Κλινικός Ψυχολόγος, Μερσινιάς Θωμάς

23/02/2026

Όσο περισσότερο προσπαθείς να διώξεις το άγχος, τόσο πιο έντονο γίνεται.

Πρόκειται για το παράδοξο της καταστολής σκέψεων , Ironic Process Theory, σύμφωνα με το οποίο , όσο προσπαθούμε συνειδητά να μην σκεφτόμαστε κάτι που μας αγχώνει, τελικά το σκεφτόμαστε περισσότερο.

Συνεπώς κάθε φορά που λες στον εαυτό σου "μην αγχώνεσαι" και παρόμοιες εκφράσεις, ουσιαστικά ο εγκέφαλος σου ενεργοποιεί δύο μηχανισμούς:
-Έναν συνειδητό μηχανισμό που προσπαθεί να απομακρύνει τη σκέψη.
-Έναν αυτόματο «ανιχνευτή απειλής» που ψάχνει διαρκώς αν η σκέψη επανεμφανίζεται.

Για αυτό είναι χρήσιμο κάθε φορά που νιώθεις άγχος να μην περνάς στην καταστολή του αλλά στην παρατήρηση κι αναγνώριση του. Με την αποδοχή του, μπορείς να το διαχειριστείς χωρίς πάλη, αλλά με ενσυνειδητότητα.

16/02/2026

5 Πράγματα που πρέπει να γνωρίζεις εάν παλεύεις με το Άγχος

Είναι σαφές ότι το άγχος είναι εντελώς προσωποποιημένο στον κάθε άνθρωπο, και εξαρτάται απο το πώς αντιλαμβάνεται τα γεγονότα γύρω του. Αυτός είναι κι ο παράγοντας που μεγαλώνει αντίστοιχα ή ελαχιστοποιεί το όποιο άγχος του. Αυτά που πρέπει να γνωρίζει σίγουρα όμως ο κάθε άνθρωπος που παλεύει με το άγχος είναι τα εξής:

-Το άγχος δεν είναι κάτι άσχετο και ανεξάρτητο με την υπόλοιπη σωματική μας υγεία όπως οι περισσότεροι ασθενείς που επισκέπτονται ψυχολόγο πιστεύουν. Η καλή οργανική υγεία είναι πρωταρχικός βοηθητικός παράγοντας στην διαχείριση του άγχους μας, κι αυτή περιλαμβάνει πέρα από την έλλειψη κάποιας οργανικής ασθένειας, την σωστή συχνή άσκηση, την καλή ποιότητα ύπνου, την κανονική διατροφή κλπ
-Το να κατανοήσεις ποιο τύπο άγχους έχεις, είναι ευεργετικό εξαρχής στην ψυχολογία σου. Όταν αποκλειστούν οι οργανικές αιτίες για τα όποια οργανικά συμπτώματα (ταχυπαλμίες, ζάλη, σφίξιμο στήθος, εφίδρωση άκρων κλπ), τότε είναι η ώρα να αναζητήσεις τα ψυχολογικά αίτια. Και αυτό θα στο πει η διάγνωση του ψυχολόγου σου. Θα καθοριστεί ο τύπος του άγχους (πχ γενικευμένο, ή κοινωνική διαταραχή άγχους ή κρίση πανικού ή ιδεοψυχαναγκαστική κλπ) και θα προσαρμοστεί η θεραπεία αναλόγως για καλύτερα αποτελέσματα.
-Το να λύσουμε το άγχος δεν σημαίνει εξαφανίζουμε το άγχος, όπως οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν. Σημαίνει ότι διαχειριζόμαστε το άγχος προς όφελός μας. Κάνουμε το καλό παραγωγικό άγχος ωφέλιμο για εμάς, και περιορίζουμε το άγχος που οφείλεται σε στρεβλώσεις μας και δεν μας αφήνει να είμαστε λειτουργικοί
-Υπάρχουν σημάδια άγχους που πρέπει να μας ανησυχήσουν και σημάδια που δεν πρέπει να μας ανησυχήσουν. Για να ξεχωρίσουμε ποια είναι ποια αρκεί να παρατηρήσουμε τον εαυτό μας και τις όποιες αλλαγές δούμε σε πράγματα που μας αγχώνουν κατά το τελευταίο 6μηνο σε μεγαλύτερο βαθμό
-Οι παράγοντες που μας δημιουργούν άγχος είναι συνήθως αυτοί που καθορίζουν και την βαρύτητα των συμπτωμάτων μας. Για παράδειγμα αν κάτι με αγχώνει πολύ έντονα μήπως προέρχεται από άτομο που μια συναισθηματικά πολύ φορτισμένος/η και δεν είναι τελικά το γεγονός τόσο αγχωτικό;

Αυτά κι άλλα πολλά είναι τα βήματα που θα κάνουν καταρχάς κατανοητό το άγχος μας, ώστε να προχωρήσουμε στην διαχείρισή του.

11/02/2026

"Η ψυχανάλυση είναι μια θεραπεία εναντίον της άγνοιας.
Δεν έχει κανένα αποτέλεσμα επάνω στη βλακεία."
Jacques Lacan - Ψυχίατρος & Ψυχαναλυτής

08/02/2026

Για καλό σκοπό
με εθελοντική οικονομική ενίσχυση

Σε συνέχεια της μεγάλης ανταπόκρισης του κοινού της Θεσσαλονίκης στην Πολιτιστική Ψυχοθεραπεία, που παρουσιάστηκε

05/02/2026

H μεγαλύτερη δικαίωση κάθε ανθρώπου δεν είναι οι επαγγελματικές επιτυχίες, ούτε κάν οι προσωπικές, είναι η αγάπη και η εκτίμηση των ανθρώπων που τον εμπιστεύθηκαν.

01/02/2026

Για μένα, σημαντικότερος στόχος κάθε χρονιάς είναι το να συνεχίσω να συμπεριλαμβάνω τη φροντίδα της ψυχικής υγείας και δραστηριότητες ενσυνειδητότητας στους γενικούς στόχους της υγείας μου. Το να κοιμάμαι, να θέτω όρια και να μιλάω τακτικά με τον θεραπευτή μου για όσα συμβαίνουν στη ζωή μου είναι πράγματα που κάνω για να παραμείνω υγιής.
Ο κορυφαίος Ολυμπιονίκης όλων των εποχών, με 28 Ολυμπιακά μετάλλια, το 2014 κλείστηκε στο υπνοδωμάτιο του για 4 συνεχόμενες μέρες, σκεπτόμενος μέχρι και το ενδεχόμενο αυτοκτονίας.

«Αισθανόμουν ότι ήμουν παγιδευμένος και ότι δεν υπήρχε κανείς στον οποίο θα μπορούσα να ανοιχτώ».

«Μπορούσα να δείχνω ένα χαρούμενο πρόσωπο δημοσίως, αλλά πίσω από κλειστές πόρτες βίωνα καταρρεύσεις για τις οποίες κανείς δεν γνώριζε».

«Μας διδάσκουν να καταπιέζουμε πράγματα και ότι το να μοιραζόμαστε τα συναισθήματά μας είναι ένδειξη αδυναμίας».

«Φοβήθηκα πάρα πολύ όταν πήγα για πρώτη φορά για ψυχοθεραπεία. Δεν ήθελα να μπω μέσα και να πω σε κάποιο τυχαίο άτομο τα πράγματα που ένιωθα , αυτό είναι δύσκολο».

Από τότε που αποσύρθηκε από τους αγώνες, έχει αφοσιωθεί στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση για την ψυχική υγεία. Εδώ και χρόνια, μιλάει δημόσια για τη μάχη που έδωσε ο ίδιος με θέματα ψυχικής υγείας, προκειμένου να βοηθήσει ανθρώπους .

«Αν δεν φροντίζουμε τον εαυτό μας, πώς υποτίθεται ότι θα φροντίσουμε τους άλλους;».

Michael Phelps - Πρωταθλητής κολύμβησης & πολυ-Ολυμπιονίκης

28/01/2026

Σε όλη μου την καριέρα, έζησα με κατάθλιψη. Για να το καταλάβεις αυτό, πρέπει να γυρίσεις πίσω στην παιδική μου ηλικία. Όταν ήμουν παιδί, δεν ένιωθα καμία στοργή.
Όταν ο πατέρας μου με κρατούσε στην αγκαλιά του, το πρώτο πράγμα που έλεγε ήταν: "Αυτό το μωρό θα γίνει ένας απίστευτος ποδοσφαιριστής".
Με διαμόρφωσε. Ήταν σκληρός. Στα 13 μου, έπαιξα σε έναν αγώνα που κερδίσαμε με 6–0. Σκόραρα και τα έξι γκολ. Αλλά πάντα αφορούσε αυτά που δεν είχα κάνει, ποτέ αυτά που είχα κάνει. Πάντα ζούσα με φόβο, με την αίσθηση ότι έπρεπε να ευχαριστήσω τους άλλους μέσα από το ποδόσφαιρο και τα χρήματά μου - μέχρι την ημέρα που η σύντροφός μου και τα παιδιά μου άρχισαν να κλαίνε για το άτομο που πραγματικά είμαι.
Τότε είναι η στιγμή που επιτέλους νιώθεις άνθρωπος.

Thierry Daniel Henry
Ένας απο τους καλύτερους διεθνείς ποδοσφαιριστές όλων των εποχών.

27/01/2026

25/01/2026

Η Μαργαρίτα Καραπάνου, σε ένα μανιακό επεισόδιο που έπαθε μόλις 20 ετών, οδήγησε τον εαυτό της σε ένα μπαλκόνι με σκοπό να πέσει.
Φρόντισε να κλειδώσει το σπίτι για να μην μπορεί να μπει κανείς και αποφάσισε να πηδήξει μπροστά στη μητέρα της, η οποία φώναζε κάτω από το σπίτι μπροστά από έναν νεαρό ταξιτζή που τις περίμενε για να τις πάει κάπου.
Ο Μπάμπης, που οδηγούσε ταξί και κάπνιζε Καρέλια Αγρινίου και σύχναζε στις ταβέρνες του Πειραιά, σκαρφάλωσε τρεις ορόφους απ΄έξω μέχρι το μπαλκόνι και με κάποιο τρόπο έσωσε την Καραπάνου, χωρίς να μπορεί να πολυκαταλάβει τι σημαίνει μανιοκατάθλιψη και αφελώς θεωρώντας όλα αυτά «μαλακίες και τρέλες της ηλικίας», της είπε «θα σε πάω εγώ σε μια ταβερνούλα και θα σου περάσουν όλα». Η Καραπάνου περιγράφει πώς μια από τις πιο συγκινητικές φράσεις της ζωής της βγήκε από εκείνο το στόμα του Μπάμπη του ταξιτζή, που την πήγε σε μια ταβέρνα στον Πειραιά να την ταΐσει μπαρμπουνάκι και ζεστό ψωμί, όταν βλέποντας την ανορεξία της Μαργαρίτας την ρώτησε «γιατί δε μου τρως, έλα να φας έλα να συνέλθεις». Αυτό το «μου» κάπως συγκίνησε τη Μαργαρίτα που φαίνεται πως με ένα τρόπο εκείνο το βράδυ η ταβέρνα μεταμορφώθηκε σε ένα τόπο αποδοχής για εκείνη, σε ένα θεραπευτήριο, και άρχισε κάπως να τρώει με σχετική απόλαυση και ηρεμία, ο Μπάμπης που δεν ήθελε να την κουτουπώσει, μα να την φροντίσει όπως φροντίζουν ένα παιδί, την υποδέχτηκε στον κόσμο του σαν εκείνος να είναι μια άλλη ανατρεπτική φροντίστρια νοσοκόμα, την έβαλε στο ταξί με λαϊκά στο κασετόφωνο και χωρίς να ξέρει ούτε από ανθρωπολογίες, ούτε από θεραπείες, με το φαΐ έχτισε ένα τελετουργικό από αυτά που καταβάθος όλες οι μικρές άνθρωποι έχουν ανάγκη, κάποιον μια φορά να σε ταΐσει στο στόμα, όπως ξεκινάει η ζωή μέσα από την τροφή, όπως η τροφή, σύμφωνα με τα λόγια της ψυχολόγου Φωτεινής Τσαλίκογλου αποτελεί το πρώτο «ερωτικό μητρικό αντικείμενο».

Ο «ανυποψίαστος» και λαϊκό αγόρι Μπάμπης, μέσα στην σαφώς ισοπεδωτική του προσέγγιση για την ψυχική υγεία, είχε μια βαθιά φιλοσοφία που τη συμπύκνωσε στην επωδό του «Όλα καταστρέφονται πολύ εύκολα. Είναι άχρηστα τα πράγματα». Η έννοια του εφήμερου, η αδυναμία να τα γιατρέψουμε τελικά όλα, εκείνη η άκρη του γκρεμού είναι σταυροδρόμια που βαδίζουμε συχνά πυκνά, ανεξάρτητα από το αν πάσχουμε ή όχι από μανιακά επεισόδια, πολλοί από εμάς ακόμα κι αν δε θα το κάναμε και αν δεν θέλουμε να το εξομολογηθούμε, φανταστήκαμε έστω μια φορά πως παίρνουμε φόρα και πέφτουμε από ένα μπαλκόνι γιατί δεν αντέχαμε. Έχουμε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο υπάρξει παιδιά με τραυματισμένα γόνατα και ευτυχώς όλο και κάποιος άνοιξε την αυλή του και μας μάζεψε βάζοντας και ένα πιάτο φαί μπροστά μας, ως ένδειξη φροντίδας.
Και τελικά στη ζωή το δύσκολο δεν είναι να βρεις κάποιον να σε ταΐσει στο στόμα. Το δύσκολο είναι να απολαμβάνεις τις κτητικές αντωνυμίες και να αντέχεις την ανάγκη σου να σε ταΐζουν στο στόμα. Το δύσκολο είναι εκείνο το χέρι που σε ταΐζει μπαρμπουνάκι στο στόμα, και εσύ δεν ξέρεις τι να δαγκώσεις, το χέρι ή το ψάρι. Καμιά φορά, είναι φορές, που αρκεί μια ταβέρνα, ένα αμάξι και ένα κασετόφωνο. Η όπως λέει ένα άλλο ποίημα καμιά φορά θα πρέπει να καταργήσεις τον ουρανό κι όλο τον κόσμο και να αφήσεις μονάχα μια ταβέρνα, ένα ποτό, ένα τραγούδι και εσύ, εσύ να περνάς απέξω, να σε βλέπω. Όλα είναι εφήμερα. Μα το εφήμερο ευτυχώς κρατάει για πάντα.

Στη ζωή το δύσκολο δεν είναι να βρεις κάποιον να σε ταΐσει στο στόμα. Το δύσκολο είναι να αντέχεις την ανάγκη σου να σε ταΐζουν στο στόμα.

21/01/2026

Η υπερβολική χρήση των αντιβιοτικών μπορεί να βλάψει το εντερικό μικροβίωμα και, κατ’ επέκταση, να επηρεάσει αρνητικά την ψυχική υγεία, σύμφωνα με νεότερη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Molecular Psychiatry.

Η μελέτη έδειξε ότι η εκτεταμένη χρήση αντιβιοτικών μπορεί να αλλοιώσει το μικροβίωμα του εντέρου και ενδέχεται να συνδέεται με αυξημένα επίπεδα άγχους, επηρεάζοντας αρνητικά την ψυχική υγεία. Μελλοντικά, ένα πεδίο που θα μπορούσε να διερευνηθεί περαιτέρω είναι η ανάπτυξη θεραπευτικών στρατηγικών που στοχεύουν στην επανεξισορρόπηση του μικροβιώματος μετά από σχετική φαρμακευτική αγωγή.

17/01/2026

Ο κοινωνικός ψυχολόγος Solomon Asch, πραγματοποίησε μια σειρά από πειράματα για την συμπεριφορά των ανθρώπων υπό κοινωνική πίεση, τα οποία έγιναν γνωστά ως "Asch Conformity Experiments". Σκοπός τους ήταν να διερευνηθεί το κατά πόσο θα επηρεαστεί η απάντηση ενός ατόμου σε μια πάρα πολύ εύκολη ερώτηση, όταν ο το άτομο αυτό νωρίτερα, ακούσει άλλους συμμετέχοντες να δίνουν λανθασμένη απάντηση.

Το πείραμα πραγματοποιήθηκε με ένα δείγμα 123 ανδρών. Κάθε συμμετέχοντας τοποθετήθηκε σε μια ομάδα 5-7 "συνεργατών" (ανθρώπων δηλαδή που γνώριζαν τον πραγματικό σκοπό του πειράματος, αλλά αυτοσυστήθηκαν στον πραγματικό συμμετέχοντα ως απλοί συμμετέχοντες).

Στους συμμετέχοντες παρουσιάστηκε μια κάρτα με μια γραμμή, ακολουθούμενη από μια άλλη κάρτα με 3 γραμμές, a, b και c. (σχετική εικόνα). Από τους συμμετέχοντες, ζητήθηκε να πουν ποια γραμμή από τις A,B,C, ταίριαζε σε μήκος με τη γραμμή στην πρώτη κάρτα.

Ο "πραγματικός" συμμετέχοντας απαντούσε κατά σειρά τελευταίος ή προτελευταίος. Οι συνεργάτες άρχιζαν να δίνουν όλοι την ίδια λανθασμένη απάντηση. Υπήρξαν 18 δοκιμές στο σύνολο και οι συνεργάτες απάντησαν λανθασμένα στις 12 από αυτές. Ο σκοπός ήταν να ερευνηθεί εάν ο πραγματικός συμμετέχοντας θα άλλαζε την απάντηση του και θα αποκρινόταν με τον ίδιο τρόπο όπως οι συνεργάτες, παρόλο που ήταν η λάθος απάντηση.

Ο Solomon Asch θεώρησε αρχικά ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων δε θα συμφωνούσε με κάτι τόσο προφανώς λανθασμένο, αλλά τα αποτελέσματα δεν τον δικαίωσαν. Έδειξαν συγκεκριμένα ότι οι συμμετέχοντες συμμορφώθηκαν με την πλειοψηφία (κοινωνική πίεση) σε ποσοστό 35%.

Το πείραμα καταδεικνύει τον βαθμό ανεξαρτησίας ή υποταγής που δείχνει ένα άτομο απέναντι στις πιέσεις που δέχεται από την κοινωνική ομάδα στην οποία ανήκει.