02/10/2022
Μόλις ξεκινήσατε να εργάζεσθε σε μια νέα δουλειά. Πηγαίνετε στο νέο σας γραφείο, με τόσο ενθουσιασμό όσο και ανασφάλεια. Προσπαθείτε να μάθετε τους κανόνες του νέου χώρου και να αναπτύξετε σχέσεις με τους συναδέλφους. Πιθανότατα, κάνετε και κάποια λάθη, ή απλά θα συμπεριφέρεστε όπως είχατε συνηθίσει στην προηγούμενη εργασία σας.
«Μμμ, είναι κάπως ζωηρή η καινούρια» σχολιάζει ένας συνάδελφος.
«Μάλλον πεισματάρα», λέει ο άλλος.
«Είσαι δικιά μου εσύ, τροφαντούλα», λέει ο τρίτος όταν διαλέγετε το κρουασάν αντί του κράκερ από το δίσκο του κοινού σνακ. «Κι εγώ μόνο τέτοια τρώω, βούτυρα και μαρμελάδες. Θα σε πάρω στο κτήμα το Σαββατοκύριακο να φάμε του σκασμού»!
«Είναι πολυλογού όμως, ε;» προσθέτει ο οδηγός της εταιρίας που σας μεταφέρει στο σπίτι σας.
«Μιλάει όμως ωραία, λέει ο συνοδός, «έχει καλή άρθρωση τουλάχιστον»
Κι όλα όντας παρούσα.
Πως θα αισθανόσαστε;
Σκεφτείτε τώρα, πως αισθάνεται το 3χρονο παιδί που το βίωσε (από δασκάλες, διευθύντρια σχολείου, οδηγό και συνοδό σχολικού) σε προσαρμογή!
Τα μικρά παιδιά μας ακούνε. Αφομοιώνουν τα λόγια και τη συμπεριφορά μας. Και διαμορφώνουν την εικόνα του εαυτού τους και του κόσμου τους.
Ας τους δείξουμε το σεβασμό που τους αξίζει.
