και να μου λες να μην φοβάμαι το σκοτάδι γιατί τίποτα δεν θα αφήσεις να με πειράξει.
Περιμένω να παίξουμε μαζί πειρατικό καράβι και κρυφτό (και ας ξέρεις από την αρχή που έχω κρυφτεί) και ανυπομονώ να ταϊσουμε και να κοιμήσουμε μαζί την κούκλα μου!
Περιμένω πως και πως να μου μάθεις να αγαπώ όλα τα πλάσματα και να είμαι συμπονετικός/ή.
Φαντάζομαι την ώρα που θα ταΐζουμε μαζί τα αδέσποτα ζωάκια της γειτονιάς, και όταν έρθει η ώρα να ζητήσω ένα 4ποδο φίλο, να πάμε παρέα στο καταφύγιο της περιοχής μας και να διαλέξουμε εκείνο που θα το αγαπήσουμε για μια ζωή!
Ανυπομονώ να ακούσω τη φωνή σου να μου λεει πόσο σημαντικός/ή είμαι για 'σένα και πόσο σπουδαίος άνθρωπος θα γίνω!
Μπαμπά μου, δεν χρειάζεται να σου πω πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος σου στη ζωή μου από τα πρώτα βήματα μου, και πόσο σε ευχαριστώ που ήσουν δίπλα στη μαμά μου και σε 'μενα όσο κανείς!
Κάνε λίγη υπομονή και θα έρθει η μέρα που θα ανοίξω τα χεράκια μου και θα σου πω με μάτια μου λάμπουν πως σε αγαπώ ως τον ουρανό!
Σε ευχαριστώ που είσαι εδώ ακόμα και τις στιγμές που χρειάστηκε να λείπεις!
Το παιδάκι σου ❤️
Κείμενο: Καζαντζάκη Ελένη Ψυχολόγος - Συστημική Ψυχοθεραπεύτρια
Illustration : Amanda Oleander Art