Γεώργιος Κ. Μανουσαρίδης Γενικός-Οικογενειακός Ιατρός

12/10/2021

21/12/2018

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ,ΥΓΕΙΑ Κ ΕΥΛΟΓΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ Κ ΣΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΣΑΣ

18/12/2018

Η ψωρίαση είναι μια δερματική πάθηση που παράγει χοντρές φολίδες στο δέρμα, το οποίο σε εκείνο το σημείο σταδιακά απολεπίζεται.

Στην ψωρίαση, οι ξηρές νιφάδες δέρματος προκύπτουν από τον υπερβολικά ταχύ πολλαπλασιασμό των κυττάρων του δέρματος, που προκαλείται από φλεγμονώδεις χημικές ουσίες, οι οποίες με την σειρά τοτς παράγονται από τα λεμφοκύτταρα (λευκά αιμοσφαίρια). Τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως στο δέρμα στους αγκώνες, στα γόνατα και στο τριχωτό της κεφαλής.

Μερικοί άνθρωποι έχουν τόσο ήπια, περιορισμένα συμπτώματα που δεν γνωρίζουν καν ότι έχουν την πάθηση. Άλλοι, πάλι, έχουν πολύ σοβαρά συμπτώματα, που επηρεάζουν ολόκληρη την επιφάνεια του σώματός τους.

Η ψωρίαση θεωρείται ανίατη, μακροχρόνια (χρόνια) κατάσταση του δέρματος. Έχει μια μεταβλητή πορεία και περιοδικά βελτιώνεται (ύφεση) και επιδεινώνεται (έξαρση). Δεν είναι ασυνήθιστο η δερματική αυτή πάθηση να “εξαφανιστεί” από μόνη της για χρόνια ολόκληρα και να παραμείνει σε ύφεση. Πολλοί άνθρωποι έχουν παρατηρήσει ότι υπάρχει επιδείνωση των συμπτωμάτων τους κατά τους πιο κρύους μήνες του χειμώνα.

Είναι μεταδοτική;
Όχι. Ερευνητικές μελέτες έχουν δείξει ότι δεν είναι μεταδοτική από άτομο σε άτομο. Ένα άτομο δεν μπορεί να κολλήσει ψωρίαση από κάποιον άλλο και δεν μπορεί κανείς να την μεταδώσει σε κάποιον μέσω της επαφής δέρμα-με-δέρμα. Ακόμα και κάθε μέρα να υπάρχει άμεση δερματική επαφή με ένα άτομο που έχει ψωρίαση, ποτέ δεν πρόκειται η ασθένεια να μεταδοθεί.

Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη διατροφή για την ψωρίαση;
Οι περισσότεροι ασθενείς με ψωρίαση είναι υπέρβαροι. Δεδομένου ότι υπάρχει μια προδιάθεση για εκείνους τους ασθενείς να αναπτύξουν, εκτός από ψωρίαση, καρδιαγγειακή νόσο και διαβήτη, προτείνεται έντονα να προσπαθούν να διατηρήσουν ένα κανονικό σωματικό βάρος. Αν και τα επιστημονικά στοιχεία δεν είναι πολλά, έχει παρατηρηθεί ότι οι περισσότερο αδύνατοι/λεπτοί ασθενείς είναι πιο πιθανό να ανταποκριθούν καλύτερα στη θεραπεία.

Αν και οι διατροφικές μελέτες είναι εμφανώς δύσκολο να γίνουν άψογα και να ερμηνευθούν αναλόγως, έχει παρατηρηθεί ότι μια διατροφή όπου οι λιαπρές ουσίες αποτελούνται από πολυακόρεστα έλαια, όπως το ελαιόλαδο και τα ιχθυέλαια, κάνει καλό στην ψωρίαση. Η λεγόμενη μεσογειακή διατροφή είναι ένα τέτοιο παράδειγμα.

11/12/2018

Από το απλό κρυολόγημα στην πνευμονία – Τι να προσέχετε;
Τα κυριότερα βακτήρια που προκαλούν την πνευμονία είναι ο πνευμονιόκοκκος, ο αιμόφιλος, το μυκόπλασμα και τα χλαμύδια και σπανιότατα ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος και οι μύκητες.
Οι συνήθεις ιοί που μπορούν να προκαλέσουν ιογενή πνευμονία είναι ο ιός της γρίπης (Influenza), ο Parainfluenza και ο Αναπνευστικός Συγκυτιακός Ιός (Respiratory Syncytial Virus – RSV).

Πότε το απλό κρυολόγημα εξελίσσεται σε πνευμονία
Η πνευμονία προκαλείται από την εισπνοή ορισμένων βακτηρίων, ιών ή άλλων μικρόβιων. Εάν είστε ένας υγιής οργανισμός , το ανοσοποιητικό σας σύστημα θα τα αντιμετωπίσει.

Μερικές φορές όμως, τα μικρόβια πολλαπλασιάζονται και προκαλούν μολύνσεις των πνευμόνων, ειδικά όταν ο οργανισμός είναι εξασθενημένος ή ηλικιωμένος. Τότε ακριβώς είναι και το πιθανότερο το απλό κρυολόγημα να «γυρίσει” σε πνευμονία. Γι’ αυτό ακόμα και αν είστε σε μια γενικά καλή κατάσταση υγείας, είναι σώφρον να επιτρέπετε στον οργανισμό σας να ξεκουράζεται καλά, όταν έχετε κρυολόγημα, ή γρίπη.

Τα τυπικά συμπτώματα είναι:
Βήχας
Πυρετός
Εφίδρωση
Ρίγος
Γενική αδιαθεσία
Πονοκέφαλος
Πόνοι στο σώμα
Σφίξιμο στο στήθος και στα πλευρά
Πτύελα με κίτρινο/πράσινο χρώμα
Η θεραπεία με αντιβιοτικά είναι συνήθως αποτελεσματική και μπορείτε να περιμένετε ότι θα ανακάμψετε πλήρως. Τα συμπτώματα θα πρέπει να βελτιωθούν μετά από τρεις ημέρες, εάν η θεραπεία λειτουργήσει.

Μπορεί να νιώθετε κουρασμένοι για ένα διάστημα μετά την εξάλειψη της λοίμωξης
Πίνετε πολλά υγρά για να αποφύγετε την αφυδάτωση
Η εισαγωγή στο νοσοκομείο συνιστάται, εάν έχετε σοβαρή πνευμονία, ή αν τα συμπτώματα δεν υποχωρούν γρήγορα με τα αντιβιοτικά
Γενικά η θεραπευτική αντιμετώπιση περιλαμβάνει τα ακόλουθα:
Αντιμετώπιση συμπτωμάτων (πυρετού με αντιπυρετικά κλπ)
Χορήγηση οξυγόνου
Κατάλληλο αντιβιοτικό ή συνδυασμό αυτών
Νοσηλεία περίπου 4 μέρες με ενδοφλέβια αγωγή και αν μπορεί να σιτιστεί από το στόμα συνεχίζει με από του στόματος αγωγή. Συνήθως ο ασθενής παραμένει 7-8 μέρες στο νοσοκομείο και εξέρχεται με οδηγίες (φαρμακευτική αγωγή κλπ).
Η υποχώρηση των συμπτωμάτων γίνεται σταδιακά από την 3η ημέρα, όσον αφορά τον πυρετό, έως, συνήθως, τη 15η ημέρα, σε σχέση με το βήχα και την καταβολή δυνάμεων.

21/11/2018

Η οστεοπόρωση ταλαιπωρεί την τρίτη ηλικία και ιδιαίτερα τις γυναίκες. Ωστόσο δεν είναι κάτι που εμφανίζεται ξαφνικά αλλά προκαλείται από τον τρόπο ζωής και όχι μόνο.
Η οστεοπόρωση ταξινομείται σε πρωτοπαθή και σε δευτεροπαθή…
Στην Πρωτοπαθή οστεοπόρωση ανήκουν: α) Η μετεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση που εμφανίζεται στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, λόγω του χαμηλού επιπέδου οιστρογόνων και β) Η γεροντική οστεοπόρωση, που εμφανίζεται σε γυναίκες και άντρες μετά την ηλικία των 70 περίπου ετών
Η Δευτεροπαθής Οστεοπόρωση προκαλείται σε έδαφος άλλων παθήσεων όπως ο διαβήτης, ο υπερπαραθυρεοειδισμός η δρεπανοκυτταρική αναιμία, το πολλαπλούν μυέλωμα, η παρατεταμένη ακινητοποίηση, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο υπογοναδισμός, ο υπερθυρεοειδισμός και το σύνδρομο δυσαπορρόφησης.

Επίσης δευτεροπαθής οστεοπόρωση μπορεί να εμφανιστεί εξ αιτίας μακροχρόνιας λήψης φαρμάκων όπως είναι η κορτιζόνη, η θυρεοειδική ορμόνη σε δόση μεγαλύτερη από ότι χρειάζεται για την αντιμετώπιση του υποθυρεοειδισμού, τα αντιεπιληπτικά φάρμακα, η ηπαρίνη κ.ά.
ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ:

Πρόωρη εμμηνόπαυση και καθυστερημένη εμμηναρχή – Τα οιστρογόνα παίζουν σημαντικό ρόλο στην οστική μάζα, αυξάνοντας την παραγωγή και αναστέλλοντας την απορρόφηση. Όταν μία γυναίκα παρουσιάσει εμμηνόπαυση πριν από την ηλικία των 45 ετών, ή καθυστερημένη εμμηναρχή αυτό σημαίνει ότι έχει πρόωρα μειωμένη, ή καθυστερημένη αντίστοιχα παραγωγή οιστρογόνων και γι’ αυτό είναι σε κίνδυνο για ανάπτυξη οστεοπόρωσης.

Ηλικία – πάνω από 50 έτη
Φύλο
Καθιστική ζωή – Η σωματική άσκηση προσφέρει μηχανικά ερεθίσματα στους οστεοβλάστες για παραγωγή οστικής μάζας και γι’ αυτό η έλλειψη της αποτελεί παράγοντα κινδύνου για οστεοπόρωση.
Κάπνισμα – συμβάλλει στην πρόκληση πρώιμης εμμηνόπαυσης και δρα τοξικά στις οστεοβλάστες, μειώνοντας έτσι την οστική μάζα.
Κληρονομικότητα – (οικογενειακό ιστορικό ή ιστορικό κατάγματος)
Αλκοόλ – σε μεγάλες ποσότητες αναστέλλει την οστική παραγωγή
Μειωμένη πρόσληψη ασβεστίου και Ανεπάρκεια βιταμίνης D – στοιχεία απαραίτητα για τη διατήρηση της οστικής μάζας
Χρόνια λήψη φαρμάκων – (κορτιζόνη, θυροξίνη). Ειδικά η πρεδνιζολόνη αν ληφθεί σε δόση ίση ή μεγαλύτερη από 7,5 mg ημερησίως και για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από 3 μήνες μπορεί να προκαλέσει οστεοπόρωση.
Ιστορικό προηγούμενου κατάγματος ευθραυστότητας
Χαμηλό σωματικό βάρος
Υψηλή κατανάλωση καφεΐνης και τσαγιού, επειδή προκαλούν ασβεστιουρία.
Φυλή (σπάνια στους Αφρικανούς και στους Αμερικανούς μαύρης φυλής)
Νευρογενής ανορεξία
Δυσαπορρόφηση – φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου
Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός
Αμηνόρροια
Παρατεταμένη ακινητοποίηση
Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια

19/11/2018

Οι γυναίκες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από τους άνδρες να υποστούν έμφραγμα εξαιτίας της υπέρτασης, του διαβήτη και του καπνίσματος, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική μελέτη. Οι άνδρες κινδυνεύουν γενικά περισσότερο από έμφραγμα σε σχέση με τις γυναίκες, όμως οι τρεις παραπάνω παράγοντες κινδύνου έχουν μεγαλύτερη επίπτωση στις γυναίκες.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την επιδημιολόγο δρα Ελίζαμπεθ Μίλετ του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «British Medical Journal» (BMJ), ανέλυσαν στοιχεία για 472.000 ανθρώπους ηλικίας 40 έως 69 ετών χωρίς καρδιαγγειακό ιστορικό (το 56% ήταν γυναίκες).

Σε διάστημα επτά ετών, υπήρχαν σχεδόν οκτώ περιστατικά εμφραγμάτων ανά 10.000 ανθρωποέτη στις γυναίκες έναντι 24 περιστατικών/10.000 ανθρωποέτη μεταξύ των ανδρών.

Διαπιστώθηκε ότι το κάπνισμα αυξάνει τον κίνδυνο εμφράγματος κατά 55% περισσότερο στις γυναίκες από ό,τι στους άνδρες. Ενώ οι άνδρες καπνιστές έχουν περίπου διπλάσιο κίνδυνο εμφράγματος σε σχέση με τους μη καπνιστές, οι γυναίκες καπνίστριες έχουν υπερτριπλάσιο κίνδυνο εμφράγματος σε σχέση με τις μη καπνίστριες, όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Επίσης η υπέρταση αυξάνει κατά 83% περισσότερο και ο διαβήτης τύπου 2 κατά 47% περισσότερο τον κίνδυνο εμφράγματος στις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες.

«Συνολικά περισσότεροι άνδρες παθαίνουν έμφραγμα από ό,τι γυναίκες, όμως ορισμένοι παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο πιο πολύ στις γυναίκες από ό,τι τον αυξάνουν στους άνδρες, συνεπώς οι γυναίκες με αυτούς τους παράγοντες κινδύνου βρίσκονται σε συγκριτικά μειονεκτική θέση» δήλωσε η Μίλετ.

S*x differences in risk factors for myocardial infarction: cohort study of UK Biobank participants

15/11/2018

Η θνησιμότητα από καρκίνο του παγκρέατος στην Ευρώπη εμφανίζει αύξηση 5% μεταξύ 1990-2016, σύμφωνα με έκθεση της ευρωπαϊκής οργάνωσης γαστρεντερολόγων United European Gastroenterology (UEG), η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Παγκρεατικού Καρκίνου.

Η αύξηση αυτή είναι η μεγαλύτερη ανάμεσα στις πέντε μορφές καρκίνου με τα περισσότερα θύματα. Οι άλλες τέσσερις είναι οι καρκίνοι των πνευμόνων, του παχέος εντέρου, του μαστού και του προστάτη, που όμως εμφανίζουν σταδιακή μείωση της θνησιμότητας μετά το 1990.

Αντίθετα, οι θάνατοι από παγκρεατικό καρκίνο ως ποσοστό του πληθυσμού της Ευρώπης συνεχίζουν να αυξάνουν, με αποτέλεσμα ο εν λόγω καρκίνος να έχει πλέον ξεπεράσει τον καρκίνο του μαστού ως η τρίτη κατά σειρά αιτία θανάτου από καρκίνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο καρκίνος του παγκρέατος -γνωστός και ως «σιωπηλός δολοφόνος»- έχει τη μικρότερη επιβίωση ασθενών από όλους τους καρκίνους στην Ευρώπη και ευθύνεται για περισσότερους από 95.000 θανάτους κάθε χρόνο. Ο μέσος χρόνος επιβίωσης μετά τη διάγνωση είναι μόνο 4,6 μήνες.

Τα συμπτώματά του αργούν να εκδηλωθούν, με συνέπεια να είναι δύσκολη η έγκαιρη διάγνωση της νόσου, ώστε να γίνει η σωτήρια για τη ζωή χειρουργική αφαίρεση του όγκου.

Παρά την αύξηση της θνησιμότητας και τη μικρή επιβίωση των ασθενών, ο παγκρεατικός καρκίνος, σύμφωνα με την UEG, λαμβάνει λιγότερο από το 2% της συνολικής χρηματοδότησης για αντικαρκινική έρευνα στην Ευρώπη, ποσοστό που κρίνεται τελείως ανεπαρκές.

Τελευταία η έρευνα στρέφεται στο ρόλο του μικροβιώματος, καθώς ο πληθυσμός των μικροβίων σε ένα καρκινικό πάγκρεας έχει βρεθεί να είναι περίπου 1.000 φορές μεγαλύτερος από το υγιές πάγκρεας. Μελέτες έχουν δείξει ότι η απομάκρυνση βακτηρίων από το έντερο και το πάγκρεας μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη του καρκίνου και να «αναπρογραμματίσει» τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενούς, ώστε να αμύνονται καλύτερα έναντι των καρκινικών κυττάρων.

Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι, επιφέροντας αλλαγές στο μικροβίωμα, θα βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα της χημειοθεραπείας ή της ανοσοθεραπείας, θα επιβραδύνουν τις μεταστάσεις και τελικά θα «φρενάρουν» την επιδείνωση της νόσου.

13/11/2018

Ο υποθυρεοειδισμός (υπολειτουργία του θυρεοειδούς) είναι μια κατάσταση κατά την οποία ο θυρεοειδής σας αδένας δεν παράγει αρκετή ποσότητα ορισμένων σημαντικών ορμονών.
Ο υποθυρεοειδισμός αναστατώνει τη φυσιολογική ισορροπία των χημικών αντιδράσεων στο σώμα σας. Οι γυναίκες, ιδίως όσες είναι άνω των 60 ετών, είναι πιο πιθανό να έχουν υποθυρεοειδισμό.
Σπανίως προκαλεί συμπτώματα στα αρχικά του στάδια, αλλά, με την πάροδο του χρόνου και εφόσον δεν αντιμετωπιστεί, ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να προκαλέσει μια σειρά από προβλήματα υγείας, όπως παχυσαρκία, πόνος στις αρθρώσεις, στειρότητα και καρδιοπάθειες.
Τα καλά νέα είναι ότι υπάρχουν ακριβείς εξετάσεις λειτουργίας του θυρεοειδούς για τη διάγνωση του υποθυρεοειδισμού, του οποίου η θεραπεία με συνθετικές ορμόνες του θυρεοειδούς είναι συνήθως απλή, ασφαλής και αποτελεσματική, μόλις ο γιατρός σας να βρει την σωστή δόση για εσάς.

Υποθυρεοειδισμός: Συμπτώματα
Τα σημάδια και τα συμπτώματα του υποθυρεοειδισμού ποικίλλουν, ανάλογα με τη σοβαρότητα της ανεπάρκειας ορμόνης. Αλλά σε γενικές γραμμές, όλα τα προβλήματα έχουν την τάση να αναπτύσσονται αργά, συχνά επί σειρά ετών.

Αρχικά, μόλις και μετά βίας θα προσέξετε συμπτώματα του υποθυρεοειδισμού, όπως η κόπωση και η αύξηση βάρους, ή μπορεί απλά να τα αποδώσετε στο πέρασμα του χρόνου και τη φυσιολογική γήρανση. Αλλά, καθώς ο μεταβολισμός σας συνεχίζει να επιβραδύνει, μπορεί να αναπτύξετε πιο εμφανή συμπτώματα. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν:

Κούραση
Αυξημένη ευαισθησία στο κρύο
Δυσκοιλιότητα
Ξηρό δέρμα
Ανεξήγητη αύξηση του σωματικού βάρους
Πρησμένο πρόσωπο
Βραχνάδα
Μυϊκή αδυναμία
Αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα
Μυϊκοί πόνοι
Πόνος, δυσκαμψία ή πρήξιμο στις αρθρώσεις σας
Πιο έντονη από το κανονικό ή ακανόνιστη έμμηνος ρύση
Αραίωση μαλλιών
Μειωμένος καρδιακός ρυθμός
Κατάθλιψη
Εξασθενημένη μνήμη
Αν ο υποθυρεοειδισμός δεν αντιμετωπιστεί καθόλου, τα συμπτώματα μπορεί σταδιακά να γίνουν πιο σοβαρά. Η συνεχής διέγερση του θυρεοειδή αδένα, για να απελευθερώσει περισσότερες ορμόνες μπορεί να οδηγήσει σε μια διόγκωση του θυρεοειδούς (βρογχοκήλη). Επιπλέον, μπορεί να έχετε προβλήματα μνήμης, η διαδικασία της σκέψης σας μπορεί να επιβραδύνει, ή μπορεί να αισθάνεστε κατάθλιψη.

Ο υποθυρεοειδισμός σε προχωρημένο στάδιο, γνωστός και ως μυξοίδημα, είναι σπάνιος, αλλά όταν συμβεί, μπορεί να είναι απειλητικός ακόμα και για τη ζωή σας. Τα συμπτώματα σε αυτή την περίπτωση περιλαμβάνουν χαμηλή αρτηριακή πίεση, μειωμένη αναπνοή, μειωμένη θερμοκρασία σώματος, απάθεια, ακόμα και κώμα. Σε ακραίες περιπτώσεις, το μυξοίδημα μπορεί να αποβεί θανατηφόρο.

Υποθυρεοειδισμός στα βρέφη
Αν και ο υποθυρεοειδισμός επηρεάζει πιο συχνά μεσήλικες και ηλικιωμένους ανθρώπους (κυρίως γυναίκες), ο καθένας μπορεί να αναπτύξει την ασθένεια, συμπεριλαμβανομένων και των βρεφών. Αρχικά, τα μωρά που γεννιούνται χωρίς θυρεοειδή αδένα ή με έναν αδένα που δεν λειτουργεί σωστά μπορεί να έχουν κάποιες πρώιμες ενδείξεις και συμπτώματα. Όταν τα νεογνά έχουν προβλήματα με υποθυρεοειδισμό, αυτά τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

Κιτρίνισμα του δέρματος και του λευκού των ματιών (ίκτερος). Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό συμβαίνει όταν το ήπαρ ενός μωρού δεν μπορεί να μεταβολίσει μια ουσία που ονομάζεται χολερυθρίνη, η οποία κανονικά σχηματίζεται, όταν το σώμα ανακυκλώνει παλιά ή κατεστραμμένα ερυθρά αιμοσφαίρια
Συχνά επεισόδια πνιγμού
Μεγάλη σε μέγεθος, προεξέχουσα του στόματος, γλώσσα
Γενικό πρήξιμο στο πρόσωπο
Καθώς η νόσος εξελίσσεται, τα βρέφη είναι πιθανό να έχουν προβλήματα σίτισης και ενδέχεται να μην μεγαλώσουν και να αναπτυχθούν κανονικά. Έτσι, μπορεί επίσης να παρουσιάσουν τα ακόλουθα:

Δυσκοιλιότητα
Μειωμένη μυική ανάπτυξη
Υπερβολική υπνηλία
Όταν ο υποθυρεοειδισμός στα νεογνά δεν αντιμετωπιστεί, ακόμα και οι ήπιες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρή σωματική και διανοητική καθυστέρηση.

Υποθυρεοειδισμός σε παιδιά και εφήβους
Σε γενικές γραμμές, τα παιδιά και οι έφηβοι που αναπτύσσουν υποθυρεοειδισμό έχουν τα ίδια σημάδια και συμπτώματα όπως οι ενήλικες, αλλά μπορεί εκδηλώσουν και τα ακόλουθα:

Κακή ανάπτυξη, με αποτέλεσμα το κοντό ανάστημα
Καθυστερημένη ανάπτυξη των μόνιμων δοντιών
Καθυστερημένη εφηβεία

13/11/2018

Η ντοπαμίνη είναι η κύρια χημική ουσία του εγκεφάλου.
Αυτός ο νευροδιαβιβαστής είναι υπεύθυνος για μια πληθώρα ψυχικών και σωματικών διεργασιών. Με το να μάθετε πώς να διεγείρετε τα επίπεδα ντοπαμίνης σας με φυσικό τρόπο, μπορείτε να ξεπεράσετε την κατάθλιψη, το άγχος, την απάθεια, τον φόβο, ενισχύοντας ταυτόχρονα τα συναισθήματα ευχαρίστησης που δημιουργεί ο εκπληκτικός αυτός νευρώνας.
Η ντοπαμίνη ανταμείβει συγκεκριμένες συμπεριφορές, ώστε να τις επαναλάβουμε και γι αυτό ορισμένα ναρκωτικά είναι τόσο εθιστικά. Η κοκαΐνη, η ηρωίνη και άλλα οπιούχα προκαλούν μια «τεράστια ανταμοιβή» η οποία κάνει την χρήση τους πολύ επιθυμητή μέχρι να νιώσετε το «σπάσιμο» της ντοπαμίνης που έρχεται μόλις απουσιάζει το παράνομο ναρκωτικό από τον οργανισμό.

Τα οπιούχα δένονται στους υποδοχείς οπιούχων του εγκεφάλου, αυξάνοντας την απελευθέρωση της ντοπαμίνης, αλλά όταν αυτή η φύγει, υπάρχει μια συνεχώς αυξανόμενη ανάγκη για περισσότερο οπιούχο (ή άλλο ναρκωτικό) για να προκληθεί η ίδια υψηλή ποσότητα ντοπαμίνης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι ναρκομανείς καταφεύγουν σε ολοένα αυξανόμενες, αρνητικές συμπεριφορές για να «φτιαχτούν» ξανά. Το υψηλό επίπεδο ντοπαμίνης είναι αυτό που είναι επιθυμητό.

Δεχόμαστε μικρές ποσότητες ντοπαμίνης με λιγότερο καταστροφικές συμπεριφορές-όπως με το να βγάζουμε χρήματα, με την σεξουαλική επαφή, ακόμα και με το να κερδίζουμε σε βιντεοπαιχνίδια, αλλά υπάρχουν δραστηριότητες αύξησης της ντοπαμίνης που μπορούν να διεγείρουν τον νευροδιαβιβαστή «ευχαρίστησης» χωρίς να προκαλούν εθιστική αντίδραση.

Η ντοπαμίνη κάνει κάτι περισσότερο από το απλώς να ενισχύει την αίσθηση ευτυχίας μας. Είναι επίσης υπεύθυνη για την ρύθμιση της μυϊκής κίνησης, την βελτίωση της γνωστικής λειτουργίας, την διατήρηση της συγκέντρωσης, την λήψη αποφάσεων, την αξιολόγηση προβλημάτων και την επίλυση τους και την ρύθμιση έκκρισης της προλακτίνης.

Η ντοπαμίνη είναι αναμφίβολα, απαραίτητη για την ευημερία και την ευτυχία μας. Χωρίς υψηλά επίπεδα ντοπαμίνης έχουμε την τάση να βιώνουμε κατάθλιψη, θλίψη, σύγχυση, φόβο, αρνητικές σκέψεις και άλλα συναισθηματικά εμπόδια.

Ακολουθούν, σύμφωνα με το Τhe mind unleashed κάποιοι (100%) φυσικοί τρόποι για να αυξήσετε τα επίπεδα ντοπαμίνης σας:

Γυμναστική
Η άθληση αυξάνει τους υποδοχείς D2 του εγκεφάλου. Τυχαίνει επίσης να εκκρίνει την σεροτονίνη και άλλες ενδορφίνες στο σώμα. Η τακτική γυμναστική μπορεί να σας βοηθήσει να αποφύγετε την κατάθλιψη, να μειώσετε το άγχος και να ενδυναμώσετε το μυαλό σας όπως και το σώμα σας.

Κάντε μια λίστα και διαγράψτε όσα πράγματα επιτυγχάνετε
Ο εγκέφαλος εκκρίνει λίγη ντοπαμίνη κάθε φορά που ολοκληρώνουμε κάτι-ανεξάρτητα από το πόσο μεγάλο ή μικρό είναι αυτό. Για να πάρετε ακόμα περισσότερες «δόσεις» ντοπαμίνης διαχωρίστε τα μεγάλα καθήκοντα σε μικρότερα και διαγράψτε τα ένα ένα αφού τα ολοκληρώσετε. Αυτή η συνήθεια τείνει επίσης να σας κρατά συγκεντρωμένους προς τους στόχους σας και καθαρίζει την ψυχική «ακαταστασία» του μυαλού σας.

Οι αρχές της αυτοδιαχείρισης αναφέρουν ότι αν μια εργασία αντιπροσωπεύει μια αλλαγή κατά 25% στην καθημερινή ρουτίνα σας, θα αισθάνεστε απροθυμία να την ολοκληρώσετε και συχνά θα καταλήγετε στο να σαμποτάρετε τον εαυτό σας ή να τα παρατάτε. Αντίθετα, κάνοντας μικρές αλλαγές (10%) κατευθύνεστε προς την σωστή κατεύθυνση και αυξάνετε την ευχαρίστηση σας.

Φαγητά που αυξάνουν την ντοπαμίνη
Το βασικό αμινοξύ, η τυροσίνη είναι πρόδρομος της ντοπαμίνης. Τρώγοντας φαγητά που περιέχουν τυροσίνη, μπορείτε φυσικά να αυξήσετε τα επίπεδα ντοπαμίνης. Η τυροσίνη βρίσκετε στα:

Αυγά
Πράσινο τσάι
Γάλα
Καρπούζι
Καφές
Αμύγδαλα
Μπανάνες
Μαύρη σοκολάτα
Γιαούρτι
Μειώστε τους λιποπολυσακχαρίτες
Είναι μεγάλη κουβέντα, αλλά είναι μια ενδοτοξίνη που τρελαίνει το ανοσοποιητικό σας σύστημα. Οι λιποπολυσακχαρίτες αναστέλλουν επίσης την παραγωγή ντοπαμίνης. Τρώγοντας φαγητά που προστατεύουν το έντερο όπως το γιαούρτι, το κεφίρ, το κίμτσι και τα προβιοτικά, μπορείτε να μειώσετε τους λιποπολυσκαχαρίτες και να επιτρέψετε να δημιουργηθεί η ντοπαμίνη με ευκολία.

Αποτοξίνωση
Ενώ βρισκόμαστε στο θέμα των τοξινών, είναι πολύ σημαντική η τακτική αποτοξίνωση. Η συσσώρευση πολλών τοξινών στο σώμα σας μπορεί να αποτρέψει την παραγωγή ντοπαμίνης. Υπάρχουν πολλοί τρόποι αποτοξίνωσης, από τον πράσινο χυμό μέχρι τον ενεργό άνθρακα κλπ. Όσο λιγότερο τοξικοί είστε, τόσο πιο πολύ υπερφορτώνονται τα επίπεδα ντοπαμίνης σας.

Ακούστε μουσική
Ένας από τους ευκολότερους και ταχύτερους τρόπους για να πάρετε μια μικρή «δόση» ντοπαμίνης είναι να ακούσετε μουσική. Η μουσική δημιουργεί «συναισθηματικές στιγμές» που κάνουν το μυαλό μας να «τραγουδάει». Η μουσική βοηθά τους ανθρώπους να αισθάνονται καλύτερα από την παλαιολιθική εποχή. Είναι τόσο δοκιμασμένο και αληθινό.

Γίνετε δημιουργικοί
Δεν έχει σημασία αν εκφράζετε την δημιουργικότητα σας με την τέχνη ή γράφοντας μια ολόκληρη συμφωνία, οποιαδήποτε δημιουργική δραστηριότητα αυξάνει τα επίπεδα ντοπαμίνης. Χορέψτε, ζωγραφίστε, γράψτε ένα ποίημα, μαγειρέψτε κάτι καινούργιο και θα ανταμειφθείτε με υψηλότερα επίπεδα ντοπαμίνης.

Κάντε θετικές αλλαγές
Όχι μόνο θα αυξήσετε τα επίπεδα ντοπαμίνης, αλλά τυχαίνει επίσης αυτό να είναι το θεμέλιο για να δημιουργήσετε καινούργιες, θετικές συνήθειες. Δείτε πόσες φορές μπορείτε να κάνετε κάτι καινούργιο (να ανακυκλώσετε το πλαστικό ή να παραλείψετε το αναψυκτικό) και γράψτε το σε ένα ημερολόγιο. Δείτε πόσο θα διαρκέσει αυτή η λίστα.

Διαλογισμός και γιόγκα
Ο διαλογισμός και η γιόγκα μπορούν να αλλάξουν αποτελεσματικά τους μηχανισμούς του εγκεφάλου που επιτρέπουν τις μεγαλύτερες εκκρίσεις ντοπαμίνης. Ένας από τους λόγους για τον οποίο οι τακτικοί διαλογιστές διαχειρίζονται καλύτερα το άγχος και συνήθως νιώθουν πιο καλά είναι λόγω της αυξημένης ντοπαμίνης και του αυξημένου γ-αμινο-βουτυρικού οξέος. Ο διαλογισμός επίσης μας απελευθερώνει από τις δημιουργημένες νευρικές οδούς που εμποδίζουν την απελευθέρωση της ντοπαμίνης και άλλων νευροδιαβιβαστών που μας κάνουν να αισθανόμαστε καλά.

13/11/2018

Τι είναι και πώς εκδηλώνεται η φυματίωση
Τα βακτήρια που προκαλούν τη φυματίωση μεταδίδονται μέσω του αέρα από άτομο σε άτομο, όταν ο ασθενής βήχει, φτερνίζεται, μιλά και τραγουδά. Υπάρχουν δύο τύποι φυματίωσης: Η λανθάνουσα λοίμωξη φυματίωσης και η ασθένεια της φυματίωσης.

Τα βακτήρια της φυματίωσης μπορούν να ζήσουν στο σώμα χωρίς ενεργοποιήσουν την ασθένεια στο άτομο. Αυτό ονομάζεται λανθάνουσα φυματίωση. Στους περισσότερους ανθρώπους, οι οποίοι εισπνέουν βακτήρια φυματίωσης και μολύνονται, το σώμα τους είναι σε θέση να καταπολεμήσει τα βακτήρια και να προλάβει την ανάπτυξη της ασθένειας. Τα άτομα με λανθάνουσα φυματίωση δεν αισθάνονται άρρωστα, δεν έχουν κανένα σύμπτωμα και δεν μπορούν να μεταδώσουν βακτήρια της φυματίωσης σε άλλους.

Αν τα βακτήρια της φυματίωσης ενεργοποιηθούν στο σώμα και αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται, το άτομο θα πάει από την κατάσταση λανθάνουσας φυματίωσης στην κατάσταση πλήρους ασθένειας από τη νόσο της φυματίωσης.

Οι άνθρωποι με φυματίωση έχουν διακριτά συμπτώματα και μπορούν να μεταδώσουν τα βακτήρια της φυματίωσης σε άλλους.

Τα βακτήρια της φυματίωσης συνηθέστερα αναπτύσσονται στους πνεύμονες και μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα όπως:

Άσχημος βήχας που διαρκεί τρεις εβδομάδες ή περισσότερο
Πόνος στο στήθος
Βήχας με αίμα ή πτύελα (βλέννα από βαθιά μέσα στους πνεύμονες)
Άλλα συμπτώματα της νόσου της φυματίωσης μπορεί να περιλαμβάνουν:

Αδυναμία ή κόπωση
Απώλεια βάρους
Απώλεια της όρεξης
Κρυάδες
Πυρετός
Εφίδρωση τη νύχτα
Φυματίωση: Πώς γίνεται η διάγνωση
Η διάγνωση της νόσου γίνεται με βάση την κλινική εικόνα του ασθενή, την κλινική εξέταση του ιατρού και σε συνδυασμό με τις παρακάτω εξετάσεις:

Ακτινογραφία θώρακος (συχνά έχει πολλές αλλοιώσεις)
Αξονική τομογραφία θώρακος (κάποιες φορές, ανάλογα με την κρίση του ιατρού)
Θετική δερμοαντίδραση Mantoux ( αποτελεί όψιμη υπερευαισθησία δέρματος σε ειδικό βακτηριδιακό πρωτεϊνικό αντιγόνο).
Η εξέταση αυτή γίνεται με ενδοδερμική χορήγηση φυματίνης, μαρκάρισμα της περιοχής και ανάγνωση του αποτελέσματος μερικές μέρες μετά. Η αντίδραση θεωρείται θετική αν η σκλήρυνση έχει διάμετρο >15 mm (σε φυσιολογικά άτομα), >10 mm (σε άτομα με συνοδά νοσήματα) και >5 mm (σε φορείς του AIDS)
Επιπλέον εξετάσεις:
Εξέταση πτυέλων (εκκρίσεων / πλευριτικού υγρού)
κ/ες πτυέλων / εκκρίσεων / ιστού / υγρού
PCR
Μέτρα απομόνωσης (μάσκες, χαρτομάντιλα για κάλυψη του βήχα των πασχόντων): Ένας ασθενής υπό θεραπεία σταματάει να μεταδίδει 15-20 μέρες μετά την έναρξη των φαρμάκων (και εφόσον το βακτήριο που φέρει είναι ευαίσθητο σε αυτά)
Έλεγχος των ατόμων που έρχονται σε επαφή με ασθενείς (mantoux: αν (+) γίνεται ακτινογραφία θώρακος και χορηγείται ισονιαζίδη προφυλακτικά, αν (-) γίνεται επανέλεγχος σε 2 μήνες)
Εμβολιασμός με το εμβόλιο κατά της φυματίωσης (BCG)

Για την αντιμετώπιση της φυματίωσης χορηγούνται συνδυασμοί αντιφυματικών φαρμάκων 1ης (ισονιαζίδη, ριφαμπικινη, κλπ) και 2ης γραμμής (αμικασίνη, θειοναμίδη, κλπ) σε φαρμακευτικά σχήματα των 6 ή 9 μηνών.

Άλλα φάρμακα και μέτρα αντιμετώπισης:

Κορτικοστεροειδή σε ειδικές περιπτώσεις και πάντα υπό αντιφυματική αγωγή
Χειρουργική θεραπεία (δεν χρησιμοποιείται πλέον)
Συμπτωματική ανακούφιση του βήχα (ενθαρρύνεται ο παραγωγικός βήχας, όμως σε έντονο εξαντλητικό βήχα ενδείκνυται η καταστολή του με κωδεΐνη)
Σε περίπτωση αιμορραγίας είναι απαραίτητα η κατάκλιση για αποφυγή εισρόφησης μολυσμένου αίματος.
Η πρόγνωση της φυματίωσης είναι καλή, εφόσον αντιμετωπιστεί έγκαιρα και με την κατάλληλη αγωγή. Σε περίπτωση διακοπής της φαρμακευτικής αγωγής ή/και υποτροπής της νόσου ο ασθενής πρέπει να επισκεφθεί ειδικό φυματιολογικό κέντρο.