Κλινικός Ψυχολόγος, Μερσινιάς Θωμάς

01/01/2026

31/12/2025

Εύχομαι δύναμη αστείρευτη σε όσους περνούν δοκιμασίες υγείας και επιβίωσης. Σε εκείνους που αντιμετωπίζουν τον πόνο της απώλειας, το αδιάκοπο άγχος ή την εσωτερική πτώση, ακόμη κι αν δεν το δείχνουν.

Το νόημα της Ενανθρώπησης του Χριστού ας μην περιοριστεί σε φράσεις, ας μετατραπεί σε καθημερινή πράξη, γιατί κανένας άνθρωπος δεν είναι , και δεν πρέπει να νιώθει, αδιάφορος ή ξεχασμένος.
Διότι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν είναι εποχιακή ανάγκη, είναι διαρκής υποχρέωση.
Κοινή και προσωπική.
Χρονιά καλή , υγιής και δημιουργική για όλους, μέσα από την ψυχή μου.
Όχι ανώδυνα, αλλά γνήσια.

Θ.Μ

18/12/2025

Η λειτουργική κοινωνία αποτελείται από τρία απαραίτητα συστατικά: την ισότιμη συμμετοχή, τη δέσμευση και την ομοφωνία στα σημαντικά. Εκτός από τα συστατικά αυτά ωστόσο, η ιδανική κοινωνία θα πρέπει να περιλαμβάνει και: Ρεαλισμό, Απολογισμό πράξεων, Ασφάλεια, Ελευθερία για προσωπική ευαλωτότητα, Ειρηνική επίλυση διαφορών, Ομαδική λήψη αποφάσεων, Πνεύμα ειρήνης, αγάπης, σοφίας και δύναμης

-Morgan Scott Peck / «The Different Drum: Community Making and Peace»

21/11/2025

Πίσω απο κάθε παιδί που πιστεύει στον εαυτό του,
υπήρξε ένας γονιός που πίστεψε πρώτα σε αυτό.
- Mathew Jacobson

09/11/2025

Αντιμετωπίζοντας την μοναξιά

Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι που με επισκέπτονται έχουν βιώσει ή βιώνουν την μοναξιά ως σταθερή δομή της ζωής τους, πράγμα το οποίο αυξάνει το προυπάρχων ψυχολογικό τους πρόβλημα ή σε αρκετές περιπτώσεις το δημιουργεί.

Μοναξιά θα ονόμαζα την επίπονη εμπειρία της συναισθηματικής και κοινωνικής απομόνωσης. Το πρώτο είδος μοναξιάς , η συναισθηματική έρχεται από την απώλεια δεσμού, από σχεσιακό έλλειμα , όταν δηλαδή ένας στενός μας δεσμός διακόπτεται απότομα είτε λόγω θανάτου είτε λόγω φυγής του άλλου ατόμου (διαζύγιο, χωρισμός). Το δεύτερο είδος , η κοινωνική απομόνωση προκύπτει όταν διαρρηγνύεται ένα συγκεκριμένο κοινωνικό δίκτυο στο οποίο το άτομο μέχρι χθες ανήκε. Αυτό μπορεί να είναι μια εργασιακή ομάδα, ένας αθλητικός σύλλογος ένα άθλημα που συμμετείχε, ή κάποιο εθελοντικό σωματείο κλπ.

Η μοναξιά περιλαμβάνει σε μεγάλο βαθμό φόβο. Φόβο ότι θα είναι μια μόνιμη κατάσταση, φόβο απόρριψης στην αναζήτηση δεσμών, φόβο για την ανάληψη πρωτοβουλιών ώστε να ξεπεραστεί.

Για την αντιμετώπιση της μοναξιάς χρειάζεται κυρίως η απόφαση να θελήσουμε να αλλάξουμε την κατάσταση που ζούμε. Επιπλέον υπάρχουν κάποια βήματα βοηθητικά:

Μην εστιάζετε στην ίδια την μοναξιά. Οι μοναχικοί άνθρωποι τείνουν να διαβάζουν για την μοναξιά, να ακούνε για την μοναξιά και να αναπαράγουν την μοναξιά. Εστιάστε σε συμμετοχικές δραστηριότητες οποιασδήποτε μορφής.
Στην συναισθηματική μοναξιά δώστε χρόνο να πενθήσετε. Είτε πρόκειται για θάνατο είτε για χωρισμό , το πένθος είναι αναγκαίο να βιωθεί σε όλο τον βαθμό του. Μόνο έτσι θα ξεπεραστεί για να προχωρήστε παρακάτω. Επιπλέον μιλήστε σε ψυχοθεραπευτή εάν νοιώθετε ότι μόνοι σας δεν μπορείτε να το διαχειριστείτε.
Δημιουργήστε μια υγιή καθημερινότητα όταν δεν βιώνεται καμία μοναξιά. Είναι κάτι πολύ συνηθισμένο να βλέπω ανθρώπους που στην σχέση τους βιώνανε την απόλυτη ευτυχία και στον χωρισμό τους την απόλυτη δυστυχία. Αυτό συμβαίνει κυρίως γιατί στην διάρκεια των σχέσεων τους είναι άτομα που παραδίδουν την ατομικότητα τους. Προσχωρούν κι ακολουθούν την ζωή του άλλου. Όταν αυτή χαθεί, βρίσκονται στο κενό που οι ίδιοι δημιούργησαν.
Προσφέρεται. Στην γειτονιά σας, σε έναν σύλλογο, σε κάθε ευκαιρία. Το να αισθανθούμε χρήσιμοι είναι ένα τεράστιο βήμα για να μην νοιώθουμε μόνοι.

30/10/2025

5 Συμβουλές για να αντιμετωπίσετε την Αναβλητικότητά σας

Η συνήθεια της αναβλητικότητας μπορεί να αποτελέσει πραγματικά μεγάλο πρόβλημα, τόσο στη επαγγελματική μας ζωή στερώντας μας ακόμα και την εργασία μας, όσο και την καθημερινή μας ζωή, στερώντας μας ανθρώπους και στιγμές. Χαμένες ευκαιρίες, αυξανόμενο άγχος, δυσαρέσκεια για εμάς τους ίδιους και ενοχή, είναι σημάδια αυτής της άσχημης συμπεριφοράς.

Υπάρχουν πολλές τεχνικές αντιμετώπισης της αναβλητικότητας, 5 από τις πιο απλές είναι οι εξής:

1. Καθορίστε προθεσμίες

Αν οι εργασίες σας δεν έχουν προθεσμίες, αλλά «απλά πρέπει» να τις κάνετε, τότε πιθανότατα δεν θα τις κάνετε καθόλου. Ορίζοντας προθεσμίες είναι ένας καλός τρόπος για να αντιμετωπίσετε την αναβλητικότητα.

2. Ορίστε προτεραιότητες

Βάζοντας προτεραιότητες, θα είστε σε θέση να αντιμετωπίσετε όλες τις εργασίες σας. Αυτό θα σας βοηθήσει να οργανώσετε την εργασία σας, θα ξέρετε τι πρέπει να κάνετε αυτή τη στιγμή και ποια καθήκοντα μπορούν να γίνουν το βράδυ κι έτσι θα είστε σε θέση να αποφύγετε την αναβλητικότητα.

3. Θυμηθείτε τους στόχους σας

Ρυθμίζοντας σωστά τους στόχους σας μπορείτε να μπείτε στο δρόμο της επιτυχίας και θα πρέπει να το θυμάστε αυτό. Ρίξτε μια ματιά σε παλαιότερους στόχους σας και δείτε τι έχετε καταφέρει να επιτύχετε.



4. Δημιουργήστε ένα σχέδιο-πλάνο για την επόμενη μέρα

Κάνοντας ένα σχέδιο για την επόμενη μέρα θα ξέρετε τι πρέπει να κάνετε σήμερα. Εκτός αυτού, αν ορίσετε προθεσμίες για τις εργασίες σας, αυτός θα είναι ένας εξαιρετικά αποτελεσματικός τρόπος για να αντιμετωπίσετε την αναβλητικότητα.

5. Μη φοβάστε τα λάθη σας

Οι φόβοι είναι πολύ συχνά τα κύρια εμπόδια στο δρόμο σας προς την επιτυχία. Ο φόβος της αποτυχίας είναι ένα από αυτά και αν προσπαθήσετε να τον αντιμετωπίσετε, θα καταφέρετε να αποφύγετε την αναβλητικότητα. Επιβραβεύστε τον εαυτό σας για κάθε αποφυγή λάθους αντί να τον «τιμωρείτε» για κάθε επισήμανση λάθους.

28/10/2025

Το 10% του πληθυσμού θα φερθεί απάνθρωπα σε κάθε περίσταση,
το 10% θα φερθεί συμπονετικά σε κάθε περίσταση,
και το 80% μπορεί να κινηθεί προς οποιαδήποτε κατεύθυνση,
αναλόγως την περίσταση.
-Susan Santag

26/10/2025

Μην «σαμποτάρεις» τον εαυτό σου

Ίσως τα πιο δύσκολα ερωτήματα είναι αυτά που θέτουμε οι ίδιοι στον εαυτό μας και αφήνουμε αναπάντητα. Ερωτήσεις όπως «γιατί ανέβαλα να τακτοποιήσω εκείνη την υποχρέωση μου;» , «αφού ήταν πράγματι καλό , γιατί δεν το παραδέχτηκα;», «αφού το ήθελα τόσο πολύ γιατί δεν το ζήτησα;» και πολλά ακόμη παρόμοια, που έχουμε κάνει όλοι στον εαυτό μας. Η απάντηση υπάρχει, και πάλι ίσως να την έχουμε καταλάβει: Είμαστε ο χειρότερος εχθρός μας.

Οι συμπεριφορές με τις οποίες σαμποτάρουμε τον ίδιο μας τον εαυτό προέρχονται από μια εσωτερική φωνή κριτικής που δημιουργεί αρνητικές σκέψεις για τον εαυτό μας ,που εν συνεχεία οδηγούν στην απραξία ή τουλάχιστον στην αποφυγή δράσης. Γιατί συμβαίνει αυτό; Πολύ απλά γιατί η εσωτερική φωνή κριτικής μας , δεν είναι ο εαυτός μας παρόλο που έτσι την αισθανόμαστε. Είναι περισσότερο ένας «αντι-εαυτός» μας, που θα αμφισβητήσει τις ικανότητές μας, θα υπονομεύσει τις επιθυμίες μας,θα κριτικάρει κάθε προσπάθειά μας. Η εσωτερική αυτή φωνή κριτικής μας, έχει τις βάσεις της στην παιδική μας ηλικία και μέσω αυτής δημιουργεί ένα μοτίβο σκέψεων που μας ακολουθούν και στην ενήλικη ζωή μας. Για παράδειγμα εάν είχαμε γονείς που δεν μας επιβράβευαν ποτέ , μάθαμε να βιώνουμε κάθε προσπάθεια μας σαν αποτυχία κι αυτό μέσα μας θα λειτουργεί ως : «αφού δεν θα τα καταφέρεις, γιατί να προσπαθήσεις;;».

Σίγουρα δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν μας ούτε τις εμπειρίες που αποκομίσαμε σε αυτό. Μπορούμε όμως να αναγνωρίσουμε τις σκέψεις που προέρχονται από αυτό και που μας οδηγούν να σαμποτάρουμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Ουσιαστικά θα πρέπει να εκπαιδεύσουμε τον εαυτό μας , να «διαλέγει» τις σκέψεις του , όπως καθημερινά διαλέγουμε τι ρούχα θα βάλουμε. Μπορεί όλα τα ρούχα μας να είναι δικά μας, αλλά δεν είναι το ίδιο κατάλληλα για την κάθε μέρα μας.

Η εκπαίδευση αυτή του εαυτού μας πάνω στην «επιλογή» των σκεψεών μας, μπορεί να γίνει πολύ αποτελεσματικά μέσω Συμβουλευτικής με Ψυχολόγο. Από την εμπειρία μου έχω δει ότι, σε άτομα που θέλουν πράγματι να το πετύχουν, δεν απαιτούνται πάνω από 6 με 8 Συνεδρίες Συμβουλευτικής.

13/10/2025

Διαχείριση συναισθηματικών εκρήξεων στην εργασία

Ακόμα κι ο καλύτερος επαγγελματίας έχει τις κακές του στιγμές. Αυτό όμως μπορεί να αποτελεί αιτιολόγηση όταν δημιουργεί δυσχερείς συνθήκες απαραίτητης συνεργασίας σε ομάδα πολλών συνεργατών;

Το μεγαλύτερο παράδοξο που παρατηρείται σε έναν εργασιακό χώρο είναι τα άτομα που πραγματικά παρουσιάζουν υψηλό επαγγελματισμό να είναι κι αυτά με τις ισχυρότερες συναισθηματικές εκρήξεις ή απογοητεύσεις.

Αυτό συμβαίνει κυρίως γιατί προσπαθώντας να διατηρούν υψηλά τον επαγγελματισμό τους έχουν υπερενεργοποιημένη ευαισθησία στα εξωτερικά ερεθίσματα, και μέσα σε αυτά πολλές φορές υπάρχουν και triggers . Επιπλέον η προσδοκία που έχουν από τον εαυτό τους να συντηρήσουν τον υψηλό επαγγελματισμό τους είναι κάτι που δημιουργεί πρόσθετο άγχος άρα και τα ενεργοποιεί σε μια διαρκή κατάσταση στρες.
Το πρώτο βήμα για την διαχείριση των συναισθηματικών εκρήξεων στην εργασία είναι να ξεχωρίσεις απέναντι σε τι βρίσκεσαι. Γενικά τις καταστάσεις έντασης στην εργασία θα τις τοποθετούσαμε σε τρεις βασικές κατηγορίες: Ανταπόκριση σε απειλή θέσης, ανταπόκριση σε προσωπική επίθεση (ή φαινομενικά προσωπική), ανταπόκριση σε στρες.

Στην ανταπόκριση σε απειλή θέσης το πρώτο που πρέπει να υπολογιστεί είναι , εάν είναι όντως πραγματική, σε τι χρόνο αυτή εκτείνεται; Είναι άμεση; Είναι μακροπρόθεσμη; Υπήρξαν μεταβολές σου που την ενεργοποίησαν; Υπάρχουν αντίστοιχες μεταβολές που θα την αναστρέψουν;

Στην ανταπόκριση σε προσωπική σε σένα επίθεση καταρχάς πρέπει να αντιληφθείς ότι απαντώντας συναισθηματικά αποδέχεσαι το πεδίο συζήτησης που έχει επιλέξει ο απέναντι. Αντιθέτως πρέπει να μείνεις έξω από αυτό, διατηρώντας επαγγελματική και μόνο διάδραση. Επιπλέον θα πρέπει να καθορίσεις ποια η θέση του συγκεκριμένου έναντι της δικής σου; Υφιστάμενος, προϊστάμενος ή συνάδελφος; Στις πρώτες δυο περιπτώσεις σχεδόν σε κάθε εταιρία πλέον με τμήμα HRυπάρχει άνθρωπος υπεύθυνος να το διαχειριστεί για εσένα και να σε συμβουλέψει, στην τρίτη εφαρμόζεις αυτό που προείπαμε.

Τέλος στην ανταπόκριση σε στρες πρέπει να διαχωρίσεις αρχικά πόσο προσωπικό σου στρες εμπεριέχεται σε αυτό και πόσο προκαλείται από την εργασία σου. Εάν το προσωπικό σου στρες είναι διαρκώς παρών αποτελεί την βάση πάνω στην οποία χτίζεις το οτιδήποτε καθημερινά , κι αυτό αντιλαμβάνεσαι δεν αποτελεί μια υγιή βάση. Το εργασιακό στρες, θέλει από εσένα μια καλύτερη οργάνωση υποχρεώσεων, έναν σαφή προγραμματισμό και σωστή κατανομή του χρόνου σου.

10/10/2025

This year's theme is 'access to services - mental health in catastrophes and emergencies'. The theme highlights the importance of people being able to protect their mental health in times of global instability.