29/04/2026
Σε ένα όχι και πολύ μακρινό κάποτε, τέτοια εποχή τρυγούσαμε τις κατάφορτες #μουριές του Χολαργού. Καβαλούσαμε ποδήλατα μαζί με την παλιοπαρέα και εξαφανιζόμασταν από το ξέγνοιαστο βλέμμα των γονιών μας για να φάμε μούρα και να επιστρέψουμε με μελένια χέρια και χείλη στην οργή της μητέρας για τα ανεξίτηλα λερωμένα ρούχα μας.
Σε ένα επίσης όχι πολύ μακρινό κάποτε ο παππούς μου γέμιζε με άγρια μούρα του δάσους τις χούφτες των εγγονιών του. Δωρικός με τα λόγια του έβαζε αγάπη και νοιάξιμο μόνο στις πράξεις του. Απολάμβανε να τιτιβίζουμε γύρω του μπουκωμένοι με τους γλυκούς καρπούς που μας έφερνε αδιαφορώντας αν θα τραυμάτιζε τα χέρια του από τα αγκαθωτά κλαδιά των θάμνων.
Αργότερα ήρθαν οι άλλες οι εποχές. Εκείνες όπου οι άνθρωποι δεν άντεχαν τα μούρα που έπεφταν και λέκιαζαν τις πλάκες του πεζοδρομίου και τα αυτοκίνητα τους. Οι δημοτικοί άρχοντες ξερίζωσαν τις μουριές και μαζί και όλες τις αναμνήσεις μας. Τώρα την παχιά σκιά της μουριάς ίσως να την συναντήσεις στην πλατεία του ορεινού χωριού που θα επισκεφθείς αλλά και αυτή ακόμη θα είναι μπολιασμένη για να μην κάνει μούρα.
Η μουριά έφτασε στην Ελλάδα εδώ και αιώνες από την Κασπία Θάλασσα. Ο Θεόφραστος την αποκαλούσε συκάμινα και ο Διοσκουρίδης μορέα. Η λευκή μουριά έφτασε από την Κίνα στο Βυζάντιο μαζί με τα αυγά του μεταξοσκώληκα.
Υπάρχουν πάνω από 300 ποικιλίες μούρων και σίγουρα ανήκουν στα πιο πολύτιμα φρούτα- υπερτροφή για τις ευεργετικές ιδιότητες τους. Νόστιμα, θρεπτικά, αντιοξειδωτικά, καθαρτικά, τονωτικά, σπάνια θα τα δεις στον πάγκο της λαϊκής, γιατί μαραίνονται γρήγορα από τη στιγμή που θα τα κόψεις από το δέντρο.
Στην Ελλάδα, όταν αναφερόμαστε στα μούρα, έχουμε στο νου μας κυρίως στον νου μας τα άσπρα μούρα, τα κόκκινα, τα μαύρα και τα βατόμουρα. Αποτελούν καλές πηγές σιδήρου, ασβεστίου, μαγνησίου, φωσφόρου, καλίου και σεληνίου. Η παρουσία τους σε επαρκείς ποσότητες στον οργανισμό είναι καθοριστική για πολλές ζωτικές λειτουργίες. Πιο συγκεκριμένα, η υψηλή περιεκτικότητά τους σε βιταμίνη C και φλαβονοειδή τα κατατάσσει στην ομάδα των τροφίμων, που διαθέτουν υψηλή αντιοξειδωτική δράση αποτελώντας ασπίδα για τον διαβήτη και μειώνουν σημαντικά τον κίνδυνο εμφράγματος, ενώ είναι πολύτιμος βοηθός στην προστασία από την εμφάνιση κακοηθειών. Μάλιστα, οι πολυφαινόλες που περιέχουν, βοηθούν στη μείωση της υπεργλυκαιμίας και συστήνονται ως μια καλή διαιτητική επιλογή σε υπέρβαρα άτομα. Επιπλέον, καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες, αποτρέπουν την πρόωρη γήρανση, μειώνουν τις λοιμώξεις και ενισχύουν το ανοσοποιητικό. Επιπλέον, η κατανάλωση μούρων μπορεί να βοηθήσει στην πέψη και την εγρήγορση του οργανισμού, ενώ επίσης προκαλεί σύσφιξη των ιστών με αποτέλεσμα το νεανικό δέρμα.
Και αν η περίοδος τους δεν διαρκεί πολύ, υπάρχουν λύσεις, ώστε να τα διατηρήσουμε για όλον τον χρόνο. Ποιος δεν τρελαίνεται πραγματικά για μια σπιτική μαρμελάδα; Η μαρμελάδα μούρο έχει τόσο ωραία και λεπτά αρώματα δικά της που θα ήταν ιεροσυλία να της προσθέσουμε κάποιο άλλο αρωματικό πέρα από άλλα ομοειδή φρουτάκια όπως το φραμπουάζ, οι φράουλες και τα βατόμουρα. Ακόμα μπορούν να αποθηκευτούν στην κατάψυξη για μεγάλο χρονικό διάστημα, ώστε να τα συνοδεύσουμε όποτε θελήσουμε με το παγωτό ή το γλυκό μας, προσθέτοντας έτσι μια υγιεινή πινελιά στην αγαπημένη μας λιχουδιά.
Το σίγουρο είναι πάντως ότι την απόλαυση και τη χαρά να τρως μελένια γλυκά μούρα σκαρφαλωμένος μέσα στα κλαδιά της μουριάς δεν θα την ξαναζήσουμε...