27/06/2020
Σκέφτομαι πόσο μακριά από τα συναισθήματα και τις ανάγκες μας είμαστε που μας φαίνεται παράλογο που τα παιδιά εκφράζουν ό,τι νιώθουν και διεκδικούν σθεναρά τις ανάγκες τους, που οι περισσότεροι το αποδίδουμε στο ότι είναι «χειριστικά».
Λέμε «κάνουν τα πάντα για να πάρουν αυτό που θέλουν». Και για κάποιο λόγο αυτό το βλέπουμε ως παράλογο και ενοχλητικό.
Εμείς οι ενήλικες που είμαστε μακριά από τα θέλω μας και τις ανάγκες μας, που τα καταπιέζουμε χρόνια για να είμαστε αποδεκτοί στην οικογένεια και την ευρύτερη κοινωνία και δεν μπορούμε να ζητήσουμε ούτε ένα ποτήρι νερό.
Κανένα παιδί δε γεννιέται χειριστικό.
Αλλά όλα τα παιδιά κατακλύζονται από τα συναισθήματα τους, τα εκφράζουν με όποιο τρόπο έχουν και διεκδικούν την κάλυψη των αναγκών τους. Έτσι είναι φτιαγμένος ο εγκέφαλος τους, που ακόμα δεν μπορεί να ελέγξει την παρόρμηση, τα συναισθήματα. Είναι απόλυτα φυσικό και υγιές.
Χειριστικά γίνονται τα παιδιά μόνο όταν μεγαλώνουν σε τέτοια περιβάλλοντα.
«Φάε το φαΐ σου, για να δεις τηλεόραση μετά»,
«αν δεν διαβάσεις δε θα πάμε βόλτα»,
«αν δεν με φιλήσεις θα στενοχωρηθεί η μαμά»,
«αν δεν είσαι ήσυχος δε θα σου πάρω δώρο».
ΑΥΤΑ είναι χειριστικά.
Όλα όσα περιμένουμε από αυτά για ένα αντάλλαγμα, ακυρώνοντας την προσωπική τους αυτοδιάθεση κι ελευθερία, το πώς νιώθουν και πως το εκφράζουν.
Όλες οι προσωπικές μας προσδοκίες για το πώς θα έπρεπε να είναι τα παιδιά.
Τα παιδιά δεν είναι χειριστικά.
Εμείς είμαστε όταν προσπαθούμε να ελέγξουμε τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά τους. Κ έτσι τους μαθαίνουμε πώς να γίνονται και αυτά με τη σειρά τους.
Έχω βαρεθεί να ακούω από γονείς, εκπαιδευτικούς και επαγγελματίες υγείας για χειριστικά παιδιά.
Κανένας δεν έκανε τον κόπο να συνδεθεί με το κάθε παιδί, να το ενσυναισθανθεί, να δει πίσω από τη συμπεριφορά του και να δει την ανάγκη του.
Κι από την άλλη, συνέχεια βλέπω ενήλικες οι οποίοι δεν είναι σε επαφή με τις ανάγκες τους, δεν τις διεκδικούν, είναι δυστυχισμένοι. Αλλά είναι όλοι τους «καλά παιδιά».
Να χαίρεστε που τα παιδιά μας εκφράζονται έντονα, διεκδικούν έντονα, εξερευνούν, δοκιμάζουν, και βρίσκουν το δρόμο προς την αυτορρύθμιση και αυτοπραγμάτωση.
Αυτά θα γίνουν ευτυχισμένοι και υγιείς ενήλικες!
Via Attachment Parenting Hellas
